[p. 2]
Drie gedichten.
Voorheen.
Voorheen in samenzang veel zachte stemmen kweelden
en 't schalde in mijne ziel als in een lentewoud.
Voorheen bescheen de zon der hoop een schat van beelden
door 't droomland van mijn hert in glanzen duizendvoud.
G'hebt die muziek versmacht, die beelden omgestooten
ze tot geraamten, stuk voor stuk teruggebracht,
g'hebt weten één voor een van hunnen glans te ontblooten
de zonnen van mijn ziel. Er heerscht nu zwarte nacht.
't Is stil, 't is méér dan stil, het is de ziel van 't zwijgen,
de dood is 't! in een graf 'n kan 't niet stiller zijn.
Wel U, dien 't is gelukt mijn zielglans dood te krijgen
en stram doen stijven hebt dit schamel herte mijn.
Heb's dank! en laat 't gepeins u dag en nacht verblijden,
vergeet het nimmermeer: een moord hebt ge begaan
en Caïn zal voor God op 't einde van de tijden
als 't al te berde komt, geen zwaarder boete slaan.
De waterval.
Het leven is zoo broos, en toch wie denkt eraan
dat t'elker uur met hem kan uit zijn en gedaan?
Wij zien het dag aan dag en ieder stond gebeuren
den dood die komt het valsch gordijn van 't leven scheuren
en in den bloedigen reet zijn grijnzend doodshoofd stelt
en een van ons daar voor zijn voeten nedervelt.
Wij leven almaardoor als zouden we eeuwig leven
Wij gaan, den stroom gelijk, en onbaatzuchtig geven
aan 't groen op onzen boord het leven onvergeld,
gaan, stervend zelf, voorbij en haastig heengesneld
en drijven breed en statig door de onzekere dagen,
gelijk de bergstroom vlak en blinkend voortgedragen
tot op den steilen rand van 't diepe waterdal
en storten dan al huilend en wanhopig in den val.
[p. 3]
Gebed.
Heer verhoor mijn schaamle bede
geef me 't heil der wereld niet
geef alleen mij uwen vrede
en voor kruisen spaar mij niet!
'k Weet hoe ik voor hen vervaard ben,
hoe dat ik hun last ontzie,
maar 'k weet ook als ik gespaard ben
dat mijn welzijn ik onvlie.
Moet uw arm dan nederkomen
over mij, genadig Heer,
laat Uw hulpe mij vervromen
eerst en dan, dan kom' hij neer!
Liever duizendmaal te lijden
om U rampe en rooi, verdriet,
dan met dezen te verblijden
die uw oog niet geren ziet.
Liever hier een spanne boeten
liever hier den korten druk
en met u den glans te groeten
van het eindeloos geluk.
CAESAR GEZELLE.
