Mijn jonge hoofd, waarop heet heeft geschenen

Hel jubellicht, - waarlangs fel de oceaan

Van driften stormde, - waar zóó vaak om henen

Stofwolken veler smarten zijn gegaan, -

 

Leg ik nu stil op 's Heeren Altaarsteenen

En 'k voel verkoeling wuiven op mij aan,

En 'k zou wel luide, luide willen weenen,

Zooals ik eens dien avond heb gedaan:

 

Dien eersten avond, toen 'k mij Priester voelde;

Toen heel mijn ziel Gods liefdezee omwoelde,

En àl verzonk, àl menschenliefde en smart.

 

Nu laat me rustig op het Altaar leggen

Dat moede hoofd: en zwijgend alles zeggen:

Zee van Gena, golf over mijn arm hart!