3954Om te vaerene, doen ick u kinnen, Op die heere van Grimberghen, Die oock hadde sonder berghen Al omme ende omme vermaenen doen Haer vrienden ende maegen by St. Simoen.
3959Ende breken die borch ende al dat Dat sy ontrent vonden daer. Daer quam menich man voorwaer.
3963Oock so quammer menich een Van maegschape ghevaeren tot hen, So dat sy hadden, ick seker ben, Menigen man aen haere syde, Die goet ende vroom waeren te stryde. Nu swighe ick u van dese heeren, Ende wille u segghen, by mijnder eeren, Van den Brabanders, die nu Waeren ghescheyden, segge ick u, Uyt Brusselle, daer sy vergaedert waeren, Ende voeren wech met haere schaeren Al berecht ende ghereet wel Te Grimberghen weert, sonder spel, So dat sy er quaemen al vaste by.
3974Waeren des morgens opghestaen Ende wouden vaeren sonder waen Alle te Vilvoorden waert Om te verberne onghespaert Die borch ende al dies sy vonden; Maer hen belette een knaepe ten dyen stonden, Die daer quam gheloopen te voet, Ende seyde den heeren, dies sijt vroet, Dat van Diest mijn heere Hendrick, Ende van Wesemaele diesghelijck, Mijn heere Geeraert ende mijn heere Jan, Heere van Bierbeke, ende oock met aen Van Wemmele mijn heere Aernoult met Quaemen daer ghevaeren onghelet Met allen den lieden van Lotricke, Ende van Brabant diesghelijcke, Ende wilden Grimberghen al af berren, Ende het cloostere mede, sonder merren, Ende die borch worpen in den gront.
3992Aldus seyde de knaepe terstont; Oock seyde hy: ‘Ghy heeren, Sy hebben hen, by myne eeren, Vermeten dat sy al dit lant, Eer sy keeren in Brabant, Sullen verberren ende afryden, Ende wildijt weten ten eenighen tyden Sy sullen u dan loonen saen Dat ghyse noyent dorste oorloghen Ofte sy sullen u ongheloghen Al te maele jaegen uyten lande.’ Doen antwoorde al te hande Mijn heer Aernoult den bode Ende seyt: ‘Vrient, syne sullen, by Gode, Niet al vervoorderen haer begerren, Indien dat ick can verweven, Als ick sal metter hulpe Ons Heeren.’ Daer nae sprack hy, by mijnder eeren, Totten heeren die waeren daer, Ende seyde: ‘Hebdy wel voorwaer Verstaen die bodscap van den knaepe, Wat raet ghy ons tot deser saeke. Hoe sullen wy mogen vaeren nu Met desen dingen vraege ick u, Ende wat sullen wyre doen mede?’ Doen antwoorde op die stede Van Oyenbrugghe mijn heere Hendrick, Die goet ruddre was ende loovelick, Ende seyde: ‘Wat souden wy anders doen Dan ons bereyden elck baroen.
4012Alse te stryden om sijn lijf, Die vianden in haeren schoot.’ Doen seyden sy alle, cleen ende groot: ‘Wy willen alle doen alsoo!’ Hier met schieden sy alle doe Ende liepen vaste te wapene al. Daer weert ter hant groot gheschal Van knechten die hun heeren ten stryde Waepenen liepen ten dyen tyde. Men blies de trompen ende businen Dat men hooren moeste met pyne, So groot was daer af 't gheluyt. Daer nae togen die heeren uyt, Doen sy wel ghewaepent waeren Op groote.
4024Van haere wapenen verdeckt. Doen sy te velde quaemen wel ghereckt, Ende sy die vianden versaegen, Quam mijn heere Aernoult, hoor ick ghewaeghen, Die heere.
4034Tot dat die eerste hielden op velt, Ende gingense schaeren met ghewelt.
4036Ende vroedelick battailleren. Hy sprack hem toe in deser manieren: ‘Ghy heeren, peynst heden om die eere, Die vergaen en mach nummermeere, Ende slaet groote slaegen.
4045Want wy vechten met rechte groot, Ende sy hebben alle onrecht; Want ghy wel weet de waerheyt slecht, Dat die van Grimberghen van eenighen dage Noyent en dienden by Ste. Bave, No en hielden goet no leen.’ Doen riepen se daer alle ghemeen: ‘Heer Aernoult, sijt sonder vaer, Die vianden, die ghy siet daer, Suldy saen gheschoffiert sien.’ Dies danckte hy hen seere mettien Dat sy so ghewillich waeren. Hier naer ghereyde hy vier schaeren; In elcke was vier duusent man. D'eerste gaf hy in hoede dan Den stouten grave van Vianden, Ende met hem waeren wel daer te hande Ses ruddren stout ende uytvercoren, Die van Grimberghen waeren gheboren. D'eene was heer Willem die borchgraeve; Sijn ors was swerter dan een rave, Daer hy doen was opgheseten, Wel ghewapent, doen ick u weten, Van den hoofde totten teen. Oock wasser mijn heere Peetereen
Van Imple, een ruddre vry.
4069Een vroom ruddre ende een stout. Die vierde was heer Willem Tant, Een stout ruddre, sy u becant, Rasch ende willich ter wapenen met; Nochtans haddy leden, dat wet, Meer dan .LXXV. jaer. Die Ve was, weet voorwaer.
4081Een goet ruddre ende weert. Die VIe was, segge ick u voorwaer, Mijn heere Geeraert van Herlaer. Dese waeren metten grave gheschaert Van Vianden, die ter vaert Waeren, ende menich andere ruddren mede, Daeraf ick swyge deser stede. Die andere schaere gaf heere Aernoult Dien heere van Breda in ghewout, Die heer Geeraert was gheheten; Met hem waeren, doen ick u weten, Gheschaert syne zoenen viere, Die ick u sal noemen schiere: Heer Geeraert hiet die outste sone; D'ander heer Zegere, als ick vertoene; Die derde hiet heer Hendrick, Een goet ruddre ende lovelick; Die vierde hiet mijn heere Jan; Oock was daer mede gheschaert aen.
V. 4098-4113Deze 16 verzen ontbreken in het A.H.; wy hebben dezelve naer het B.H. in den tekst gevoegd.
4114Mijn heere Geeraert ende mijn heere Jan met. Die .VIe. was, dat wel wet.
4117Dese sesse hielpen te dier stont Mijn heer Woulteren syne schaere beleyden. Die vierde nam sonder beyden Selve heer Aernoult van Grimberghen; Met hem waeren van sijnre herberghen Sommige rudders, die ick u Staphans wille nommen nu, Ende oock achter laeten niet: D'een was heer Aernoult, die men hiet Van Oyenbrugge, sijn raet algaedre; Oock so was daer metten vaedre Sijn sone, Heer Hendrick van Oyenbrugge, Die dapper was ende vlugge In allen stryden, in alle oorloghen. Ook was daer met, willick u tooghen, Van Oppeghem mijn heere Paridaen; Heer Hendrick Hoesken, wilt verstaen, Was oock in heer Aernoults syde. Oock was daer ten selven tyde Heer Paridaen van Massenhove, Een ruddre van grooten love, Ende sijn oem, heer Aernoult van Liere; Oock so wasser mede schiere. Mijn heere Aernoult van Hombeke, Ende viere synen sonen, als ick spreke, Die stout waeren ende onvervaert. Dese hielden hun al onder den standaert.
4146Hiernae nam mijn heere Aernoult Van Grimberghen, die heere stout, Ende beval te hoedene synen standaert Den heere van Assche in die vaert, Ende heer Aernoult van Hombeke, Die viere sonen hadde sekerlicke, Dair die twee af ruddren waeren, Ende die hen niet en wouden spaeren, Daer haers yet te doene was. Doen dus die heere, sijt seker das, Van Grimberghen hadde bestiert 't Volck, ende sijn schare hadde ghevisiert, Voer hy henen met ghewelt, Daer hy op een schoene velt Buyten Grimberghen een luttelkin, Ende met hem die lieden sijn, Elck schaere onder haer banniere, Daer bleef hy stille houdende schiere, Ende ontbeyde syne vianden daere, Die doen quaemen openbaerre Met grooter haesten getrect.