1398Dien heere van Roos, heere Geeraerde. Die .vii^e. schaere gaf hy te waerde Dien stouten heere, den grave van Namen. Die .viii^e. gaf hy alte saemen
Den goeden heere, den grave van Loon, Die daer commen was met menighen baroen Ten hulpe des jonghen hertoghen. De .ix^e. schaere van dese oorloghe Gaf hy van Audenaerde dien stouten heere; Ende met hem, by mijnder eeren, Die heere van Gavere, mijn heere Jan, Ende die heere van Ghistele mede aen, Ende van Neele mijn heere Diederick, Ende die heere van Rode sekerlick, Ende oock die heere van Massemin.

1414Insghelijx van Schorisse die vrome heere, Dat segghe ick u, by mijnder eere.

1416Hebbe ick vernomen, ende hadde se ghesonden die grave daer.

1419Wel ghewapent ende opgheseten Op groote orssen, doen ick u weten, Verdeckt met couverteuren heerlicke. Sy brachten menighen man te lijcke Eer die dach ten avende quam. Sy hadden menighen helt loefsaem, Die des daeghs seere street; Elck van den anderen schaeren, God weet, Hadden nu .xxv. hondert man, Wel ghereden met plaeten aen, Beyde met helme ende met schilde, Die hem daeghs alsoo hilden.

1429Die vergheten weert nummermeere. Doen die gheredene waeren gheschaert, Ginck men schaeren onghespaert Die voetlieden, dat segghe ick u, Alle in eene schaere, verstaet my nu, Die wel thien duusent was ende meere, Ende gaf men hem eenen leytsheere.

1437Waer dat.

1438Ende hiet.

1439Hy was ghewapent in goeder trouwe Van sable met eenre duyve wit.

1444Dat hy 't achterwaeren soude. Hierna weert bevolen boude
Dien heere van Craynhem met syne maeghen Dat hy den standaert soude draeghen, Op dien dach te dyen stryde, Dies so was hy herde blyde, ende seyde hy sout gheerne doen; Ende als van Wesemael die baroen Wel gheschaert hadde alle die lieden, Dedi halen, alsoo ick bediede, Den jonghen hertoghe haestelijck Met vele lieden sekerlijck, Diene brachten, sonder lieghen. Doen deden hy hanghen metter wyeghen, So dat men daer brochte, neemt goom. Aen eenen grooten wulghenboom, Soo dat men sach in dander herre, Die hem seere ghereyden ter werre, Also ick u nu segghen sal; Nu hoort dan al over al. Doen die Brabanders waeren geschaert Toghen.

1464Nae, Ten anderen weert, als ick verstae, Met goeden staden wijsselicke, Met grooten gheruchte sekerlicke. Nu laet ick van desen bliven, Ende wille van die van Grimberghen scriven Wat sy daeden.

1473Ende deden hen wapenen, wet wale, Aerme ende rijcke en al dat daer was.

1478Overdeckt.

1480Daer weert oock menighe banniere ontwonden, Ende menich helm op 't hoot ghebonden, Ende ghegort menich sweert, Dat dien daeghe in twee gheslaeghen weert, Ende als sy waeren ghewapent al.

1486Ende voeren al te hoope houden, Ende deden die bannieren ontvouden Als te strydene op dier stat. Doen quam daer ghereden naer dat Van Grimberghen heer Aernoult Met syne sonen, die waeren stout, Ende met syne naeste maeghen, Ende ginck die lieden, hoor ick saghen, Berechten, wysen ende bestieren. Daer naer ginck, sonder vieren, Heer Wouter Berthout saen Alle die lieden sonder waen, Schaeren herde wijsselijcke Ende maeckte acht schaeren sekerlijcke, Sonder die waeren te voet. Ende in elck schaere was, sijt vroet, Een duusent mannen ghewapent wale. D'eerste gaf hy, sonder hale, Den heere van Assche, heer Geeraerde, D'ander gaf hy met grooter weerde Den heere van Keppelle uyt Gelderland; Die derde gaf hy, sy u becant, Dien heere van Bosi uyt Henegouwe; Die vierde gaf hy in goeder trouwen Dien vromen heere van Couchy; Die .v^e. gaf hy, gheloves my, Dien heere van Moy uyt Arthois, Die daer quam met menighen Franchois
Den heere te hulpe van Grimberghen; Die .vi^e. gaf hy sonder verberghen Den goeden heere van Breda; De .vii^e. gaf hy, als ick verstae, Den stouten grave van Vianden; Die achtste gaf hy te hande Van Grimbergen heere Aernoude Synen vaedre met ghewoude. Oock schaerde hy met hem heere Geeraerde Synen broedre met grooter weerden Ende hem selven daer oock met. Hiernae beval hy, dat wet, T'achterwaerne den standaert Heer Paridaen, eenen ruddere waert, Die men van Massenhove hiet, Ende met hem, en lieghe u niet, Synen oem, heer Geeraert van Liere.

1525Desen vieren weert bevolen dan Den standaert te houdene op haere eere, Dies sy blyde waeren seere Om dat men hen die eere dede. Daernae schaerdi op die stede, Mijn heere Woultre, die voetlieden In twee schaeren, als ick bediede. In elcke schaere was, wet wel, Vijf duysent mannen rasch ende snel.

1535Ende elcker schaere te dien tyde Gaf hy eenen leytsman daer, Die vrom ende stout was voorwaer.

1539Een edel baenrotse ende een waert Ende al sijn maeschap met hemme; D'ander was, als ick verneme, Van Heppeghem mijn heere Paridaen.

1542Ende een vrome heere, Ende alle syne maeghen min no meere Waeren oock gheschaert met hem, Dier vele was, ick seker bem, Ende als al 't volck wyde ende syde.

1548Ende elck hielt onder syne banniere Wel ghewapent, beval hy schiere Synen vaedre te nemen in hoeden Twee vromen ridderen, wilt ghevroeden; D'eene was heer Seghere van der Maele; D'ander was, dat wet wale, Myn heere Jan van Caelmont, Dat syne souden, sy u cont, Des dachs behouden in den stryde; Hem selven beval hy te dien tyde T'achterwaerne heer Hendricke Van Oyenbrugghe sekerlijcke.

1560Oock beval hy met grooter waerde T'achterwaerne heer Geeraerde Synen broedere, twee ruddren fier.

1566Ende ghedeurich in bataille. Hierna weert, sonder faille, Ghebeden heer Godevaert Screyhane.

1571Ofte.

1572Ende ofte daer lieden waeren vele. Doen antwoorde sonder helen Dat hy dat gheerne soude doen. Doen sloech met spooren de baroen, Ende reet ten anderen heere waert, Ende oversloech onghespaert
So hy alderbest mochte; Oock so was [hy] sonder gherochte Uyt den Brabander herre ghesent Een waertsman, sy u bekent, Hiet heer Gosen van Pollaere, Ende oversloech verre ende naere Die heeren van Grimberghen, segghe ick u. Daernae keerdy weder nu Aen den Brabanderen heeren saen, Ende den heeren dede hy verstaen Hoe vele de andere mochten sijn. Hiernae gheboden die heeren fijn, Als sy die maeren hadden ghehoort, Dat sy wijsselijcke toghen voort Den anderen waert met ghemake, D'een schaere nae d'andere in wacren saeken.

1590Men soude se alle maeken rijcke, Die uyt den stryde levende ontginghen, Ende wonnen sy oock eenighe dinghen Dat sy 't hilden, groot ende cleene. Doen riepen sy alle ghemeene: ‘Wy sullen vechten alsoo seere, Dat wy sullen's hebben eere Soe langhe als die weerelt steet. Daernae toghen sy henen ghereet Ten vianden weert, segghe ick u. Hier laete ick van hem staen nu, Ende segghe van Screyhanen heer Godevaerde, Die wederkeerde met grooter waerde, Doen hy die herre hadde oversien, Ende quam tot synen heere met dien, Mijn heere Aernoult van Grimberghen, Ende seyde tot hem sonder bergen: ‘Heere, ick comme van ghenen herre, Dat heerwaert compt met grooten gheere, Wel ghewapent ende wel ghereden, Ende heb 't al ghesien by waerheden; Het mach wel .xx^m. mannen sijn, My ne bedrieghe dat waenen mijn, Ende sijn ghescaert in .ix. schaeren. Oock commen daer lieden te waeren Eenen grooten hoop te voet, Daer esser, alsoo my dreecht mijn moet Thien duusent, ofte alsoo vele. Sy hebben oock al sonder hele Doen haelen.

1610Doen hanghen hooghe.

1612Oock mach menre sien sonder lieghen Aen den boom hanghen van hier. Hadden wy ons sonder dangier Ghehouden langhe aen die taele Van heer Aernoult, wet wale.

1615Wy hadden luttel te doene, verstaet, Met deser grooter onraste Ende met die oorloghe, daer wy vaste Inne ligghen, dat segghe ick u nu; Noch soude raeden, dochte goet u.

1621Ende die oorloghe daermede braken, Ende die den anderen yet schuldich waere Dat hy hem geliefde daer naere, Ende die meest hadde misdaen Dat het hy beterde sonder waen, By vonnisse der hooghen baroenen.

1626Goede vrienden.

1627Segghe u dat.

1629Ende commen wy nu in 't ghevecht Jeghen d'andere ende ten stryde, Daer sal gheschien in wedersyden, Dat segghe ick u, jammer ende schade.’

1633Tes te spaede.

1635Ende en hulpe u niet, dat wel wet, Dat wy hieromme hielden spraeke.

1638Den vianden in haere ooghen, Ende doen alsoo ongheloghen Dat men van ons geenen quaden sanck En moghe singhen overlanck.

1643Want ick segghe u over waere Dat ghene daer wy af commen sijn.

1647Goet ten sperre ende ten schilde, Ende hem noyent en plaeghen t' ontsiene, Nochte in anxt oock te vliene Al waeren sy ane d'arger eynde, Ende en sal my selven oock niet schinden Doen, daer ick my 's ghewachten can. Sochte ick nu soene, by Sint Jan, Aen die heeren ende die ghenooten.

1658Ende souden veele te fierer wesen. Ick wille u dat ter waerheyt lesen, Al scinckt nu aen arger boordt.

1662Dat myne voorders hebben gheploghen, Ofte, ick segghe.

1664Dat ick sterve.

1665Eer ick derwaert gae luyde ofte stille,’ Hy sprack tot synen lieden daernaer, Ende seyde: ‘Ghy heeren, sijt sonder vaer, Ende en ontsiet u niet des Dat der anderen meer es; Want.

1672Mallec anderen.

1673Want wy sijn alle, wats gheschiet, Vrienden ende maeghen nyt eenen lande, Ende wel bekent, weet te hande, Ende sijns elcanderen.

1678Verre versocht in ons lant Buyten haeren paelen, sijt becant, Dies wy te coenre moghen zijn; Men segt oock dicwels dit proverbekin: ‘Als die hont es op syne messye, Soe es hy te coenre, als ick lye, Ende willes oock te beter sijn.’ Daeromme bidde ick u, vrienden mijn, Dat ghy strijt so vromelijcke, Dat wy moghen dese heeren rijcke Tot haeren lachtere weder doen keeren, Ghelijck wy hebben, met grooter eeren, Hier voormaels tweewerf ghedaen.

1693Wy werden al eyghen, segghe ick u, Ende moeten staen tot haeren ghebode, Dat ick noode soude doen, by Gode, Den tijt dat ick levende waere. Moghen wy den strijt openbaere Op die Brabanders nu winnen, Wy weerden noch heeren, doe ick u kinnen, Van den lande ghemeenlijcke, Dat Brabant toebehoort sekerlijcke; Daeromme vecht alle met stouten moede.’ Doen riepen sy alle vromme ende vroede: Vaert voorwaert, heem Aernoult.

1703Hebs.

1705Dat hy mach.

1707Ende die slaeghen slaen so groot, Dat hen die vianden sullen ontsien. Hier naer weert gheboden met dyen Dat elck heere voorewaert rede Met syne schaeren, dat's waerhede.

1713Doen porden die heeren.

1714Ten vianden weert met staden, Ende voeren henen met liever laden, D'een schaere voore ende d'andere nae Tot dat sy quaemen, als ick verstae, Den anderen in een schutmael by. Doen bleven sy houdende, segghe ick dy, Ende beyden den anderen die achter quaemen, Ende doen die Brabanders vernamen Die vianden so coenelick commen Ende so wel, hebbe ick vernomen, Gheschaert, ghewapent ende bereet; En was daer nietmant, God weet, Hy was een deel te varenteert, Ende hilden oock stille, als men my leert, Ende ontbeiden den anderen daer; Dat segghe ick u al over waer. Dit was op Onser Vrouwendach, Die in midden den ouste lach, Dat die lieden sijn allegader blyde Van den lievelijcken tyde Dat 't cooren.