|
|
|
| |
143.
Een nieuw Liedeken, tot Loff zijnder Exellentie.
+
Op de voys: Babel is nu ghevallen.
O Heere geeft,, soo lange leeft
Het Edel
Nassous bloet,, voorspoet
Want hy gewis,, ghenadigh is
5
Hy is present,, een Instrument
Deur uwe handt te Velt,, ghestelt
Zijn vrome daet,, wort vroegh en laet
Al hebben zy,, met schanden fy
10
Orangien vroom vermoort,, verstoort
Zijn Edel zaet,, heeft Godt te baet
Hy komt hun kloeck aenboort.
Al waert ghetal,, ons vyandts al
Veel duysenden te veldt,, gestelt
15
Wanneer Godt wil,, doet hyse stil
Vergaen, als sneeu die smelt.
Dit is den troost,, hoort mijn propoost
17.
Voor 's Hollandts hoopken kleyn, certeyn
Waer d' Overhooft,, aen Godt ghelooft
20
Als een Christen Lidt reyn.
| | | |
Alleen de eer,, komt u toe Heer,
Die desen Heldt gheschiet, om niet
Want die ghy wilt,, gheeft dy den schilt
|
+No. 143. Naar V. In geen andere druk. Bij V.L. CXCVII. V neemt dit lied, met n o 173 en 172, op naar
aanleiding van de dood van
Maurits, 23 April 1625, met de opmerking:
‘sommige Liefhebbers van 't Vaderlant hebben hem in syn leven dese
Liederen ter Eeren ghestelt ende inden Druck uytghegeven’. Zij zijn dus
ouder. Vss. 9 en 10 doen zelfs vermoeden, dat dit uit het begin van Maurits'
stadhouderschap is. De toon en de vorm wijzen daar misschien ook wel op. Wij
plaatsen het dus in 1585, maar erkennen, dat het onzeker blijft. Voor de zangwijze zie Wieder n o 67.
17.
propoost: voorstel; hier om het rijm in de
algemenere betekenis van: woord.
|
|
vorige
