Nu is misschien de teere droom gebroken,

zijt gij weer u en ben ik weerom mij,

wordt wat verborgen lag nu naakt en vrij:

ik heb uw hand geraakt, met u gesproken.

 

Ik vond uw beeld in prenten en in boeken,

en hoorde uw stem soms in een oud refrein;

de rijpe man durfde de vrouw niet zoeken,

zij bleef een kind, hij wou nog jongen zijn.

 

Ik zag u weer, 't leven wil àltijd weten,

ach, uit uw haren viel de blauwe strik,

er was niet meer dit vonken van uw blik...,

maar 't knapenhart in mij kan niet vergeten...