[p. 173]origineel
Elc beete doen hi quam in de stat
Voer sijn herberghe na dat.
Daerna ginghen die heren van love
Met heer Arnout te hove
3860.
Van Craynhem, alse te doene
Haer claghe voer die baroene,
Die Brabant hadden in handen,
Ende diese te Nettelaer sanden,
Dat si die borch ontsetten souden,
Die si niet en consten behouden.
Doen sprac een der selver stout
Van Craynhem mijn heer Arnout:
‘Ghi heren, het's ons qualic comen,3868
Wi sijn t'onser onvromen
3870.
Van den vianden gescoffiert,
Ende gejaget ongeveert
Alhier te Bruessel in de stat;aant.
Som es ons volc doot, som mat.
Oic hebben si af, dat's waer,
Die borch geworpen te Nettelaer,
Ende geslecht tot in den gront,
Ende 't dorp verbrant, dat daer stont,
[p. 174]origineel
Ende genomen ende berooft
Al des sy wouden, des gelooft.
3880.
Nu beraet u, ghi heren,
Dat wi den lachter mogen keren,
Die si ons hebben gedaen.’
Als dit die heren hebben verstaen,3883
Die mombore van den kinde waren,3884
Antwoorden si, sonder sparen,3885
Si souden 't so hoochelike wreken,
Men souder euwelic af spreken.
Hier met keerde die here stout3888
Van Craynhem mijn heer Arnout,
3890.
En sijn geselscap ongespaert,
Elc te syner herbergen waert,
Daer si hem deden te gemake
Wel van menigerhande sake.
Nu hoirt voert wat si viseerden
Die Brabant hielden ende hanteerden:
Dat waren die vier van stouten moede,
Die 't kint hadden in hoer hoede.
Si ontboden ridderen, knapen,
Ende alle die sy mochten betrapen,
[p. 175]origineel
3900.
Die Brabant toehoerden t' samen,
Dat si te Cortenberghe quamen.
Ten parlemente sijn si comen,
Alsi die bootscap hadden vernomen.
Daer stont op een van den heren waerde,
Die mombore was van Godevaerde;
Dat was van Diest mijn heer Henric.
Hi sprac: ‘Ghi heren ghemeinlic,
U claeg ic de scade ende onere,
Die Godevaerde, onsen heere,
3910.
Es gedaen ende den lande,
Daer die van Grimbergen met brande,
Ende met rove in hebben gelegen,
Onse lieden gevaen ende verslegen,
Ende Nettelaer die borch te broken,aant.
Dat emmer moet sijn gewroken.
Oic spraken si groot overdaet.
Hiertoe bidden wy hulpe en raet,
Hoe wy moghen gecrigen wrake,
Ende gestillen hare sprake.’
[p. 176]origineel
3920.
Doe antwoorde op dese tale
Heer Godevaert van Leefdale:
‘My dochte goet dat wy
Ons volc van verre ende van by
Te samen nu vergaedren deden,
Beide van dorpen ende van steden,3925
Ende voeren roven ende scoren
Al dat toe mochte horen
Van Grimbergen den heren,
Ende worpen 't, eer wy keren,
3930.
Al gader af tot in den gront;
Ende verlossen nu ter stont
Onse gesellen, die si houden
Gevaen, ende waert dat si wouden
Ons wederstaen oft dat besetten,
Soe laet er ons so jegen setten
Dat wi castien die ons sijn swaer.’
Doen riep (men) algader daer:
‘Dese raet es nutte ende goet;
Wy willen dat men so doet
3940.
Alse heer Henric seit van Diest,
Wiere aen wint oft verliest.’
[p. 177]origineel
Hier met sciet dat parlement
Ende elc reet met genent
Hem gereyden t' huiswaert.
Die heren viere deden heervaert
Ghebieden allomme in 't lant.
Menich ridder, menich serjant3947
Quam in Bruessel toe gevaren,3948
Die den lachter wouden waeren,
3950.
Die haren joncheer was gedaen;3950
Het vergaderde vele saen3951
Menich man te Bruessel binnen.3952
3854Te Brussel weert voeren sy haere straeten, Met diepe wonden, met drouve sinnen, Ende reden so lange, als ick kinne, Dat sy quamen te Brusselle in die stat, Daer sy alle beeten naer dat Voor haere herberghe, segge ick u. Daer nae stiegen sy allegadre nu Te hove weert met heer Aernoulde, Die heere van Crainhem, alsoo boude Voor die heeren haer claege te doene, Ende als sy op 't hof quaemen die Brabantsoene, Daer sy die viere heeren vonden, Diese te Nettelaere hadden ghesonden Om die borch te helpen ontsetten, Begonsten te spreken sonder letten.
3868Ende seyde: ‘U sy cont, ghy heeren stout, Dat met ons is quaelick commen; Want die vianden t'onser ontvromen Hebben ons in stryde gheschoffiert, Ende ghejaeget ongheviert Ghesteckers hals te Brussele weert in, Ende menigen man, ick seker bin, Ons doot gheslaegen ende ghevaen; Oock hebben sy, dat wilt verstaen, Die borch, die te Nettelaere stont, Al afgheworpen in den gront, Ende het dorp al verbrant mede, Ende gherooft, dat's waerhede, Al dat sy vonden, segge ick u. Ghy heeren, wel beraet u nu, So dat wy mogen t'onser eeren Desen grooten lachter keeren, Die sy nu ons hebben ghedaen.’
3883Hadden.
3884Monboirs.
3885Antwoorden sy wedre daer naere, Sy souden dit soo hooghelick vreken.
3888Hier nae keerde van Crainhem Mijn heere Aernoulde ende met hem Sijn gheselschap al te maele, Ende ghinghen ter herberghen, weet waele, Daer sy hem daeden te ghemaeke. Nu hoort voorts in waere zaeken Van den viere heeren dat bediet. Eerst dat sy hadden, en liege u niet, Van den stryde, sy u gheseyt, Wel verstaen die waerheyt Hoe dat mede ghevallen was, Ontboden sy, sijt seker das, Te Cortenberghen, in waren zaeken, Die te Brabant behoorden toe; Daer veele lieden quaemen doe, Doen sy de bodscap hadden vernomen; Ende metten eersten dat sy waren commen Ten parlemente alghemeen, Stont op van den heeren een, Die den jonghen Godevaerde, Hertoghe van Brabant met grooter waerde, Te vermonborene was bevolen, Dat hem sijn lant niet en soude ontdolen. Dat was van Diest mijn heere Hendrick, Een goet ruddere ende lovelick, Ende seyde: ‘Ghy heeren, ick claege u Van den des jonx Godevaerts wege nu, Die van rechte es ons alder heere, Van der schaede ende van der oneere, Die hem die van Grimberghen hebben ghedaen, Ende 't lant verberrent ende syne lieden ghevaen, Syne borch te Nettelaer afghebroken, Ende seggen daertoe haere groote sproken, Die ons sijn te hooren quaet, Ende bidden u hiertoe om hulpe ende raet Dat wy er af ghecrigen vraeke.’ Die eerste die antwoorde op dese spraeke
Dat was van Leefdaele heere Godevaert; Hy tart voort, ende seyde: ‘Heere waert, Dese ontmaete, die hier is ghedaen, Gaet ons alle aene, wilt verstaen, Even seere, daerom soude mi Soude seer goet dincken dat wi Aene die lieden te gaedre daden.
Dat was van Leefdaele heere Godevaert; Hy tart voort, ende seyde: ‘Heere waert, Dese ontmaete, die hier is ghedaen, Gaet ons alle aene, wilt verstaen, Even seere, daerom soude mi Soude seer goet dincken dat wi Aene die lieden te gaedre daden.
3925Staden, Ende voeren met ghemeynen heere In 't lant van Grimberghen ter weere, Ende worpen 'tal in den gront; Wat dat sy oock weeren t' eeniger stont Die heeren, die ons sijn dus swaer, Bestormsede coenelick daer, Ende loonden hen haer behaeghelheyde.’ Doen riep al ende seyde Dat daer was, sot ende vroet: ‘Desen raet dinckt ons goet, Ende wy begerren te doene alsoe.’ Ende wy begerren te doene al soe. Ter hant schiet dat parlement doe, Ende elck van hem ghereyden t' huuswaert. Doen daden die heeren heervaert.
