terug  begin  verder

75.
Een nieu Liedeken, +

op de wijse, van Arien Maet.

 
Wy Monicken ende Papen
 
Wy Gheestelicke Heeren,
 
Met alle onse knapen
 
Wy moeten sparen leeren
5
Wy hebben niet om teeren
 
Die Geus heeft ons verraen 6.,
 
Al ons vreucht en triumpheren
 
Eylaes is nu 8. ghedaen.
[p. 179]
 
Wy moeten schoyen 9. achter lant
10
Al teghen onsen willen,
 
Sonder ghelt oft sonder pant 11.,
 
Gheen Cleeren aan ons Billen,
 
Wy crijghen niet te schillen 13.
 
Van ghesoon oft van ghebraen,
15
Hoe dat wy kermen off ghillen
 
Eylaes tis alghedaen.
 
 
 
Wy hebben tgheheele Jaer ghehoopt 17.
 
Om ons soppen 18. weer te crijghen,
 
Die Kans ons altijt teghen loopt 19.
20
Wy connen Godt niet bedrieghen,
 
Hoe dat wy ons op stieghen 21.
 
Het dijdt ons al ten quaen,
 
Ons Pijlen willen niet vlieghen
 
Eylaes tis al ghedaen.
 
 
25
Is dit niet een groot verdriet
 
Dat wy nu moeten wercken,
 
Dat wy mogen comen niet
 
Weder in onse Kercken,
 
Die Geus ghaet op ons mercken
30
Als wy comen op die paen 30.,
 
Hy grijpt ons haest by ons vlercken
 
Eylaes tis al ghedaen.
 
 
 
TUutrecht oft tot Amsterdam 33.
 
Moghen wy niet langher blijven,
35
Wy zijn kaelder als een Ram 35.
 
Ons kinderen oock ons wijven,
 
Wy moeten na Italien drijven
 
Oft na Spaengien, sonder waen,
 
Adieu Hollandt willen wy schrijven
40
Eylaes tis al ghedaen.
 
 
 
Wy hadden groot ghelt by hoopen,
 
Daer op stont ons betrouwen,
 
De Knechten om te coopen,
 
En verradery te brouwen,
45
Hoe dat wijt al ontfouwen
 
Ten mach ons niet bestaen 46.,
 
Wy moghen ons hooft wel clouwen
 
Eylaes tis al ghedaen.
 
 
 
O Duckdalve lieve Man
50
Met uwe Spaensche knechten,
 
Daer is nu langher gheen hopen an 51.
 
Wy vallen van 52. die plechten. 52:
 
Wy moghent niet uut rechten 53.
 
Wy connent niet uut slaen 54.,
55
Den Geus die can me vechten
 
Eylaes tis al ghedaen.
 
 
 
O Paus, O heylighe Vader
 
Met uwe 58. Cardinalen,
 
U kinderen alle gader
60
Moeten achter Lande dwalen,
 
Och hoe pleghen 61. sy te pralen?
 
Nu neemt men haer ghevaen,
 
Sy moeten tghelach betalen
 
Eylaes tis al ghedaen.
[p. 180]
65
Oorlof Aflaet ende Cassen,
 
Adieu Vesper ende Missen,
 
Daer wy pleghen af te brassen
 
Dat ghaet ons nu ter quissen 68. 68.,
 
Tvaghevier gaen sy uut pissen
70
Zy werpen ons Offer na die Maen,
 
Ons Vissery en wil niet 71. vissen
 
Eylaes tis al ghedaen.

+No. 75. Naar A. Waarschijnlik pas door A opgenomen; in de oudere drukken komt het niet voor. Verder in I. J. L. M. S. Bij V.L. LV; Van Vloten II, 75.
De wijs schijnt dezelfde te zijn als die van no 4: Een vrouwken lucht van geeste.
De tijd moet wel ongeveer de tweede helft van 1573 zijn, na de vrijmaking van Holland en de mislukte aanval op Alkmaar, ofschoon vs. 33, 34 daarmee min of meer in strijd lijken. Immers het lied kan onmogelik geplaatst worden in een jaar na de overgang van de in die verzen genoemde steden. Het komt in precies dezelfde drukken voor als het vorige lied en zal met dat wel het eerst door A zijn opgenomen.
6. verraen: in het verderf gestort.
8.is nu. I-S 't is al.
9. schoyen: rondzwerven.
11. pant: bezitting.
13.schillen zal hier ‘kluiven’ moeten betekenen. Vgl. voor een overeenkomstig gebruik Ned. Wdb. XIV, 683.
17.In I-S: Wy ginghen tgheheele Jaer hoopen.
18.soppen, substantivies te nemen in de zin van: onze weelde, ons lekker eten eigenlik. Te vergelijken is bijv.: dat is ook geen vet soppen.
19.In I-S: Die Kans is ons teghen gheloopen.
21.opstieghen zal wel het trans. opstijgen zijn, vgl. Ndl. Wdb. i. v., en zich opstijgen heeft dan ongeveer de betekenis van: zich inspannen.
30. paen: paden. I-S baen.
33.In het overeenkomstige lied no 76 wordt vs. 57 op enigszins gelijke wijze over Amsterdam gesproken, ofschoon daar de ‘Kraem’ der geesteliken nog blijft staan.
35.waarom kaler dan een ram? Om het rijm?
46. bestaen: stand houden.
51.In I-S: Langher isser gheen hopen anne (in vs. 49: Manne).
52.van. I-S heel van.
52:Wij raken ons ambt, onze plaatsen kwijt. Vgl. Van Lennep, Zeemans-woordeboek i.v. plecht.
53.uutrechten. Deze twee verzen zijn lastig. Misschien moeten zoowel uutrechten als uutslaen opgevat worden als ‘ten einde brengen’.
54.uutslaen, I-S afslaen.
58.uwe, I-S allen u.
61.pleghen, praeteritum, evenzo vs. 67.
68. ter quissen = ter quisten: verloren. Vgl. Mnl. Wdb.
68.ons nu ter quissen. I-S. nu uut ons gissen.
71.en wil niet. I-S wil niet meer.
terug  begin  verder