terug  begin  verder

[vs. 2003-2397]aant.

 
Hier met sciet hi van daer,
 
Ende ginc te sire herberghen toe,
 
Daer hi hem verclede doe2005
 
Met sconen clederen, ende met goeden,
 
Diene hem wale cierlijc stoeden.2007
 
Hy was vrome, scone van leden,
 
Ende hadde ridderlike seden,
2010.
Diere cierden uter maten;
 
Oec wiste hi hem wel gelaten
 
Als hi den helm hadde ghebonden,2012
 
Ende die banieren sach ontwonden.
 
Te Grimbergen in dat lant2014
 
Was hi van den vroomsten genant;
 
Getrouwe was hi, wet ic wel,
 
Den vrient, ende den viant fel.
[p. 90]origineel
 
Doen dese ridder hoofsch ende coene2018
 
Was bereit na sinen doene,
2020.
Sat hi op een tellende peert,2020aant.
 
Ende voer alsoe ten keysere weert,2021
 
Ende met hem een knecht alleene:2022
 
Geen ander geselscap groet noch cleene.
 
Alse heer Arnout met dese maren
 
Te Haffligem quam gevaren,
 
Beete hi voere den cloester op d'erde,
 
Ende ginc met groter werde
 
Ter poerten vragen den poertier:
 
‘Es mijn heer den keyser hier?’2029
2030.
Die poertier sprac: ‘Neen hi, here,
 
Hy voer gisteren, sem mijn ere,
 
Met sinen gesinde te Lovene in de stat.’
 
Als mijn heer Arnout hoerde dat,
 
Nam hi orlof ende ginc daer
 
Te sinen peerde, sonder vaer,
 
Daer hy al te hant op screet,
 
Ende voer te Lovene weert ghereet,
 
Daer hi quam, als men hadde gheten;2038
 
Ende bat den lieden, sem mijn weten,
[p. 91]origineel
2040.
Die hy yerst vant, dat sy hem dat
 
Seiden, ochte in de stat
 
Van Lovene die keyser ware.
 
Doe antwoerde hem een aldare2043
 
Dat hine in de borcht mochte
 
Vinden, op dat hine sochte,aant.
 
Ende met hem dies gelike
 
Den hertoge van Lothrike:
 
Dair mochte hine sien ende spreken.
 
Heer Arnout voer haesteleken
2050.
Met sinen knecht ter borcht toe,
 
Daer hi vant den keyser doe,2051
 
Ende den hertoge, ende menigen man,2052
 
Dien ic ghenoemen niet en can,
 
Ende met hem was in de sale.
 
Heer Arnout hi beete te dale
 
Haestelic van den peerde neder,
 
Ende ginc in de sale weder
 
Tot dat hi den keyser sach,2058
 
Ende seide hem: ‘Goeden dach
2060.
Gheve u God ende al den gesinde,2060
 
Dat ic hier ten hove vinde.’
 
Die keyser sprac: ‘Willecome2062
 
Moetti sijn, ghi ridder vrome,2063
[p. 92]origineel
 
Segt wanen ghy compt ende wat ghy
 
Hierna begeert van my:2065
 
Brenghdy my eenighe nieumare?’ -
 
‘Ja ic, heer, dat wet wel voerware:2067
 
U doet groeten die ridder stout
 
Van Grimbergen her Arnout,
2070.
Ende beide sijn sonen met;
 
Ende doen u weten ongelet,2071
 
Dat sy niet en vinden in rade
 
Dat sy willen vroech ofte spade
 
Haer goet houden van den hertoghe,
 
Noch dienen in enigen orloghe;2075
 
Want haer vrienden ende haer maghen
 
En willen's te ghenen daghe
 
Ghedogen, wat gescien mach.
 
Si hebben liever op enen dach
2080.
Alle te bliven voer 't swaert.’
 
Doen antwoerde die keyser weert:
 
‘Sone weet ic er wes seggen toe,2082
 
Dan dat elc sijn beste doe,
 
Als 't daer toe comt, ende neme2084
 
Dat van rechte behoirt heme.
[p. 93]origineel
 
Dit dunct my dat beste sijn.’2086
 
Doen antwoerde die hertoghe fijn,
 
Die daer by den keyser stoet,2088
 
Ende seyde: ‘Here, des sijt vroet,
2090.
Ic sal hebben, eest cort, eest lanc,
 
Neni moeten's hebben danc,aant.
 
Mijn recht, dat my toebehoort,2092
 
Ocht het cost mijn dorp ende poert,aant.
 
Ende mijn lieden daertoe mede.’
 
Heer Arnout sprac ter selver stede:
 
‘Here, het waer quaet toe bracht,
 
Daer ghi Gode mit verwracht,
 
Oft veronrechtet u gebueren;
 
Sy hebben geweest t'allen uren
2100.
U goede vrienden en willen't bliven,
 
Ghine willet met onrechte verdriven,
 
Dat ghi node sout doen, hoop ic.’
 
Die hertoge antwoerde over 't lanc stic,2103
 
Ende sprac: ‘Heer Arnout, by mire eren,
 
Het sal van Grimbergen die heren2105
 
Van my houden lant ende leen,
 
Ende beide sijn sonen over een,2107
[p. 94]origineel
 
Of duisent van minen lieden,2108
 
Ende oic van sire maisenieden
2110.
Selen daeromme worden verslegen.
 
Segt hem dit van minen weghen
 
Vore algader sine liede,
 
Dat ic hem dit weder ontbiede.’
 
Heer Arnout sprac: ‘Ic sal, here,
 
Maer doer u, ende uwes selfs ere,2115
 
En verhaest u hier met niet;
 
Maer doet wel ende besiet2117
 
Of men Grimbergen hielt te gader
 
Van grave Lambrecht, uwen vader,
2120.
Die heer was van Lothrike2120
 
Ende van Brabant dies gelike:
 
Van vader of van oude vader,
 
Daer hi afcommen is algader.
 
Vindi dat t'enigher stede,
 
Her hertoghe, ter wairhede,
 
Dat men van hem Grimbergen hilt,
 
U sal, sonder groet gescelt,2127aant.
 
Veylich bliven voert van al.
 
Vindi oec, sonder getal,
2130.
Dat si haerlieden man niet en waren;2130
 
So bidden sy u, sonder sparen,2131
[p. 95]origineel
 
Dat ghy 't laet varen en scilt quite hier ave,
 
Ende blijft haer vrient goet ende gave;
 
Sy selen d'uwe geerne bliven.’
 
Die keyser sprac: ‘Sonder kiven,2135
 
Es dit geoordeelt wyselicke2136
 
Ic wille dat ghy 't doet, hertoge rijcke.2137
 
Dit en mach u niet scaden,
 
U moet werden dit geraden
2140.
Ende vroet gemaect, ghi sout al2140
 
Uwen eysch hebben, groot ende smal,
 
Van dat ghi begherende sijt.’2142
 
Die hertoge sprac ter selver tijt:2143
 
‘Here, dat ghi wilt doe ic geerne,
 
Dies en staet mi niet t'ontbeerne.’
 
Hierna nam her Arnout
 
Van Oyenbrugge, die ridder stout,2147
 
Orlof met scoender tale
 
Aen den keyser, ende oic also wale
2150.
Ane den hertoge, dat wet,
 
Ende aen alle die ghene met,
 
Die hi binnen der sale liet.
 
Hier met hi uitter borch sciet,2153
[p. 96]origineel
 
Ende quam daer hi vant sijn paert,
 
Daer hi op sat ter vaert;
 
Ende es, sonder langer sparen,
 
Te Grimbergen wert gevaren;
 
Ende t'ierst dat hi daer quam,
 
Reet hi voirt, als ic vernam,
2160.
Recht totter borch toe,2160
 
Daer hi neder beete doe,
 
Ende es ter sale wert gegaen,2162
 
Daer menich in heft gestaen,2163
 
Om dies hi d'antwoert horen woude,
 
Die her Arnout brengen soude.
 
Ende t'ierst dat men hadde vernomen,
 
Dat her Arnout was comen2167
 
Van den keyser, so trac't al
 
Ter borch wert, groot ende smal,2169
2170.
Om te hoerne sine tale.2170
 
Comen es hi in de sale
 
Ende ginc voer die heren staen,
 
Ende dat volc ginc wel saen,
 
Ende es vergadert jonc ende out;
 
Doe sprac mijn heer Arnout:
 
‘God, onse here, die 't al vermach,
 
Geve her Arnoude goeden dach
[p. 97]origineel
 
Van Grimbergen den here,
 
Ende behoude an hoer eere
2180.
Hem, sijn kinderen, ende al 't gesinde,
 
Dat ic in den hove vinde.
 
Ic come gereden hier, wet dat,
 
Al van Lovene uytter stat,
 
Daer ik mynen here den keyser vant,
 
Ende den hertoge van Brabant,
 
Ende menighen man van love,
 
Die met hem was in den hove.
 
Ic seide hem, lieve here,
 
Dat ghise groetet harde sere,
2190.
Ende uwe sonen alle beyde;
 
Ende dat ghi hadt over waerheide2191
 
U vrienden gesproken ende u maghe,
 
Tot enen nameliken daghe,
 
Van dat hy u leide te voren;
 
Maer dair na woude niemant horen
 
Noch oic gedogen al bloet,
 
Dat sy een man, cleyn noch groet,
 
Des hertogen worden souden;2198
[p. 98]origineel
 
Want oir vorders noyt en hadden gehoudenaant.
2200.
Manschap van den hertogen,
 
Ende dies sy niet en hadden geplogen,
 
Daer en soude hi u niet toe dwingen,
 
Ghine wout geene nieuwe costume bringen
 
Op, in ghenen keere.
 
Doen sprac die keyser vort meere:
 
“Soeke dan elkerlijk sijn recht.”
 
Ende die hertoghe seide al slecht
 
Met enen overmoedighen woerde:2208
 
Hy soude hebben dat hem toebehoirde,2209
2210.
Of het soude hem voirt an2210
 
Sire lieden costen duysent man;
 
Nimmermeer moesten wijs hebben danc.
 
Doe antwoerde ic, eer yet lanc,
 
Dat hi node mochte doen met crachte,
 
Daer hi vrienden met verwrachte,2215
 
Ende in vernoeyinghe bracht sijn liede;
 
Maer dat hi hem wel beriede,
 
Ende vername ochte sijn vader
 
Lambrecht, die van al gader
2220.
Brabant heere was te voren,
 
Ochte hi van hem coste verhoren
[p. 99]origineel
 
Dat die van Grimbergen te leene
 
Hilden groot oft cleene;
 
Vonde hi dat ter waerheit,
 
Ghy wares te pleghen gereit;
 
Ende ware des niet, dat hi met vrede
 
Gebruken liete uwe vrihede,
 
Ende bleve u vrient ende ghi de sijn.2228
 
Al dit dochte den keyser fijn
2230.
Goet raet wesen, sem mijn ere;
 
Oec riet hy 't den hertoge seere,
 
Ende seide stont's niet te ontbeerne.
 
Die hertoge sprac, hy daet geerne;
 
Maer dat was met wille quaet.2234
 
Hier met sciedic, dat verstaet,
 
Sonder yet te weten mere,2236
 
Ende ben hier comen, here,
 
Ende hebbe geseit al dat ic weet;
 
Besiet wat u te doene steet,
2240.
Ende wies ghy wilt anegaen.’2240
 
Doen seide die grave saen
 
Van Vianden, her Dideric:2242
 
‘Her Arnout, here, sekerlic
[p. 100]origineel
 
U bootscap hebdi gedaen wel;2244
 
Oec was dat beter dan yet el
 
Dat ghy hem te voren leyt2246
 
Dat hi vername die waerheyt,
 
Ofte die grave Lambrecht, sijn vader,
 
Ofte sijn oudervader te gader2249
2250.
Noyt manscap in heure regeeren
 
Ontfingen van de Grimberchsche heren.
 
Vernaemdi yet van den hertoge
 
Ofte hi wille hadde ten oirloghe
 
Op ons, hi ende sine baroene?’
 
Doe antwoerde die ridder coene:
 
‘Ja hi, here, want sekerlike
 
Hi sach herde verbolgenlike,
 
Ende seide dat hi sijn recht soude
 
Wel crigen met gewoude,
2260.
Ende dies hem pinen vroech ende spade.
 
Hierby eest dat ic ons rade
 
Dat wy jegen sijn overmoede
 
Te voren sijn op ons hoede.
 
Versoect hi ons ende wilt deren
 
Dat wy ons mogen met eere weren.’
[p. 101]origineel
 
Doen sprac die here van Breda:
 
‘Na dat ic nu hier versta,2267
 
Eest goet dat elc t'huys vare,
 
Ende hem met eren beware;
2270.
Alsoe als't ten orlogen behoort,
 
Doe spisen castele ende poert,
 
Ende laten, ridderen ende cnapen bliven
 
Bi huus, ende wat men driven
 
Oft dragen mach ten yersten worpe,
 
Dat men daer af rume die dorpe;
 
Ende dat men 't voere, groot ende smal,
 
Daer 't seker mach wesen al;
 
So dat men ons geene scade2278
 
Slupelinghe en doe met onrade.aant.
2280.
Vernemen wy oic enich opset2280
 
T'onswert, ochte enich vermet,aant.
 
Dat willen wy met gewoude
 
Van Grimbergen her Arnoude
 
So vromelic hulpen dragen,
 
Dat wy voer hem selen wagen
 
Lijf ende goet, als ridders coene,
 
Alse wy sculdich sijn te doene.’
[p. 102]origineel
 
Doe sprac van Grimbergen die here:2288
 
‘Dit's goet raet, sem mijn ere!2289
2290.
Ende ic bidde elken, die hier steet,
 
Dat hi daertoe sij gereet;
 
Ende hier met so hebt orlof
 
Al nu te rumen mijn hof,
 
Ende hebt danc, dat ghi hier quaemt,
 
Doe ghi mijn bootscap vernaemt,
 
Alle dat ic u spreken woude.’
 
Doen antwoorde jonc ende oude:
 
‘Wy daden't geerne, heer Arnout, heere,2298
 
Oec so willen wy voert mere
2300.
U dienen altoos t'elker stede,
 
Ende wy willen ons nu mede
 
Varen bevesten van al dien,aant.
 
Dat ons schier mochte misschien.’
 
Aldus namen si voerwaer
 
Orlof algader ane hem dair,
 
Ende ane sine sonen beide.
 
Dus is't comen ot enen gesceiden
 
Tusschen die heren vermeten,
 
Die op haer paerden sijn geseten.
[p. 103]origineel
2310.
Doe voeren ridderen, cnupen, knechten,
 
Elc daer hem behoerde van rechten,2311
 
Ende ginghen hem, sonder sparen,
 
Wel bevesten ende bewaren
 
Van wapen ende van peerden,
 
Ende elc na sine weerden.
 
Dus bleven sy als ic bevroede
 
Vaste leggen op haer hoede,
 
Ende her Arnout ende sijn twee kinder,
 
Ende hoer gesinde meerder ende minder
2320.
Hilden hem met grooter minnen,
 
Als noch te Grimbergen binnen;
 
Maer sire heimeliker maisenieden
 
Dede hi allomme syne lieden
 
Bewaren voirt van aldien,2324
 
Daer hem af mochte messchien,
 
Ende lietse wesen op haer hoede.
 
Syn borch dede hi als die vroede
 
Van Grimbergen wel bewaren,
 
Ende spisen te twee jaren
2330.
Van coerne, van mele, van vleysche,
 
Ende van wine te sinen eyssche;
[p. 104]origineel
 
Quamet ten quaetste menigervoude2332
 
Dat hire hem op mocht onthouden.2333
 
 
 
Van hem laet ic nu die woert,
 
Ende wil u vertellen voert
 
Van den hertoge Godevaerde,
 
Die men hiet Metten Baerde,
 
Daer ic die redene om began.2338
 
Als heer Arnout, die edel man,2339
2340.
Van Oyenbrugge, als ic las,
 
Van den keyser gesceiden was,
 
Ende die bootscap hadde gedaen,
 
Bleef die hertoge, na mijn verstaen,
 
Soe gram, hine coste niet verbergen,
 
Om die bootscap van Grimbergen,
 
Die hem ontboet mijn heer Arnout,
 
End hi sprac den keyser stout:
 
‘Heer keyser, heere, nu raet my
 
Dat ic doen moge, des bid ic di;
2350.
Want ghi die boetscap gehoert
 
Hebt van hem ende sine woert,
 
Hoe ic mijn ere behouden moge.’
 
De keyser sprac: ‘Heer hertoghe,
[p. 105]origineel
 
Ic weet niet wat te raden u2354
 
Dan dat ghi verneemt al nu
 
Aen vroede lieden, dat's de raet mijn,
 
Ocht si u sculdich te dienen sijn,
 
Die't van outs weten moghen.
 
Vernemic't ter waerheit ongelogen,
2360.
Dat sy u voorders mannen waren,2360
 
Dwincse daer toe, sonder sparen,2361
 
U man te sine, wien lief, wien leet.2362
 
Vindi oic dat sy noyt eet
 
Uwen vorders daden, groot noch cleene,
 
Noch lant, noch goet, en hadden te leene
 
Van hem, so laetse sonder kiven
 
Voort ane uwe vrienden bliven;
 
Want onpais met vrienden maken
 
Int dicke met felre wraken,
2370.
Ende orloghe rijst daer binnen.
 
Maer willen se u recht ontwringen,
 
Ende ghi op hem wilt, bi Gode,
 
Reisen, sint my enen bode,
 
Ic levere u t'uwen doene
 
Soe vele ridderen ende baroene,
 
Dat ghi wel in allen dinghen2376
[p. 106]origineel
 
U begeerte selt volbringhen,
 
Al en haddi geene lieden mere.’2378
 
Die hertoge sprac: ‘God lone u, here,2379
2380.
Dit es geboden vriendelike.2380
 
Ons heere God van hemelrike,2381
 
Hi laet's noch verdienen my2382
 
Sonder noot, heer keyser vry.’2383
 
Oerlof nam die keyser hoge2384
 
Vriendelijc aen den hertoge
 
End aen sijn lieden sonder beyden.
 
Hy liet sijn maiseniede gereiden,
 
Ende sy daden't ter selver stede.
 
Die keyser sal oic op mede,
2390.
Ende reet van Lovene ter vaert,
 
Want hi moeste ten lande waert;
 
Die hertoge geleidene doe2392
 
Met vele lieden te Tricht toe.2393
 
Daer sceyden sy te hande,2394
 
Ende die keyser voer te lande,
 
Ende die hertoge Godevaert
 
Keerde weder ongespaert

2005Hercleede.
2007Dien hem te poinde wel stonden; Want hy waere vrome ende schoone van leden, Ende hadde oock redelicke seden, Van chierheden seer uuyttermaeten, Oock const hy hem ghelaeten.
2012Had.
2014Oock was hy die wisste tien stonden, Diemen wiste in Grimberghenlant; Een ghetrouwste, diemen daer vant, Synen vrienden, sy u wel gheseyt.
2018Doen hy algader was bereyt.
2020Paert.
2021Waert.
2022Sonder gheselscap groot oft cleene; Maer met eenen knecht alleene. Als heer Aernoult quam ghevaren T'Afflighem, sonder spaeren; Voor 't cloostere beete hy op d'eerde, Ende ginck ter poorten met grooter weerden, Ende vraeghede ter hant den poortier.
2029Keysere noch hier? Ick spraekem gerne, seg ick u.’ Die poortier antwoorde nu: ‘By Gode, heere, neen hy niet; Hy voer eergisteren, oft ghy ghebiet, Met synen ghesiene te Loven in de stat.’ Doen mijn heere Aernoult hoorde dat Nam hy oorloff ende ginck daerner Tot synen paerde overwaer.
2038Ende quam alsen hadde gheten; Doen vraechdi te hant, doen ick u weten, Ofte die keysere daer waere in de stat, Ende waer hine vinden mochte naer dat.
2043Doen antwoorde hem een dare Dat hy in de borch ware, Ende hine daer vinden soude intetelijcke, Ende met hem die hertoghe rijcke Op dat hine spreken woude. Doen voer heer Aernoult also houde.
2051Daer hy den keysere vant doe.
2052Met menighen man, Die ick ghenoemen niet en can, Die daer met hem in de sale was, Ende mijn heere Aernoult nae das Beete van synen paerde.
2058Tot daer hy den keysere sach, Ende seyde: ‘Heere.
2060En al 't ghesinde.
2062Die keyser hiet hem willecomme.
2063Ende seyde: ‘Segt my, ruddre vrome, Wanneer compt hy?
2065Wat begeert hy, Dat ghy dus commen sijt tot my; Bringt ghy.
2067Mijn heere Aernoult antwoorde daer naer: ‘Ja ick, heer keyser, God weet, Dat ick u seggen wille ghereet, Ende daerom ick ben commen hier; U doet groeten, heer keyser fier, By my, mijn heer Aernoult van Grimberghen, die heere stout.
2071Ende ontbieden u, dat wet.
2075Noch dienen ten geenen oorloghe; Want haer maegen en willen's ghedoogen niet Om geen dinck die gheschiet; Sy willen eer alle blyven voor 't sweert.’
2082Sone weet ick wat.
2084Als't daertoe compt ende dat elck neme Dats.
2086Schoonste.
2088Mijn heere Godevaert, die daer stont by, Ende seyde: ‘Heere, gheloovets my.
2092Daertoe behoort, Oft het mi gelt mi dorp ende poort, Ende oock veele van mynen lieden mede.’ Heer Aernoult antwoorde ghereede: ‘Heere, ghy mocht doen node, Daer ghy mede verwracht Gode, Ofte u ghebeure onrechte met; Want die van Grimberghen sijn, dat wet, Uwe goede vrienden ende sullen bliven.
2103Over een stick, Ende seyde: ‘Heere Aernoult, bij mijnder eeren.
2105Die heere.
2107Wet overeen.
2108Oft het cost my duusent man. Segt dat coenlick den heere van Grimberghen, dat ick hem dit ontbiede Voore allegadre syne lieden.’ Heer Aernoult seyde: ‘Ick sal, heere.
2115Ende u sels eere.
2117Maer vernemet eerst ende voorsiet Oft.
2120Die heere van al Brabant was, Ofte van synen vaedre, sijt seker das, Ofte van synen ouden vaedre mede Vindy dat tot eeniger stede, Datmen.
2127Men sal so spreken, sonder gheschelt Uwen eysch sal u bliven al. Vindy dat oock.
2130Dat sy hemlieden.
2131Soe doet so veele dan daer naere, Dat ghise hieraff quyte laet, Ende blijft haer vrient, sonder beraet, Ende sy sullen de uwe oock bliven.’
2135Antwoorde.
2136Dit es.
2137Ick wille ghy doet, hertoghe rijcke; Want dit en mach u emmer niet schaeden U mochte yemant dat gheraden.
2140Maken.
2142Van dien dat.
2143Die hertoghe antwoorde tier tijt, Ende seyde: ‘Heere, ick wil het gerne doen Al uwen wille, by St. Simoen.
2147Die heere stout, Orloff aen den keysere, wet wale, Ende van den hertoghe met schoonder taele, Ende van alle dieghene, dat wet, Die in die sale waren met.
2153Ende schiet uyter borch ter vaerde, Ende ginck tot synen paerde, Ende es opgeseten daer naere, Ende te Grimberghen waert ghevaren, Hy ende sijn knecht beyde te saemen, Ende reden tot dat sy quaemen; Ende t'eerst dat hy te Grimberghen quam.
2160Rechte.
2162Ter saelen waert.
2163Daer menich man was, sonder waen, Die gerne d'antwoorde hooren woude, Die mijn heere Aernoult bringen soude.
2167Dat mijn heer Aernoult was commen.
2169Waert.
2170Om de antwoorde te hooren daer, Ende mijn heere Aernoult, dat 's waer, Van Oyenbrugge es commen in de sale, Daer hy in vant, dat wet wale, Menighen man, die beyden naer hem. Doen ginck hy voort, ick seker ben, Recht voore die heere staen, Ende al dat volck, sonder waen, Begonsten te gadren ontrent hemme. Doen sprack heer Aernoult, als ick verneme: ‘God, ons heere, die 't wel mach doen, Behoude heer Aernoult, ende al die baroen, Die ick hier vinde in deser stat. Heere ick comme van Lovene, wet dat, Daer ick den keysere in synen hove Sach, ende den hertoghe met van Loven, Ende menighen man die met hem was, Ende seyde hem, sijt seker das, Dat ick van uwen weghe quaeme daer, Ende ghyne groete seere voorwaer.
2191Ende ghy hem ontboed in waerheyde Dat ghy u vriende ende u maghe Hadt ghesproken, sonder saeghe, Van dien dat hy u leyde te vooren; Maer datter sy niet nae en wouden hooren, Noch ghedooghen en wouden bloot Omme alle gadre te bliven doot, Oft onteerft te syne alle dage, Want en hadde noynt u maghen.
2198Gheploghen; daeromme en wouden U vrienden niet dat ghy sout houden Andere costume dan sy plaghen Te houden in haere daghen. Doe ick den keysere dit had gheseyt Antwoorde my weder ghereyt, Dat dan elck sochte sijn recht, Daertoe hy hadde te seggen slecht Hyne wiste wat toe seggen el. Doen seyde die hertoghe, weet wel.
2208Woorde.
2209Toebehooirde.
2210Ofte het soude hem costen duusent man, Ende half sijn goet met an, Neni moest's hebben danck. Doen antwoorde ick hem, sonder wanck.
2215Daer sijn vrienden met verwrachte, Ende in 't vernoyen brachte syne lieden; Maer datti dade dat ick hem riede, Ende vername oft sijn vader Lambrecht, Die grave van Brabant was slecht Overheere hadde gheweest nu Van die van Grimberghen, segge ick u, Ja, oft sijn over-oudervader, Woudy dat ter waerheyt algader Dat sijn heere hielden goet van hem doe, Men soude jeghens u varen alsoe Dat ghy sout pleghen des sy plaghen, Ende consty oock, hoorde ick ghewaghen, Niet vinden dat sy man waren, Liete u quite hier met varen, Ende en ghewaghes u nemy in scyne.
2228Ende ghy de zyne. Dit dochte den keyser goet raet, Ende riet den hertoghe, dat verstaet, Ende seyde hem: ‘En schout's niet t'ontberne.’ Die hertoghe seyde hy doet gherne.
2234Met quaeden wille. Hier met keerde ick van daer stille.
2236Te wetene meere. Hier met ben ick commen, heere, Ende hebbe u gheseyt dat ick weet; Nu siet.
2240Wes.
2242Heere Diederick: ‘Heer Aernoult, ghy hebt sekerlijck.
2244Uwe bodscap ghedaen wel, Oock.
2246Hem dat te
2249Ja, oft sijn overvadere te gadere Yet manscap van die van Grimberghen ontfingen; Want hy en sal dat met geene dingen Bevinden connen dat sy daden. Maer nu segt mi met goeden staden In wat wille bleefs die hertoghe, Vermaendy yet van oorloghe Nu eerwaert eenighen tijt te doene?’ Doen antwoorde die rudder coene: ‘Ja hy, heer, maer het was armelijcke, Oock sach hy seer verbolghelijcke, Ende seyde hy soude verliesen node Sijn recht, dat hy mochte by Gode, Const het hy eenichsins toe bringhen; Maer ick raede ons te dese dinghen Dat wijs te meer sijn op ons hoede, Al woud hy met eenighen overmoede Ons yet aenstooten dat wy mogen Met eeren weeren ongheloghen.’
2267Die vrome was, als ick versta: ‘Ich raede dat elck t'huuswaert keere, Ende bewaere hem met grooter eere Van dien dat hem toebehooirt, Ende doe spysen casteelen ende poort, Ende ruddren ende knaepen by hem bliven, Ende dat men draeghen mach ofte driven, Dat in die dorpen gheleghen es, Tusschen Brusselle, zijt seker des, Ende Grimberghen, dat men overal Ten sekersten weert groot ende smal.
2278Negheene.
2280Vernemt heer Aernoult ooch eenich opset Te hemwaert ofte eenich vermet, Dat laete ons met haeste weten, Wy sullen commen wel opgheseten Met al dat wy gheleisten moghen, Ende helpen hem ongheloghen, Ghelijck.
2288Doen sprack heer Aernoult, die coene.
2289Van Grimberghen die vrome man: ‘Dit's goet raet, by St. Jan, Ick bidde elcken, die hier steet, Dat hy alsoe doe ghereet, Alsoe ghy ons hebt gheseyt, Ende hebt oorlof al ghereyt, Ende grooten danck, dat ghy hier quamet, Doen ghy de bodscap van my vernamet, Dat ick u gerne spreken soude.
2298‘Heere, het's berde gerne ghedaen, T'uwen dienste willen wy staen, Waer 't ghy ghebiet in elcke stat, Ende wy sullen, verstaet dat, Ons bewaeren van alle dien, Daer aff ons yet mochte meschien.’ Doen naemen sy oorlof te hant Aen heer Aernoult, sy u bekant; Ende aen beyde sijn soenen mede. Hy bevalse te Gode ghereede, Ende sijn hier met van een ghescheyden, Ende ontboden, sonder beyden, Haer paerden ende sijn gheseten op, Ende voeren henen, sonder scop.
2311Daer sy behorende waeren van rechten, Met haeren ruddren, knaepen ende knechten, Ende alsy t'huus commen waeren ghinghen sy hen bevesten, sonder spaeren, Van al dies hen ghebreken mochte Van peerden, van wapenen, van ander gherochte, Ende bleven altijt op heur hoede, Ende mijn heere Aernoult, als ick ghevroede, Hy bleef te Grimberghen binnen Met syne twee sonen, doe ick u kinnen, Ende met syne heymelijcke mey-seniede; Maer hy dede alomme.
2324Hem bewaeren van allen dien, Daer hen yet af mochte gheschien, Ende altoos op haer hoede sijn. Oock dede hy syne borch in schijn, Die te Grimberghen stont, te waeren Spysen wel tot twee jaeren Van corne, mele ende vleeschs ghenoech, Ende oock van wyne in 't ghevoech.
2332Als ten quaesten quaeme dat hem dochte.
2333Dat hier hem op onthouden mochte. Nu laet ick u vaeren van hem een wyle, Ende segge u voorts, sonder ghyle.
2338Daer ick dese.
2339Doen mijn heer Aernoult, dien edelen man, Van den keysere ghescheiden was, Alsoo ick u hier te vooren las, Ende sijn bodscap hadde ghedaen, Bleefs die hertoghe, wilt's verstaen, Seer verbolghen in synen moet Om die bodscap, des sijt vroet, Die hy hoorde van heer Aernoulde, Ende sprack tot den keysere boude: ‘Heere, seyt hy, nu raet mi Wat ick doen moghe, biddick dy, Naer dien ghijt hebt ghehoort Van den bode nu dese woordt, Dat ick mijn eere behouden moghe.’ Doe sprack die keysere: ‘Heere hertoghe.
2354Ick en wete wat toe raden u Dan dat ghy verneempt nu, Oft sy te dienen u schuldich sijn In vroede lieden, dat's den raet mijn, Ende die't van ouds mogen weten Seggen sy u dat sonder vereten.
2360Uwe.
2361Ontbreekt.
2362Eest hem lief oft leet. Vindi oock dat so steet. Dat sy noyent en hiesschen goet Van uwen voorders, sijt vroet, Laetse uwe vrienden bliven voortaen; Want het's quaet, by St. Jan, Ontpeys jeghens vrienden maken. Gevallet oock by eenighe zaeken Dat tusschen u compt eenighe ontminne, Daer oorloghe mach rysen inne, Ende ghy op hem wilt reysen, by Gode, Laetet mi weten met uwen bode. Ick sal u senden.
2376Dat ghy sult mogen aen hem tyer tijt Toebringhen dat ghy begerende sijt.
2378Meere.
2379Seyde.
2380Gheboden.
2381Onse.
2382Die laets.
2383Sonder uwen.
2384Hier nae nam de keysere t'waeren Oorloff, ende woude henen vaeren, Aen den hertoghe ende syne lieden, Ende beval syne meysenyden Dat sy opsaten al te hant, Dat sy daden, sy u becant, Ende die keysere selve mede, Ende voer van Lovene der stede, Wat hy mochte te.
2392Gheleydene in die vaert.
2393Tot.
2394Daer nam hy aen den keysere doe Oorloff, ende syne lieden met, Ende den keysere die voerde, dat wet, So hy eerst mochte in sijn lant, Daer hy bleeff, sy u becant. Ende heer Godevaert, die hertoghe rijcke, Keerde weder haestelicke.
terug  begin  verder