|
|
|
| |
| | | |
... den ouden brevier.
Door Guido Gezelle.
Als zorgen mijn herte verslinden,
als moedheid van 's werelds getier;
dan zoeke ik weêrom den beminden,
dan grijpe ik den ouden brevier.
o Schat ongevalschter gebeden,
brevier, daar, in 't korte geboekt,
Gods woord, en Gods wonderlijkheden,
nooit een ongevonden en zoekt!
o 't Werk van gezetelde Pausen,
wat zegge ik, Gods eigen beworp;
o sterkte, als het lijden doet flauw zijn,
onsterfelijk lavend geslorp!
o Weldaad wellustiger koelheid,
o schaduwomschietende troost;
als 't vier, en de onmachtige zwoelheid,
gestookt door den Vijand, mij roost;
dan zuchte,... dan zitte ik alleene;
dan biede ik den Booze: ‘Van hier!’
Dan buige en dan bidde ik, en weene,..
dan grijpe ik den ouden brevier!
Kortrijk, 23sten in Zaaimaand, 1894.
|
|
|
vorige
