[p. 34]origineel
Te Bruessel binnen der stede;762
Daer hi vertelde den hertoge
Al die tale neder ende hoge,
Hoe hi te Grimbergen hadde ghevaren:
‘Here, sprac hi, ic was te waren,766
Te Grimbergen in die sale
Daer ic vant, wet wale,768
Mijn heer Arnout sitten eten
770.
Met vele lieden, doe ic u weten.
Ic ginc te hem, ende groeten daer,771
Ende seide hem, dat ghi voerwaer772
Ontboet, dat hi quame tot u
Ende sijn leen ontfinge al nu,774
Gelijc sijn voirders hadden gedaen;775
Oft neen, ghi sout saen776
Met crachte in sijn lant comen
Ende seltene met vromen778
Ridderscape dwingen daertoe;
Hi en wilde van u een casteel niet,
Noch en soude, wat's gesciet;
Noch oec sine vorders gheen783
En ontfingen lant noch leen
[p. 35]origineel
Van uwen vorders, sonder waen;
Dit laet hy u by my verstaen,
Ende hiet my, dat ic 't u seide.
Dus comic weder, sonder beide,788
Ende hebbe u geseit sinen wille.’
790.
Die hertoge sweech al stille
Ende en antwoirde noyt woert,791
Als hi den bode spreken hoirt;792
Mer hi peinsde anders, sy u cont,793
Ende ontboet in corter stont
Sinen raet altemale,
Dien hi vertelde, wet wale,
Van heer Arnoude dat bediet,797
Daer hy mede van den lande sciet
Van Grimbergen, sijn bode;
800.
Ende badt hem raet om Gode,800
Doen riet hem sijn raet vorwaer
Dat hy vergaderde dorp ende stade,803
Ende hem ontdecte van sinen rade,804
Ende hoirde wat sire seyden toe;805
Ende dairna dade alsoe,806
Als hem rieden sine baroene.
Doen antworde die hertoge coene,
Die men metten Baerde hiet;aant.
[p. 36]origineel
810.
Hi sprac: ‘Ghi heeren, ic wille niet810
Anders dan bi uwen rade
Wercken vroech noch spade.’
Sy ghinghen slapen, want avont was.
's Anderendaghs, sijt seker das,
Doen die hertoghe gestaen was op,
Al over al in sijn lant,
Ende dede vergaderen te hant818
Te Cortenberghe sijn lieden al,819
820.
Daer sy quamen groot ende smal,
Ridderen, cnape, in korte stonden,
Doen sy die bootscap ondervonden.822
Ende als si alle comen waren823
Stont in den raet op, sonder sparen,824
Een die van 's hertoghen rade was,
Die heer van Craynhem, sijt seker das,826
Ochte die heer van Wesemale;
D'een was 't hunner, wet ic wale,828
Van de twee, ende seyde: ‘Ghi heren,
830.
Die hier sijt, ic wille u leren830
Ende seggen u ende bedieden
Waerbi men u hier dede ontbieden.832
Hier is mijn heere van Brabant,
Die hertoge, sy u becant,
[p. 37]origineel
Ende heeft nu, sonder verbergen,835
Den heere ontboden van Grimbergen,
Dat hi te hem quame sonderlinge,
Ende sijn leen van hem ontfinge,
Also hi sculdich te doen waer,
840.
Ende men wel wist openbaer
Dat sijn vorders hadden geplogen,
Die man waren des hertogen
Van Brabant ende van Lothrike;
Ofte neen, hi soude sekerlike
Daer comen ende dwingen daertoe.845
Hi antwoerde den bode alsoe,846
Doen hi verstont alle sine tale:
Hine dade niet een nootscale
Om den hertoghe, no groot no cleene;
850.
Noch en hielde van hem te leene
Van sinen lande niet enen voet.
Siet, ghi heren, nu sidi vroet
Waerom u mijn heer ontboet,853
Die u allen, clein ende groet,
Bidt, dat ghi hem raet, den hertoghe,
[p. 38]origineel
Hoe hi sijn recht houden moge;
Want hi node enich dinc aengaet
En si bi uwen alder raet.’
Die here van Diest sprac die vortale:
860.
‘Ghi heren, ic soude raden wale,
Dat mijn here ten keysere rede,
Ende hem seyde die waerhede,
Dat hi hadde ontboden boude863
Van Grimbergen here Arnoude,
Dat hi sijn leen quame ontfaen,
Ghelijc sijn voorders hadden gedaen,866
Van den heere van Brabant;
Ende hi hem vertelde te hant
De antwoorde, die hy den bode gaf,869
870.
Dat hy niet gave een caf870
Om sijn gebode, noch en dade;871
Ende dat hi dan den keyser bade,872
Dat hi hem holpe in sijn recht:
Hy waert sculdich te doene slecht,874
Want hi waer sijn overhere.’875
Doen riep daer menich sere,876
Van hem die waren commen toe:aant.
‘Dat dunct ons goet dat men doe,
Ende ooc eest die beste raet.’879
[p. 39]origineel
880.
Die hertoge sprac, dat verstaet:880
‘Ghi heren, dit sal ic aengaen881
Soe 't u allen dunct goet ghedaen,
Ende hier met sciet aldoe884
't Parlement ende dat ghedinge,
Ende elc voer wech sonderlinge886
Die hertoge heeft hernomen888
Ghenendelike sine vaert,
890.
Ende voer ten keysere waert.
Met scoene geselschap reet hi891
Also lange, dat seggic di,
Dat hi quam in de stat van Aken.
Daer dedi in waren saken894
Vraghen, waer hi ongelogen
Den keyser soude vinden moghen.896
Men seide dat hi waer in de stat.897
Als die hertoge wiste dat,
Ghinc hi, also ic u bediede,899
900.
Daer die keyser ende sijn liede
Was in een scone sale,aant.
[p. 40]origineel
Daer hi was ontfangen wale.
Ende t'ierst dat hi den keysere sach,
Boet hi hem goeden dach,904
Ende seyde ‘Keyser, lieve heere,
God bewaere altoes u eere,
Ende behoede u ende u gesinde,
Dat ic hier nu by u vinde.’
Den keyser was sire komst blide;aant.
910.
Hy nam den hertoghe om syne side,
Ende groetene vrindelic weder:911
Hy deden by hem sitten neder,
Ende vraechde hem, so hi yerst mochte913
Wat nootsake datten uytbrochte?
Die hertoghe sprac: ‘Ic segget u, here,
Uwes raets heb ic te doene sere;916
Ene nootsake heeft my uytbrocht,
Dat ic u soude hebben gesocht
In Almaendi, en hadde ic u
920.
Hier niet gevonden, heer keyser, nu;
Maer God wou't dat ic u hier vant.’
Doen verteldi hem te hant
Waeromme hy was comen daer;
Hy sprac: ‘Here, verstaet my claer,
[p. 41]origineel
Tjaren, doen ic hadde ontfaen
Mijn lant van u, ontboot ic saen
Alle die gene, groot ende cleene,
Die goet hielden van my te leene,
Ende van rechte waren mijn man;929
930.
Een deel quammer doe, die van
My ontfingen leen ende goet.
Here, dat waren, des sijt vroet,
Van Gaesbeke die heren beede,
Van Edinghen, ende van Hoerne mede,
Ende noch ander heren vry
Ontfingen goet ende lant van my,
Also sy sculdich waren te doene.
Doen ontboet ic den here coene938
Van Grimbergen, heere Arnoude,
940.
Dat hy sijn lant van rechter scoude
Van my houden soude te leene,941
Also sijn voorders algemeene
Van den mine hadden gehouden,943
Altoes, als sijt versoeken wouden,
Ende dat hy tot my quame saen945
Lant ende leen van my ontfaen;
[p. 42]origineel
Ende beyde sine sonen vry
Ontboet ic te comen sonder sy.aant.
Tierst dat hi den bode hoorde,
950.
Antwoerde hi, mit fellen woorde,950
‘Hine dade dor mi clene no groot;951
Die manscap ware lange doot,
Die syne voorders den minen daden:
Hi ware oec also beraden,
Dat hi lant noch leen955
Van mi en soude houden gheen;
Hine soude anders hebben vernomen.’
Siet, heer, dus ben ic hier comen,
Ende segge u, dat ic geerne sagheV. 959
960.
Dat ghi my in desen daghe960
Eenighen goeden raet gaeft,961
Daer ic by werde gelaeft,
Ende daer ic mijn recht behielde met;
Ghi sijt sculdich te doen, dat wet,964
Die mijn gerechte here sijt.’965
Die keyser antwoerde toe ter tijt:
‘By Gode, hertoghe, dat weet wale,
Dat ic u soude, sonder hale,aant.
Helpen, daer ghijs hadt te doene,969
970.
Ende raden, heer hertoghe coene,970
[p. 43]origineel
U recht tegen elken man
Te behoudene voertan.
Ic wille met u in Brabant
Varen, ende besien te hant
Wie u veronrechten sal.’
Die hertoge sprac: ‘Dit tree ic al,
Ende ic wets u groten danc.’
Die keyser dede eer yet lanc
Ghereiden al te siere vaert,
980.
Ende voer te Brabant waert,
Ende mijn here die hertoge vry.981
Tot Bruessel quamen sy982
Ghevaren in de goede stat,
Daer die keyser ontfaen was bat
Van den hertoge ende sine man
Dan ic u wel gheseggen can.
Des anderdaeghs reet vroe987
Die keyser te Hafflighem toe,
Daer hi hem dede te gemake.
990.
Hi riep tot hem, in ware sake,990
Enen ridder die Coenraet hiet,
Ende sprac: ‘Vaert, ende let niet,992
Te Grimbergen ane here Arnoude,
Ende segt den ridder boude
[p. 44]origineel
Dat hi come te my, ochte di een
Van sinen sonen van den tween,
Ic begeerse te spreken seere.’997
Heer Coenraet sprac: ‘Ic sal 't doen, here,998
U boetscap wort gedaen wale.’
1000.
Ende hy ging na dese tale
Ten stalle, daer hi sijn peert vant,
Daer hi op sat te hant,1002
Ende voer te Grimberghen waert,
Dair hi mochte, de cortste vaert,1004
Ende quam recht ten etene daer.
Mijn heere Arnout, weet voorwaer,
Was gheseten ten etene doe;
Want hy at wel gherne vroe.1008
Sijn sonen saten nevens heme,1009
1010.
Ende vier ridders, als ic 't verneme,
Die van sinen gesinde waren.1011
Heer Coenraet quam gevaren;
Voer die borch bette hi neder,
Ende ginc in die sale weder,
Daer geseten was heer Arnout,1015
Ende sprac die ridder stout:
‘Die moedere Gods, Sinte Marie,
Segene ende benedie1018
[p. 45]origineel
Heer Arnoude ende syne ghesinde,
1020.
Die ic hier ten eten vinde,
Ende laet u allen becomen wale.’1021
Heer Arnout sprac met soeter tale:
‘Dat lone u Sinte Marien kint,
Comt eten ende veynst u twint,1024
Ende dan segt wat ghy begeert.’1025
Doen antwoorde die ridder weert,
Mijn heer Coenraet, ende seide: ‘Here,
Ic mach eten min no mere,1028
Hebt grooten danc, en verstoet my1029
1030.
Waeromme ic hier commen sy:
Te Haffligem is commen nu
Mijn heer die keyser, dat seg ic u,1032
Van Almaendien, die u ontbiet
Dat ghi en wilt laten niet
Ghi en compt hem te spraken,
Ende hebdi eenige noetsaken,
So sent daer enen der sonen dijn.’
Doe antwoerde die ridder fijn
[p. 46]origineel
Van Grimbergen mijn heer Arnout:
1040.
‘Den keyser ben ic van herten hout,
Willecome moet hy ons sijn.
Ic sal daer senden de sonen mijn,
Want ic selve tesen tiden
Herde qualike mach riden,
Ende groet my den keyser sere.’
Heer Coenraet seyde: ‘Here
Het sel hem genoughen wel;
Uwen oorlof, gheerdi iet el?’ -
‘Neine, sprac mijn her Arnout,
1050.
Dan ghi welvaren moet ter stout.’aant.
‘God love u,’ seide heer Coenraet.
Oorlof nam hi, dat verstaet,
Ane hem, die hi liet in de sale,1053
En trac wech met dezer tale.
Doe quam hi daer hi sijn pert vant,
Daer hi doe opsat te hant,
Ende voer te Hafligem toe;
Als hi daer quam, beette hi doe:
Totten keyser datti doe ghinc,
1060.
Ende vertelde hem dese dinc.
Hi sprac: ‘U groet die here stout
Van Grimbergen, mijn heer Arnout,
Ende alle die ghene, die met u sijn,
Ende ontbiet u, keyser fijn,
[p. 47]origineel
Dat hi al tot uwen gebode staet,1065
Ende hy sijn kinder, so ghi gheert,
Senden sal, heer keyser, tot u;
Maer selve en mochti niet comen nu,
Want hi riden niet en mach.’
1070.
Die keyser sprac: ‘So hebs verdrach;
Het ghenuecht my wel te waren.’1071
Hier met liet hi die tale varen.
Die bode ginc daer hi hadde te doen,1073
Ende liet den keyser ende sijn baroen1074
Te gader bliven in die sale.
Nu hoort dan voort mine tale1076
Van Grimbergen mijn heer Arnout;
Hy sprac als een ridder stout;
Tierst dat daer was gegheten,
1080.
Ter taflen, daer hi was geseten,
Stont hy op, ende riep saen
Sijn twee sonen, sonder waen,1082
Heer Wouter ende heer Geraerde,
Ende sprac te hant als d'onvervaerde,
Doen si vragheden wat hy ghebode.
Hy sprac: ‘Kynder, by Gode,1086
[p. 48]origineel
Ghy moet opsitten ongespaert,1087
Ende varen ten keyser waert,
Te Haffligem, ende vragen, wes hi nu
1090.
T'ons weert wille, des bid ic u,
Dat hy ons ontboden haet,
Ende vernempt al sinen raet1092
Heymelic al stillekijn.’
Heer Wouter sprac: ‘Heer, het moet sijn,
Morgen willen wy, sonder beyden,
Ick ende mijn broeder derwaert reyden.’1096
Hier na ontboden sy sekerlike
Van Oyenbrugge heere Henrike,1098
Ende heer Gerard Screyhane;
1100.
Synen broeder, ic wane,
Die geheten was mijn heer Jan,
Wort oic ontboden; voirt an
Twee kynderen, die waren gebroeder
Eens vaders kynt, ende ere moeder,
Mijns heren Arnout van Hombeke;
D'een hiet Jan Waerbeke,
Ridder goet, d'ander heer Arnout,
Naer synen vader, den heere stout.1108
[p. 49]origineel
Aldaer was ontboden nu1109
1110.
Mijn heer Simon, dat seg ic u,1110
Die men hiet Van den Male;
Dese ses ridders, wet wale,1112
Als si die bootscap vernamen1113
Tot Grimberghen dat sy quamen.1114
Die heren gingen aenstonden
Daer sy mijn heer Wouter vonden,
Ende synen broeder, heer Geraerde,1117
Ende vraechden hem ter vaerde1118
Wat sy begerende waren.1119
1120.
Doen antwoorde, sonder sparen,1120
Mijn heer Arnout, ende seide: ‘Ghi
Heeren, het heeft ontboden mi
Van Almangien die keysere milde,
Dat hi my spreken wilde,1124
Of mijn kynderen te samen,1125
Ende dat wy tot hem quamen,
Ende wijs en lieten niet;
Wi saghen gerne, of dat gy 't riet,
Dat ghy daer met woude varen,
1130.
Ende vernaemt, sonder sparen,1130
[p. 50]origineel
Des keysers wille ende sinen raet.’
Doen antwoorde, dat verstaet,
Van Oyenbrugge heer Henric;1133
Hy sprac: ‘Here, sekerlic,
T'uwen ghebode so sijn wy:
Waer ghy wilt, verstaet my,
Daer selen wy vaeren geerne;1137
Dies en staet ons niet te ontbeerne.’
Heer Wouter seide: ‘Des hebbe danc.’1139
1140.
Hier met sciedense, sonder dwanc,
Ende gingen te rasten na dien1141
Tot 's morgens dat men mocht sien
Ten venstren den sconen dach.
Elc stont op so hy yerst mach
Voor anderen, fier ende stout,
Ende doen heer Wouter Berthout
Ende sijn broedere gereet waren,1147
Ontboden sy, al sonder sparen,
Die gesellen al te samen,1149
1150.
Die ic u noemde by namen,1150
[p. 51]origineel
Die met hem souden varen.
Sy ontboden, sonder sparen,
Heer Willemme, den borchgrave,
Dair ic u mach seggen ave,
Van der Thomen den ridder vry.
Haestelic so quam hy,
Ende die ander ridder mede.
Oec so quamen daer ter stede
Knapen, knechten, die met eren
1160.
Varen souden mitten heren;
Ende doen sy vergadert waren,
Satense op, sonder sparen,
Ende reden te Haffligem waert.
Soe lange waren si op de vaert1164
Dat si voere den cloester quamen,
Daer si beeten alle te samen.
Die peerden namen die garsoene.aant.
Doen ginc heer Wouter, die coene,1168
Ende sijn broeder, die hem was by,1169
1170.
Met haren geselscape vry
In den cloester, daer sy vonden1171
Den keysere te dien stonden1172
Met menighen man in de sale,1173
Daer sy ontfaen waren wale.
[p. 52]origineel
Vore den keyser boech mettien
Mijn heer Wouter op sijn knien,
Ende sijn broeder, heer Geeraert,
Ende alle d'andre heren waert,
Die met hem comen waren.
1180.
Heer Wouter sprac, sonder sparen:
‘Die selve God, die een werf1181
Doer ons aen den cruce sterfaant.
Om de misdaet van den sondere,
Hy moet den keyser, minen here,
Behoeden ende al sijn gesinde,
Dat ic hier nu met hem vinde.’
Die keyser sprac: ‘Dat lone u God,
Die over al hevet gebot,1188
Ende sijt ooc groot willecomme,
1190.
Ghi, en u geselscap vrome.’1190
Doen nam hine metter hant,1191
Ende deden opstaen ter hant,
Ende al dat geselscap sijn.1193
Hy dede by hem den ridder fijn
Sitten met snelre vaerde,
Ende sinen broeder Geraerde.
[p. 53]origineel
D'ander ridderen, die daer quamen,
Ginghen by een sitten te samen;
Van herde misseliken dinghen
1200.
Spraken si daer onderlinghen,
Van wapenen ende oic van minnen,
Also hem 't herte ruerde binnen,
Ende corten daer mit haren tijt.1203
Mer heer Wouter, des seker sijt,1204
Die daer sat mitten keyser milde,1205
Het was anders dan hi wilde;1206
Want hy begeerde lude ende stille1207
Te weten des keysers wille,
Waeromme hise ontboet aldaer.
1210.
Ten keyser sprac hi, sonder vaer:
‘Here, en stont u niet t'ontbeerne,
So soudic weeten herde geerne
Waeromme ghi ontboden
Ons hebt met uwen boden,
Ende wat ghy t'onswaert begeerende sijt.’
Die keyser sprac ter selver tijt:1216
‘Bi Gode, ghi heren, ic segge u,
Op dat ghy 't wilt weten nu
[p. 54]origineel
Wes si, 't si u becant:aant.
1220.
Hertoge Godevaert van Brabant,
Die hem beclagende is algader
Van u ende van uwen vader,
Die hem ontboet bi boden toenaant.
Dat hi hem quame manscap doen,1224
Also uw vorders hebben geplogen
Te doen manscap den hertogen
Van Brabant oit ende ie,aant.
Ende wilt dat, also ic lie,
Betonen wale, eest te doene,
1230.
Met ridderen ofte met baroene.1230
Alse u vader die bootscap vernam,1231
Die u van den hertoge quam,
Antwoerde hi onweerdelike,1233
Ende sprac: ‘metten hertoge rike
En hadde min te doene als niet;
Oic en dede, wats gesciet,
Dore hem een quade not;’
Ende hilt met hem sijn spot,
Dat hi hem des ghewaghen dorste,1239
1240.
Ende bad den bode, sonder vorste,
Dat te seggen den hertoge boude;1241
Die antwoerde dat hy 't doen soude,
[p. 55]origineel
Ende seide den hertoge onverholen
De bootscap, die hem was bevolen,
Gheliker wijs, clein ende groet,
Dat se hem u vader ontboet.
Ende als die hertoge verstoet,
Wert hi gram in synen moet;1248
Mer hine wouts nits daer toe doen1249
1250.
En ware bi rade van sine baroen,
Die hi al te hant ontboet.
Men vertelde hem, clein ende groet,
D'antwoorde van uwen vader.1253
Doen riedense hem alle gader1254
Dat hi met haeste tot mi rede,
Ende vertelde my die waerhede1256
Van hem na den voere;aant.
Dus quam hy te my om dese orboere
Al tot Aken in de stad,
1260.
Daer hi mi vant, ende seyde my, dat1260
Hy my bade om goeden raet,
Ende om hulpe, dat verstaet,1262
[p. 56]origineel
Alse sinen gerechten here,
Ende dat icken hilde in de ere.
Ic holpe hem gherne, seidic doe,
Haddire enighe redene toe,
Die hi wel mochte betonen.
Ben ic comen te deser stat,1269
1270.
Ende ontboot u, om dat1270
Ic hoopte, dat ic soude
Dit so bewaren, om dat men woude,1272
Dat ghi goede gevriende sout bliven,1273
Vortwert meer niet soudet kiven,1274
Ende woude hooren uwen raet.’
Doe antwoorde, dat verstaet,
Mijn here Wouter Berthout,1277
Ende seide: ‘Mijn here Keyser stout,1278
Dese redene en es u
1280.
Niet te rechte geseit nu,
Noch die waerheit laten verstaen;
Doch was 't waer, sonder waen,
Dat van Brabant de hertoge rike,
Ende oic mede van Lotrike,
Sinen bode met ghenende
Tot ane minen vader sende;
[p. 57]origineel
Die hem seide dat hi quame saen1287
Tot Bruessel sijn leen ontfaen1288
Van den hertoge van Lothrike,
1290.
Oft hi soude eyntelikeaant.
Met crachte comen in mijn lant,1291
Ende stichten roof ende brant,1292
Als mijn vader dat verstont,1294
Dat hy sijn goet soude werren,aant.
Hine worde sijn man, sonder merren,1296
Den ghenen, dies noit en bestoet,
Wert hi erre in sinen moet,1298
Ende troc groote onweerde in,1299
1300.
Ende hi seide: “Hy hielde meer no min
Van hem leen, te ghenen kere,
Noch en soude nemmermere.”
Hier met sciet die bode doe,1303
Ende reet te Bruessel toe.
Oec en is niemant die leeft,
Die in hondert jaer gesien heeft,
[p. 58]origineel
Ochte die leefde in twee hondert jaren,
Dat hi seggen mochte te waren,
Dat hi van den heren van Grimbergen geen
1310.
Noyt sach houden lant oft leen
Van den hertoghe van Lothrike,1311
Ochte van Brabant gelike;1312
Ende dese hertoge, dat seg ic u,
En vermanet ons noyt, dan nu
Sinder dat hi, sijt's gewes,
Hertoge van Lothrike worden es,
Ende hem ghewassen es sijn goet.
Heer, sijt des seker ende vroet,1318
Wine willen niet om sijn heerscappie
1320.
Iet gemindert worden daer bie,
Noch doen, des wi noit en daden;1321
Die ons allen te na soude gaen.’1323
Doen antwoorde de keyser saen;1324
Hi sprac: ‘Wouter, wat mocht deren,1325
Dat u vader worde des heren
Tshertogen man, te mids dat hy
Hem hilde van eygendomme vry,1328
[p. 59]origineel
Ende hi hem beterde gemeen
1330.
Sijn heerscap ende oic sijn leen?’
Heer Wouter sprac: ‘O keyser, here,
Ic weets wel om mijn ere,
Dat mijn vader dat niet doen en soude
Om een tonne vol van goude;1334
Want so oneerdi hem al op,1335
Ende men sou seggen, sonder scop,1336
Overal by caritaten,
Het dade bedwanc, hine dorst laten.
Men mochte dan met hem wel spot
1340.
Maken, end houden over sot.’
Die keyser sprac: ‘Dat soude niet sijn;
Want vele liede vorwaer sijn,
Die seggen, dat u vorders plaghen
Haer goet te houden, in oude daghen,
Van den hertoge van Lotrike,
Ende van Brabant dies gelike:
Oec en waer't hem geene onere;
Want het hout menich here,1348
Die groet, mechtich es ende rijcke,
1350.
Van enen anderen sekerlyke.
[p. 60]origineel
Doet dan dit my algader,
Ende biddet oic uwen vader,
Dat hi blive te minen wille;
Ic sal so doen lude ende stille
Dat's uwer geen sal berouwen;1355
Dat wet wel in goeder trouwen.’ -1356
‘Here, sprac her Wouter weder,1357
Noch doere hoghe, noch doer neder
En doet mijn vader, ic weet te voren.’
1360.
Die keyser sprac: ‘Doch moechdi horen
Sinen wille, ic bid u,
Eer ghijs my meer weret nu;
Laet my sijn antwoorde weten.’
Doen sprac die ridder vermeten,
Heer Wouter sprac: ‘Sint gy 't so seere
Begheert te weten, heere,
Soe sel ic 't hem te voren leggen
Van uwen weghen, ende seggen,1368
Ende hierop met staden1369
1370.
Met sinen lieden laten beraden,