[vs. 4210-5177]aant.
4210.
Alsi gescaert waren ende berect
Sijn si ter hant voort ghetrect
Met haesten ten vianden waert.4212
Men mocht daer horen op die vaert
Die daer luden met sulcker pine,
Dat die erde donderen dochte.4216
Dus quamen si met desen gherochte
Daer die vianden met gewelt4218
Gescaert hilden op 't velt,
4220.
Ende elc onder sine vane.
Also elc sach den anderen ane
Doe wel gewapent ende bewaert,
En was daer niemant op de vaert
[p. 190]origineel
In d'ene noch in d'ander side,
Hoe willich hi was ten stride,4225
Hine hadde wel den pais genomen,
Haddi mit eren mogen comen;
Doch so verwan die scamelheit,
Ende daden wech die bloeheit,4229
4230.
Ende sloegen met sporen dair.
D'ierste joeste dede voirwair
Mijn heer Henric van Oyenbrugge,
Die sterc, jonc was ende vlugge.4233
In de vierde battaellie dair
Was hi gescaert voirwaer
Met heer Arnoude, als ic las,
Die heer van Grimberghen was,
Ende met heer Arnoude sijns selfs vader;4238
Nochtan liet hise beide gader,
4240.
Ende reet der vorste scare ane,
Die den grave van Viane
T'achterwaerne bevolen was.
Hi soude ierst slaen in den tas,
Ende die vianden bestaen,
Mocht na sinen wille gaen.
[p. 191]origineel
Hi was strijts gewillich soe,
Dat hi reet dore die scare doe.
Hi hadde een spere schoon ende starc,
Ende reet een ors dat menich marc4249
4250.
Waert was te alsulken oirbore,
Al verdect wel ter coere4251
Van sinen wapenen wel ghemaect;
Sijn tornekeel was wel gheraect4253
Van sinopre ende van goude,
Van .vi. stucken, also hi woude,4255
Met enen rande getandeert4256
Van kelen, alsi wert geviseert.
Scilt op hals, helm op hoeft,
D'ors liet hi lopen, des geloeft,
4260.
Voer d'andre een scoetmael verre.aant.
Doen reet jegens hem al erre4261
Een knape hiet Jan, wet wale,
Die de wapenen van Wesemale,
Met enen rande droech van lasure,
Ende stac heer Henric tier ure4265
Weder hi wilde of en wilde,
[p. 192]origineel
Hi moeste bughen achter waert;4268
Maer hi rechte hem ter vaert,
4270.
Ende gheraecte den ghenen weder,
Dat man ende peert viel neder.4271
Lanc waest eer hi op comen conste;
Want die strijt op hem begonste,
Ende heer Henric voir voert,4274
Ende boet enen sijns speren oert,
Die jegen hem quam opgevaren,
Ende geraectene te warenaant.
Soe sere met sinen schachte,
Dat hine doorreet een gelachte,aant.
4280.
Ende hem in 't lijf dat spere brac.
Mijn heer Henric sweert uyttrac,
Ende voer striden op de vianden,
Dien hi afsloech voeten ende handen,
Ende wrachte groote moort.4284
Doen quamen beide die scaren voort;
D'ene brachte geleid ane4286
Selve die grave van Viane,
Ende die here van Diest elc anderen jeghen
Hebben die orsse met sporen geslegen,
[p. 193]origineel
4290.
Ende ronnen elcanderen op.
Dat gedalsch ende dat geclopaant.
Van den peerden ende van den slagen
En can ic u halfs niet gesaghen,
Hoe ridderlike men tornierde,
Ende hoe elc anderen nederstierde;
D'een sloech, d'ander stac,
Ende van den speren dat ghekrac4297
Was te hooren wonderlike.4298
Doen quam gereden ridderlike
4300.
Die here van Diest doere den strijt,4300
Wel ghewapent, te dier tijt4301
Leide hi d'ierste scare
Jegen den grave van Vianden dare.
Met hem quamen een deel sire mage,
Die hem hielden in dien daghe
Algader onder sijn baniere,4306
Die root was gelijc den viere
Van gouden, twee vaeschen daer in4308
Van sable, meer noch min;
4310.
Alsoe was sine wapen al.
Hi liet lopen dore den dal
[p. 194]origineel
Sijn ors dapper ende snel,
Ende stac enen also wel
Opten scilt, rechte vore,
Dat spere d'ander syde herdore
Ende ontwee sneet, als ic lie,
Beide halsberch ende corie,aant.
Daertoe levere, longer mede;
Tspere hi stac hem ter stede,aant.
4320.
Ende d'ander viel neder doot,
Dat sinen vrienden was scade groot;4321
Want hi goet ende vrome was.
Doen quam gereden sinen pas
Die here van Bierbeke, seker sijt,
Met sire scaren in den strijt,
Ende vergaderden, dat 's waer;
Want jegen hem quam aldaer
Met sire scare, die hi helt,
Die here van Breda met gewelt.
4330.
Si vielen te gadere wiselike,
Ende streden herde vreselike;
Elc en wilde door den vaer
Van sinen vrient niet sceiden daer.
[p. 195]origineel
Als die twee heren vergadert waren,
Wert daer gevochten sonder sparen,
Elc gout anderen sijn gelach,aant.
Daer wert geslagen menigen slach,
Ende gemaect weduwen, wesen;4338
Dus was in anxte ende in vresen
4340.
Menich man in wederside.
Daer quam gereden in den stride
Heer Gerart, als ic versta,
Des heren sone van Breda,
Op eenen ors, wet wel,
Varende groot ende snel,aant.
Ghewapent als een lantshere.
Den scilt droech hi, min noch mere,4347
Van kelen, met drie sautorenaant.
Van selvere, na mijn verhoren,
4350.
Met enen palestene ter cuere,
Goet ende fijn van lasuere.
Een spere hilt hi wel gereet,
Dat stijf was ende sere sneet;
Daer ane hinc wel gescapen
Een gonfanoen van sinen wapen.
[p. 196]origineel
Doen sloech met sporen de baroen
Als een ridder stout ende coen,
Ende stac enen die hiet
Heer Warnaer, al en was hi niet
4360.
Ridder, hi was uytvercoren,
Ende van Thienen wel gheboren;
Den scilt doorstac hi hem in de side
Dat hi doot viel in dien stride.
Dat spere trac hi na hem weder,4364
Ende stac enen anderen neder
Dat hi vertorden bleef op d'eerde
Onder voeten ende onder peerden,4367
Ende metten steke sijn spere brac;
Sijn goede swaert hy doen trac,
4370.
Daer hi met sloech slagen groot.
Doen quam gereden tiere noot
Sijn vader ende sire broeder drie,
Ende haers volcs ene partie.
Daer wert gestreden op dien dach,
Dat men er lange af spreken mach;
Want elken die daer was ten stride
Mocht men geliken t'allen tide
[p. 197]origineel
Met waerheiden Roelants genoot;
Want hare slagen waren groot.
4380.
Daer bleef op den velde verslegen
Menech eerlijc deghen,
Ende verminct in dat bedranc.
Daer was van sweerden groot geclanc;
Daer vocht die grave van Vianen
Op een swert ors, in der banen,
Verdect met ere ysere coverture.
Sijn scilt was root tier ure
Met enen inscildeken daerin,
En sijn baniere meer noch min,
4390.
Daer sijn volc onder hilt
Ende sere vacht met gewilt.
Die grave selve hilt enen spere,
Dat goet was ter were.
D'yser was, des sijt vroet,
Lanc wel onderhalven voet.
Sijn ors noopte hi houde4396
Met enen spore root van goude,
Dat seerder liep dan een hinde;
Jegen hem quam met geninde
[p. 198]origineel
4400.
Die here van Diest geslegen
Met sporen coen als een degen
Op een ors al appelgrau.
Sijn wapen waren, no root, no blau;4403
Maer van goude, twee vaeschen daerinne4404
Van sable, also ic versinne.4405
In de hant haddi den spiet,
Daer hi den grave mede stiet
Op den scilt, dat hi cloef4408
In twee stucken als een loef.4409
4410.
D'yser op de plate anstoet,
D'yser brac, dat hem goet
Was, want hine niet af en stac;
Hoert hoe hi hem weder wrac:
Hi hortene eer hi hem leet
Op den scilt, dien hi hem gereet
Van den halse, ende tien tide
Quam d'yser op de slincke side
Van sire platen; dat spere brac,
Ende gaf enen groten crac,
4420.
In cleenen stucken al ontwee,
Ende die orssen, dat's noch mee,
[p. 199]origineel
Daer die heren beide op saten,
Quamen gelopen so utermaten
Sere, dat die heren beide
Te gader quamen metten gereide,
Ende vergaderden te samen
Met borsten ende met lichamen,
Soe dat si vielen in dat geloop
Met orssen, met allen overhoop.
4430.
Verstormelike quamen doe
Dien tween heren geslegen toe
Die vrienden in beiden siden;
Daer ginc men vreselike striden
Om die heren te helpen op;
Daer wert gegeven menigen clop
Boven die heren die daer laghen,
Ende en hoorden no en sagen,
Van den valle; maer die hem bi
4440.
Waren hebbense opgeheven.
Daer wert menich slach gegeven,
Ende gesteken menighen stoot;
Daer was anxt ende groote noot;
Men droech den heren eer yet langhe
Alle beide uten bedranghe,
[p. 200]origineel
Ende alsi waren becomen
Heeft daer elc sijn sweert genomen,
Ende voeren striden ridderlike.
Daer quam gereden vreselike
4450.
Mijnheer Wouter Berthout,
Die den Brabanters was onthout,4451
Die de derde scare brachte.
D'ors liet hi lopen met crachte,4453
Dat seerder liep dan soude
Een vogel vliegen in den woude,
Of vee loopen, hert of hinde,4456
Ende stac enen die hi kinde,
Die van 's Hertogenbossche was
Metten schachte, dat hi in 't gras
4460.
Van den orsse doot viel neder.4460
Die schacht brac; hi vinc weder
Ten sweerde dat t' siner side hinc,
Ende sloech een jongelinc
Dat hi hem 't hoofd dede vliegen af.4464
Doen quam dair sinen hogen draf
Die here van Rotselaer in den strijt
Ghereden, en menich man tier tijt,4467
Die hem hilt onder sine baniere,
Die wit was, rikelic ende diere
[p. 201]origineel
4470.
Met drie lelien van kelen root;
In der Brabanters side.
Selve was hi in den stride
Gewapent als een ridder wel:
Sijn ors was dapper ende snel,
Met sinen tekenen overtoghen.
Hi hadde den schacht, ongeloghen,
In die hant, ende sloech met sporen;4478
Men mochte d'erde doven horen,aant.
4480.
Daer hi over gereden quam.
Alsen heer Wouter vernam
Berthout, reet hi hem jeghen,
Ende heer Henric opgesteghen
Weder op heer Wouter doe,
Ende stacken metten spere soe,
Dat hi was bi na mit allen4486
Van den orsse neder gevallen.
Heer Wouter, die hem tamelike
Onthilt, stac mijn heer Henrike
4490.
Met sinen stercken spere weder
Op den scilt, door dat leder
[p. 202]origineel
Van der plate, dat 't spere booch
Ende in menichen stucken vlooch;
Her Heinric die ridder snel
Onthilt hem van den steke wel,
Ende trac 't sweert uter scheiden
Ende slouch heer Wouteren sonder beiden
Op den helm rechte boven,
Dat hi van den slaghe verstovenaant.
4500.
Wert ende al te male in dole.
Van toorne ontstac hi als een cole
Die leecht ende bernet in 't vier,
Hem worde verwermt beide sijn lieraant.
Van groter verwoethede:
't Sweert troc hi uter scede,aant.
Ende heeft heer Henric geslegen,
Die jegen den slach brachte gedregen
Den schilt te poente in 't gevoech,
Daer hi een grote stuc af sloech.
4510.
't Sweert voer voort in de borst,4510
Ende wonden een deel, sonder vorst
Dat bloet daer uyt gelopen quam;
't Sweert hi anderwerf nam,4513
[p. 203]origineel
En waende te slaen op sijn hoet;4514
Maer een ander ridder stoet,
Dien hi metter selver snede
Geraecte, dat hi hem dede
't Hooft afvliegen verre.
Doen wert mijn heer Heinric erre,
4520.
Die heer was van Rotselaer;
't Sweert nam hi aldaer,
Ende verhief 't met beide handen:
Hi waenden slaen toten tanden;
Maer d'ors ontdroeghene aldair
Uten slaghe; maer 't sweert baer
Voer den orsse tusschen de oren,
Dat hy 't geraecte te voren,
So dat voer ten herssenen toe.
Dat ors storte neder doe;
4530.
Maer heer Wouter spranc op saen,4530
Ende ginc over sine voeten staen,
Daer street hi alse een here;
Doe riep hi: Grimbergen! sere.
Selke die sijn roep vernamen,
Gheredelike si toe hem quamen;
[p. 204]origineel
Daer quam her Heinric van Oyenbrugge,
Die sterc, jonc was ende vlugghe:
Doen hi Grimbergen roepen hoerde,
Reet hi derwaert metten woerde,4539
4540.
Ende quam daer heer Wouter stoet
Op d'eerde, ende vocht te voet.4541
Doen wert erre mijn heer Heinric
Met speren sloechi vreselic4543
Op die heer Wouter aenstoeden
Dapperlijc ende onvermoeden,
Ende stac enen ridder daer,
Die metten here van Rotselaer
Comen was te desen stride,4548
Rechte op sijn slincke syde,
4550.
Dat hi viel uten gereide.4550
D'ors nam al sonder beide4551
Mijn heer Wouter met gewoude.
Hi peinsde dat hi 't dancken soude
Heer Heinric t' eniger stede,
Die dese joeste dore hem dede,
Ende hem was dat ors goet,
Dien hi staende vant te voet.
[p. 205]origineel
Doen voerden die heren te hande
Met crachte doer die viande,
4560.
Daer si anxtelijc op streden4560
Te met, dat si deure leden.
Ic conste u van half den lieden
Sonderlinge haer daet niet bedieden;
Maer men sloech daer in beide siden
Also anxtelike striden,
Dat ic wane weten wel te voren,
Sint Ons Here wert geboren
En sach men nie op corten tijt
Also vreseliken strijt;
4570.
Want van mate noch van rijcken
En woude niemant anderen wijcken,
Noch een voet de plaetse rumen,
Dus moeste daer menich tumenaant.
Ter erden, ende vallen doet,
Oft verminct werden in der noet.4575
Daer sloegen af die viande
Elc anderen voet en hande,
Hoot, been, voirwaer geseit,
Vielen in dat bloet gereit,
[p. 206]origineel
4580.
Dat dair lach gestort al werm.
Daer laghen ende baden menich arm,
Met dat daer met williger hant
Vochten die van Brabant,
Die d'erde met stouten moede
Verwen daden metten bloede:
Sy wouden haer scande, haren toren
Wreken, die hem daer te voren
Die van Grimbergen hadden gedaen
Te Nettelaer, als ghi verstaen
4590.
Hier voren wel hebt in de jeste.
Dies was daer strijt, ja de meste
Die men in menighen tide sach;
Oec haddense quaet verdrach.
Die van Grimbergen wouden mede
Die scade wreken, die hem dede
Die hertoge Godevaert Metten Baerde,
Dies si noch hadden groote onwaerde,4597
Dus was groot ende starc die crijch.
Daer quam ghevaren in den wijchaant.
4600.
Die here doe van Craynhem,4600
Die de vierde scare bracht met hem
[p. 207]origineel
Onder sine baniere,
Die rikelic was ende diere
Van goude, een cruce van kelen daerin,
Met ere crayen, mere no min,4605
Die van sable was al te male.
Sijn tornekeel, wet wale,4607
Was van den selven afgesneden.4608
Neven hem quam gereden
4610.
Die here van Wesemale, met
Sinen maghen, die ongelet
Den last woude helpen draghen,
Ende sijn lijf met eren waghen.
Hy was maerscalc ende here,
(Dies woude hi bejaghen ere)
Van dien van Brabant gemeene;
Het behoorde te sinen leene.
Sijn tornekeel ende sijn baniere
Waren rijckelic ende diere
4620.
Ende al eens van kelen root,
Met drie lelien groot
Van silvere verheven scone.
Hine achte niet een quade bone
[p. 208]origineel
Op die van Grimbergen in dat parc;4624
Hi hadde een spere stijf ende starc,
Ende een yser dat seere sneet.
Hy noopte d'ors met sporen gereet;
D'ors dat was snee wit
Met sinen wapen hi sit
4630.
Overtoghen ridderlike.
Jeghens hem quam diergelike
Van Grimberghen mijn heer Arnout,
Ende met hem die here stout
Van Assche, dien in die vaert
Bevolen was de standaert.4635
Nochtans bant hi selve baniere;aant.
Sijn wapen was goet ende diere:
Sijn tornekeel dat was van goude,
Ende van kelen, also hi woude,4639
4640.
Van .x. stucken, na sijn behoirte,
Ende elc na cunst van sire geboirte.
Die vierde scare si brachten,
Met scerpen sweerden ende met scachten,
Met groten orssen overtoghen,
Oft hadden gheweest hertoghen.4645
Haer wapen die hem wel saten4646
Bleken sere utermaten
[p. 209]origineel
Jeghen die sonne daer si quamen.
Oec waren si die beste te samen
4650.
Van al den scaren groot of clene;4650
Heer Arnout horte uyt alleene,
Die van Grimbergen was here.
Hine was noch noyt ere
Comen tot so herden stride,
Als daer nu geviel tien tide.
v4656
Sijn wapen was rikelike
Van goude, al te ridderlike
Gemaict, met ere vaeschen blau;
Sijn ors dat was appelgrau,
4660.
Een dat beste dat men vant
Ofte wiste in enich lant;4661
Die here van Moy, een franchois,4662
Had hem gesent uyt Artoys.
Die selve here, als wy hoeren,
Was van den royalen geboren;
Dese selve hi quam met gewoude
Sint te hulpe her Arnoude
In den strijt ende in de orloghe
Jegen den jonghen hertoghe,
[p. 210]origineel
4670.
Wiens liede dat nu sere streden.
Mijn heer Arnout quam ghereden
Op dit grau ors, dat al te male4672
Scone verdect was ende wale4673
Met ere yseren covertueren,
Die jegenslage mochte dueren
Wel ende jegensteken swaer;
Daer boven met samite claer
Ene andere die al d'ors bevinc.
Een pinnonceel so hinc
4680.
Aen sijn spere de keerende neder;aant.
Oec reet jegen hem daer weder
Van Wesemale mijn heer Geraert,
Een stout ridder ende vermaert,4683
Jeghen Heer Arnoude met gewelt
Dapperlijc over 't felt:
Sijn ors was dapper, starc ende groet,
Dat seerder liep dan een bogen scoet.
Sy quamen recht in dier manieren
4690.
Elc geronnen ten anderen waert,
Ende staken die speren onvervaert
[p. 211]origineel
In menighen stucken op de scilde,
Soe dat beide die heren milde
Achterwaert gheboghen saten,
Die hem wel consten gelaten4695
In orlogen ende in stride,
Ende rechten hem ten selven tide.aant.
Die sweerden toghen si haesteleken,
Ende ginghen slaen ende steken,
4700.
Ende die scaren van beide siden
Ginghen onderlinghe striden.
Men blies daer, sijt seker das,
Als dat here vergadert was,
Menighen trompe ende basine;
Men riep dus lude in schine4705
Menighen roep, menich teyken;
Niemant wilde den anderen wijcken.
Die grave Dideric riep: Vianen!
Ende ginc sijn lieden vermanen
4710.
Dat si hem wel proeven souden,
Ende den strijt vaste houden.
De here van Breda riep: Breda!
Ende sijn sonen oec daerna
[p. 212]origineel
Riepen sijn teycken sonder berghen;
Ende her Arnout riep: Grimbergen!
Ende her Wouter Berthout
Riep: Mechelen! met gewout.
Selc riep: Assche! selc riep: Beyghem!
Ende elc sijn teyken dat hem
4720.
Toehoirde in allen rechte.
Dese waren van den geslechte
Van Grimbergen ende van der side,
Riepen lude in den stride.
In de ander side, dat wet:
Lotherike ende Brabant! met.
Selc riep: Diest! selc: Wesemale!
Selc Craynhem! weet wale,
Rotselaer, Wemele, selc Bierbeke
............
4730.
Wert daer geropen tien stonden
Van hem die banieren bonden.
Elc riep dat hem toehoerde,
Ende na den cri ende na den woerde
[p. 213]origineel
Sijn si te samen daer gevaren.
Der vergaderde in der scaren
Haestelike 't kynt bi den vader,
Die neve bi den oem algader;
Daer d'een vrient bi den anderen helt
Wert daer met groter gewelt,
4740.
In beide siden sere gestreden,
Ende menich man overreden,
Ende met sweerden dorhouwen.4742
Oec so mocht men daer scouwen
Menighen halsberch ontmaelgiert,4744
Ende menighen helm gefaelgiert,
Menigen scilt in spaneren gesleghen,aant.
Ende verminct menich deghen.4747
Menich voet, arm ende hant
Afgeslagen in dat sant.4749
4750.
Men mochte peerde ende rosside
Al idel sien lopen uten stride,
Daer die here af was doot.
Daer was anxt ende groote noot
Aen beiden siden op dat velt.
Daer quam gereden met gewelt4755
[p. 214]origineel
Van Leefdale mijn heer Godevaert,
Wel gewapent op sijn paert,4757
Al van den hoofde toten teen:
Sijn baniere, sijn scilt al een
4760.
Van goude, met drie roosen daerin4760
Van kelen root, meer no min;4761
Van kelen oic een quartier.
Sijn ors dede lopen die ridder fier,
Dat scone, starc was ende goet;
Jeghen hem quam in 't gemoet
Van Grimbergen heer Geraert,
Die stout was ende onvervaert.
Hi hadde een stiven scacht
Met enen pinnoncele bracht
4770.
Van samite scone ende groene.
Van Leefdale die ridder coene
Reet jegen hem dus weder;
Elc stac d'anderen dore 't leder
Van den scilde, dat si bogen
Ende die speren in stucken vloghen.
Hierna quamen die heren t' samen
Met borste ende met lichamen,
[p. 215]origineel
Met helme ende met scilde,
Weder elc wilde ofte en wilde,
4780.
Dat si, met orse ende met allen,4780
Ter erden quamen gevallen,
Daer si beide een stuc tijts laghen.
Menighen sach men derwaert jagen
Daer dese heren lagen neder
Om hem op te heffen weder;
Maer en waert niet so saen
In den strijt daer gedaen,
Elc woude den sinen ierst helpen op.
Daer wert ghegheven menighen clop,
4790.
Aldair die heren laghen onder,4790
Dies strijts mocht elken wonder
Hebben, die daer hadde gesien
Beide dat jagen ende dat vlien;
Doch werden si met grooter pine4794
Opgeheven in de hutsine.aant.
Men gaf daer elken sijn sweert;
Doen ginghen de heren weert
Van yerst weder striden seere;
Ende mijn heer Arnout die here
[p. 216]origineel
4800.
Van Oyenbrugge, ende heer Henric
Sijn sone diesgelijc,
Sijn gewapent hiertoe comen;
Daer heeft heer Arnout genomen
Van Oyenbrugge sijn starc spere,
Ende stac van Wavere den here,
Dat hi bina met allen
Van den peerde was gevallen;
Want met pine, met arbeide,
Hilt hi hem in 't gereide;
4810.
Ende heer Henric heeft vercoren
Heer Wouteren ende stacken voren
Op den scilt so overseere,
Dat heer Wouter die here
Van den orsse viel ter erden neder;
Maer hermonteert wert hi weder
Van sijns selfs gesellen doe,
Die daer gereden quamen toe.
Oic quam dair die here van Aa,
Wel gewapent, als ic versta,
4820.
Van kelen met enen sautore,4820
Van silvere gaende dore.4821
[p. 217]origineel
Hy stac van Oyenbrugge heer Arnoude
Op den scilt van roeden goude
Ende van sinople dat hi spleet;
Die scacht brac, ende daer hi leet,
Sloechene heer Arnout boven4826
Op den helm, men mochte loven
Beide arm ende oic sweert;
Want hi den riken helm weert
4830.
Ende 't beckeneel spliten dede;aant.
Ende hadde hem aldus ter stede
't Sweert niet in de hant gekeert,
Hi hadde hem een evel spel geleert,
Of hi hadden so gewont
Dat hi nemeer en ware gesont;
Ende here Arnout voer voort,
Hi ende syne sone, die groote moort
Daden over die viande;4838
Sy sloegen af voete ende hande,
4840.
Hoofde, armen, bene met.
Aldus stridende, dat wet,
Quamen si onder die baniere
Van Grimberghen weder sciere,4843
Die her Arnout hilt, haer here,
Die ghestreden hadde sere4845
[p. 218]origineel
Als een prince vrome ende stout.
Doen voer te hant heer Arnout,4847
Ende sijn sone neven hem, houden
4850.
Als heer Arnout comen was4850
Met sinen sone, als ic las,
Die van Grimbergen hiet die here,
Doe wert daer gestreden sere
Van menighen man vrome ende stout.
Daer lach menich in ongewout
Van sinen leden, met diepen wonden;