2398Met syne lieden, Ende bleeff daer, hoor ick bedieden, Met grooter rasten eenen tijt Dat hy niet en dede, dat seker sijt, Op die van Grimberghen groot no smal; Maer eene hatye, so bleef het al Ter heeren waert, verstaet dat nu, Van Grimberghen, dat segghe ick u, Ende droech hen quaet herte, dat verstaet, Oock socht hy menighen nauwen raet Hoe hy yet mochte op ghedringhen, Daer hy mede, met eenighe dinghen Toebrachte oorloghe ende ghevecht Dat hy quaeme op slecht. Dus dedy in 't eynde lieden vaen.

2412Daer sy om heure coopmanscap reden, Ende teech hen aene by waerheden.

2415Ende deedse veuren, des ghelooft, Te Brusselle in 't ghevangenisse. Doen dat vernam, sijt's ghewisse, Mijn heere Aernoult en syne sonen, Sonden sy, hoorick vernoemen, Eenen bode te Brusselle binnen Aen dien hertoghe, doen ick u kinnen, Dat hy haerlieden sonde. Die bode quam ter corter stonden Te Brusselle, ende ginck saen.

2422Op 't hof, daer hy den hertoghe staen Vant binnen poorte voor die sale. Doen ginck die bode, wet wale, Daer hy den hertoghe sach, Ende seyde: ‘Heere, goeden dach Geve u God en Ste. Marie, Ende al u gheselscap vrye.’ Daer naer seyde die bode fier: ‘Heer, my heeft ghesonden hier Mijn heere Aernoult van Grimberghen, Ende bid u seere, sonder verberghen, Dat ghy hem syne lieden sent, Die ghy ghevaen hebt ontrent, Sonder schout en sonder recht, Oft weet dat ter waerheyt slecht Hy sal vaen ruddren ende knaepen, Knechten, heeren ende papen, Waersy can bevaren.’ Die hertoghe antwoorde te waeren, Hyne daets niet om synen wille, Hy mochte.

2434Dat hy sochte Daede coenelick 't quaetste dat hy mochte, Hyne losses niet en quaede not.

2437Sonder spot.

2438Daernaer, Ende ginck t'huuswaert voorwaer Te Grimberghen, van daer hy was commen. Als hy daer quam, hebbick vernomen, Ginck hy te heer Aernoulde na das, Na syne borch, daer hy inne was, Ende vertelde hem die waerheyt al, Hoe dat die hertoghe groot no smal Door hem en dade van eenen cave, No dat hy de lieden, by St. Bave, Uyt en liete nimmermeere, Ende dat hy dade in alle keere Dat quaeste dat hy mochte doen, Hyne losses niet eenen mottoen.

2451Ontbod.

2452Van synen lande een deel liede, Die gerne quaemen, als ick bediede, Wel ghewapent, wilt ghevroeden. Doen sy die niemaeren verstoeden Dat heer Aernoult haers hadde te doene, Daer quaemen een deel rudderen coene, Vromer jonger baetselaere.

2456Ende som verre hadden ghesocht, Dies was een, ben ick bedocht.

2458Van den Thommen die borchgraeve, Mijn heere Willem, by St. Bave, End van Oyenbrugge mijn heer Hendrick; Oock quaemen daer ook sekerlick Mer.

2463Ende noch twee andere, ick wane.

2464Heer Aernoult ende heer Hendrick met, Die kinders waeren, dat wel wet, Mijn heer Aernoults.

2467Oock so quam daer, als ick spreke, Mijn heere Simoen Van der Maele, Een seer vroem batselier, wet wale; Oock quam daer heer Geeraert van Herlaere, Ende mijn heere Paridaen, dat's waer, Diemen hiet van Massenhove.

2471Alle ruddren van loove.

2472Ende jonck.

2473Ende volghende de waepenen t'waeren Altijt gerne, daer sy mochten. Dese quaemen met, coene ghedochten Te Grimberghen in waeren saeken, Ende oock menich vroom knaepe.

2477Ende als dese waeren met groote eere Vergadert te Grimberghen binnen, Dede hem.

2480Hoe die hertoghe hadde gevaen Sijn lieden, ende niet en woude laeten gaen, Ende hijs hem hadde doen bidden nochtan, Ende hy gerne, by St. Jan, Andere daer vooren vaen soude, Daer sy om wisselen woude, Ende sy hem daertoe gaven raet.

2487Doen antwoorde, dat verstaet, Mijn heere Willeme de borchgrave, Ende seyde: ‘Heere, by Sinte Bave.

2488Waert in, Ende vaen wy meer ofte min Dats wy.

2491Doen seyde heer Aernoult: ‘Sijt's vroet, Ick wille wijt doen, sonder scop.’ Doen saeten sy algaeder op, Ende voeren terstont te Brussel waert, Ende veurden met hen in de vaert Wel veertich schutters met bogen, Woudse yement weeren omlogen.

2498Dat segge ick u al sonder waen. Ende alsoo saen alsy quaemen Ghereden al te saemen In des hertoghen Godevaerts lant, Gingen sy panden al te hant, Ende rooven ten selven stonde.

2502't Quick.

2503Ende daeden't te Grimberghen driven. Oock so.

2507Knechten, heeren ende papen, Ende veurden't.

2510Alsoo.

2511Hoorde seggen die overdaet, Die ghedaen hadden die van Grimberghen.

2514Sant hy derwaert, sonder bergen, Lieden die wachten souden die straeten, Dat daer en lede hoghe no mate, Syne vingene, wats gheschiet, Dat sy daden, en liege u niet. Want t'ierst.

2522Sy velt ende haege.

2523Sonder saege, So dat nietmant en mochte lyden, Noch ontgaen te geenre syden, Sy vingense oft.

2528Wat dat sy conden belaken, Ende als sy hem van eeneger saeken Ontsagen, togen sy daer naer Aen die.

2534Die by Vilvoorden was ghestaen, Ende was tshertoghen, sonder waen, Ende was een huus vast ende goet. Dan waeren sy seker, des sijt vroet Dat hen messchien mochte niet, ende als sy haer schade sagen.

2541Vingen 't al.

2543Ende die van Grimberghen, heb ick vernoemen, Daden weder desghelijcke, Ende en spaerden arme no rijcke, Waer sijs mochten commen toe. Dickels gheviel't oock alsoo Dat d'een den anderen te ghemoete quam Van den ghenen, als ick vernam, Die daer die straeten roofden tier tijt, Ende sloegen elcandren, seker sijt, Ende vingen oock, hebbe ick vernomen; Maer niet en quaempt, wie 't mach vromen, Tot genen pongise dat staende was; Maer al vliende, sijt seker das.

2555Want wie dat brachte die meere macht, Die andere weec hem, so ben ick bedacht, Tot dat hy rijcke was van lieden; Dus worden sy, hoor ick bedieden, Oorloghende in beyde syden. Doen gheviel't in dien tyden.

2560Als gheduert hadde wel een jaer.

2562Die mere.

2563Lagen by Grimberghen in 't lant, Ende opsloegen husen ende scheuren.

2565Ende naemen den lieden ter selver heuren Allegader daer sy toe quaemen. Doen die van Grimberghen dat vernamen, Saeten op.

2570Ende reden derwaert, als ick lye, Met heer Woutren.

2572Wat sy mochten, met grooter vaert, Ende quaemen ghereden onghespaert Op dien anderen onversien. T'erst dat sy se sagen, met dien

2576Soe ryepen sy luyde: ‘Grimberghen!’

2577Sonder berghen, Ende seyden: ‘Ghy laete u proye hier!’ Doen voeren sy voort, sonder dangier Optie andren houwen ende slaen, Die te hant.

2582Onghewerneert. Ende sijn alle ghekeert.

2585Den roof daer ghelaeten; Ende gingen vastelicken vlien. D'ander volgden hen met dyen.

2589Ende sloeghen doot in dien speele. Dus jagende syse te Brusselle toe.

2592Ende sijn al weder ghekeert, Ende reden, alsoo men my leert, Rechte te Grimberghen binnen Met allen haeren ghewinne, Ende waeren van herten ghevalle blide, Ende d'ander quaemen ten dien tyde.

2596Alle inne gevaeren.

2597Ende gingen ten hertoghe daer naere, Ende claegden hem van der schaede, Die hem die heeren hadden beraeden Van Grimberghen, ende ghedaen, Ende ghejaegt tot by der stat. Doen die hertoghe hoorde dat.

2605Swoer hy met eenen dieren eede, Sy souden't becoopen ter eeren leede Dat sy yet bestaen dorsten. Doen ginck die hertoghe sonder vorsten, Ende ontbode rudderen ende knaepen In sijn lant in waere saecken.

2613Menich man bereyden, Als sy die nieumaeren verstonden, Ende voeren henen, hoorrick ooirconden, Tot den hertoghe, dat segge ick u, Daeraff ick wille swygen nu, Ende seggen van Grimberghen heer Aernoulde, Ende van synen sone heer Woutre Berthoude, Wat sy daden by mijnder wit; Doen sy hadden, verstaen dit.

2620Die Brabanders geschoffiert, Als ick u vooren hebbe ghevisiert, Daer sier een deel sloegen ende vingen, Hadden sy anxst in waere dingen, Dat die hertoghe daer soude commen, Ende schaede vreken, hebbe ick vernomen.

2629Dat sy quaemen, sonder sage Te Grimberghen ghewapent wel, Dat sy daeden al sonder spel; Want t'eerst dat sy die meere verstoeden Bereyden sy hen, wilt ghevroeden, Ende quaemen te Grimberghen ghereden, Daer sy haer herberghe, in waerheden, Alle binnen naemen te hant. Daer quam, dat sy u becant, Die staute grave van Vianden.

2638Wel ghewapent tot in die hoogen. Daer quam oock met ten oorloghe.

2640Met synen sonen, Ende met veele lieden, hoorick vernoemen.

2642Die alle hielden van hem haer goet. Oock quam daer, des sijt vroet, Van Postel waert menich man, Ende van Mechelen oock met aen. Oock so quaemen daer ghevaeren Ruddren ende knaepen te waeren, Die te Grimberghen woonden ontrent.

2649Dese quaemen daer, sy u bekent.

2651Doen.

2653Ende doen sy alle, sonder scheeren, Vergaedert waeren, segge ick u, Daden sy vergraeven nu Alle die passe, die men toe mocht commen In haer lant te haeren ontvromen, By den raede van den grave Van Vianden, by St. Bave. Oock deden sy.

2664Toe mochte ryden Met veele lieden, sonder beyden.

2666Ende met schutters oock een deel. Nu swighe ick van hem gheheel.

2669Brusselle.

2671Om te vaeren met groote geere.

2673Ende doen sijn volck, u sy becant, Al vergadert was ende ghereet, Soo togen sy henen, God weet, Te Grimberghen alle toe, End t'eerst dat sy daer quaemen doe Gincsy berren ende rooven; Ghyne mochtes niet gheloeven Wat grooter schade dat sy daden; Maer syne mochten te veele schaden Niet toecommen, segge ick u, Om dat soe was vergraeven nu. Oock waeren die van Grimberghen Wel bewaart, sonder verbergen, Ende voorsien van veele lieden, Ende reden, willick u bedieden, Den andren van achtere altijt naer; En haddense gerne bestreden voorwaer, Hadden sy van volcke ghehat die macht; Maer die hertoghe hadde te groote cracht, So dat sijs.

2690Die andere yet ryden.

2691Sloegen si achter.

2692Ende quetsten lieden, ende vingen met, Ende alse die hertoghe, dat wet.

2694Verbrant hadde, heb ick vernoemen, Alle gaedre daert hy toe conste commen, Keerde wedere met syne lieden Te Brussel waert, hoort dit bedieden. T'eerst dat hy daer quam ghevaeren Liet hy sijn volck al t'huuswaert vaeren, Ende voer.

2702Ende als die van Grimberghen wisten dat Dat de heer ghescheyden was, So togen sy saen na das Met haeren coenroete te Brussel waert Ende verberrende op die vaert Als daer sy mochten toecommen, Ende roofden, hebbe ick vernomen, Wat sijs in.

2709Tyen stonden.

2710Dorpen verbrandt een groot deel, Keerden sy weder al gheheel Weder te Grimberghen binnen Met haeren proyen, doe ick u kinnen, Die sy deelden blydelijcke. Dus voeren sy dickwils sekerlijcke Op den hertoghe berren ende rooven, Ende daden hem, mogdijs gheloven, Groote schade in sijn lant, Ende die hertoghe, sy u becant, Dede hem weder desghelijcke, Ende bernede hem af sekerlicke.

2721Ende die van Grimberghen berrende alsoe Op den hertoghe nacht ende dach, Soe dat geen dorp, hoorick ghewach, Staende en bleef op die wyle, Sonder Brusselle, dats geen gyle, Ende Grimberghe, 't en wert al Verbrant, verherijt, groot ende smal, Noch oock tot Vilvoorden mede, Sonder eene borch, dat's waerhede, Die Nettelaer gheheeten was, Die sterck was, sijt seker das, Ende was by Vilvoorden ghestaen, Die des hertoghen was, sonder waen. Maer anders so en bleef daer niet Ontrent staende, wes geschiet, By noch na, alsoo ick weet; 't Volck was al ghevloyen, God weet,

2730Datter te woonen plach te vooren. Ooyck hadden sy, doe ick u hooren, Menich pongijs onderlinge, Ende menich opset sonderlinge, Daer schoone fayten worden ghedaen Van waepenen, doe ick u verstaen, Dickwile man iegen man, Dat ick u niet gheseggen en can De rechte waerheyt hoe 't gheviel.

2739Maer ter waerheyt weete ick wel Dat sy dickwyle buyten reden Aen beyden zyden, in waerheden; Als nu d'eene, als d'ander nu; Ende sloegen ende vingen, segge ick u, D'een den anderen daer sy mochten, Ende dickwyle op d'ander vochten Met thiene, met twaelfe te male; Maer niemael en quamt, dat weet wale, Ten stryde; want te machtich Was die hertoghe ende te crachtich.

2751Ende sant hem so veele baroene.

2752Leenhouwers.

2755Syne hadden's mogen ontstaen Die van Grimberghen nu; Maer sy naemen goet, seg ick u, Van den heeren ter tyer tijt, So dat sy den hertoghe, des seker sijt, Dat oorloghe altoos ontrieden, Ende hem seyden, hoorick bedieden, Dat hy alles noch wel toequaeme, Ende daden hem dicke, al was 't scame, Vrede geven, dat was waer; Want die van Grimberghen openbaer Waeren wijs ende vroet, by trouwen, Ende hielden te vriende, als men mach scauwen, Veele lieden die by den hertoghe waeren, Met haeren ghiften, sonder spaeren.

2768Om dat sy wouden werlicke Haeren wille.

2770Iegen den hertoghe, verstaet dat. Dus deden sy haer dinck met vroeden sinne. Nochtans waeren veele lieden inne

2772Grimberghen, die d'oorloge was leet; Want sy wel wisten, God weet.

2775Ende spraken dickwels, hebbe ick vernomen Ten besten van deser saeken, Ende hadden gerne peys doen maken Aen beyde syden; ende van Brabant die heere Had ghehat dat recht ende die eere, Dat voormaels hadden syne voorsaeten In Grimberghen, by charitaeten, Ende daer hy de oorloghe om began; Maer en wouden laeten, by St. Jan, Met peysen die grave van Vianden.

2783Nocht oock die heere, wilt verstanden, Van Breda; want sy begeerden seere Dat oorloge in allen keere, Noch oock menich stout sergant, Noch menich ruddre, die daer in 't lant Woonachtich was; want sy Hadden veel liever, segge ick dy, Dat oorloge, dat si seer minden.

2789Maer sy daden den lande groot verdriet Van Brabant.

2791Desen twiste.

2792Van Brabant ende van Grimberghen lange; Selck tijt weert oock met bedwange Vrede gegeven In beyde syden. Ooyck hielmen parlementen tyen tyde Om te soenen ofte men conste; Maer het was om niet dat men 's begonste, Want so veele lieden waren daer Aen beyde syden over waer Die 't verwonnen.

2801Datten peyse.

2802Veele heeren In weder syden; by mijnder eeren.

2807Ende mijn heere.

2808Ende die heere van Pede oock mede, Mijn heere Geeraerts, dat 's waerhede; Ende daertoe die heere van Aa, Mijn heere Jan, als ick versta, Ende die heere van Hoboschs met, Ende noch andere, dat wel wet.

2810Die in des hertoghen syde waeren Ende vrienden, hoordick openbaeren, Den heeren van Grimberghen; oock waeren sy Haere mage som, ghelooves my, Soo dat sy spraken daertoe Dicwylen ten besten; ende oock alsoe Waeren heere in d'ander partyé: Heer Godevaert Screyhane, soe ick lye, Heere Willem Tant, heer Zeger.

2822Boengaerde, alsoe waele, Mijn heere Aernoult v.O.

2825Dese heeren spracken dickels over rugge Om peys ende om soene mede.

2827Wy weten wel die waerhede Dat men den hertoghe onrecht doet; Want die van Grimberghen plaegen haer goet Te houden van den hertoghen Van Brabant al ongheloghen Hier voormaels over langen tijt, Ende wy sullen, des seker sijt
Noch onsen willen, hebben hier aff. Wy en achten 's niet een caff; Want sy seyden, sonder gyle; Maer men verspraxe somwyle Ende tegen hen aene dat sy waeren Leenhouwers, sonder spaeren, Ende sy liever hadden Brabant Dan Grimberghen, sy u becant.’ Nochtans dat men se kende goet, Daertoe ghetrouwe.

2848Willich.

2849Want daer waeren.