terug  begin  verder

143.
Een nieuw Liedeken, tot Loff zijnder Exellentie. +

Op de voys: Babel is nu ghevallen.

 
O Heere geeft,, soo lange leeft
 
Het Edel Nassous bloet,, voorspoet
 
Want hy gewis,, ghenadigh is
 
En doet syn vyant goet.
 
 
5
Hy is present,, een Instrument
 
Deur uwe handt te Velt,, ghestelt
 
Zijn vrome daet,, wort vroegh en laet
 
In uwen Naem vertelt.
 
 
 
Al hebben zy,, met schanden fy
10
Orangien vroom vermoort,, verstoort
 
Zijn Edel zaet,, heeft Godt te baet
 
Hy komt hun kloeck aenboort.
 
 
 
Al waert ghetal,, ons vyandts al
 
Veel duysenden te veldt,, gestelt
15
Wanneer Godt wil,, doet hyse stil
 
Vergaen, als sneeu die smelt.
 
 
 
Dit is den troost,, hoort mijn propoost 17.
 
Voor 's Hollandts hoopken kleyn, certeyn
 
Waer d' Overhooft,, aen Godt ghelooft
20
Als een Christen Lidt reyn.
[p. 326]
 
Alleen de eer,, komt u toe Heer,
 
Die desen Heldt gheschiet, om niet
 
Want die ghy wilt,, gheeft dy den schilt
 
Soomen merckelyck siet.

+No. 143. Naar V. In geen andere druk. Bij V.L. CXCVII.
V neemt dit lied, met no 173 en 172, op naar aanleiding van de dood van Maurits, 23 April 1625, met de opmerking: ‘sommige Liefhebbers van 't Vaderlant hebben hem in syn leven dese Liederen ter Eeren ghestelt ende inden Druck uytghegeven’. Zij zijn dus ouder. Vss. 9 en 10 doen zelfs vermoeden, dat dit uit het begin van Maurits' stadhouderschap is. De toon en de vorm wijzen daar misschien ook wel op. Wij plaatsen het dus in 1585, maar erkennen, dat het onzeker blijft.
Voor de zangwijze zie Wieder no 67.
17. propoost: voorstel; hier om het rijm in de algemenere betekenis van: woord.
terug  begin  verder