|
|
|
| |
[vs. 1376-1723]aant.
Jeghen die Grimberchsche heren.
Daer quam voirt met groter eren
Die here gereden van Wesemale,
Die maerscalc was altemale
1380.
Van den here van Brabant;
't Volc ginc hi al te hant
| | | |
Ende wijsde hem hoe si souden striden.
Daerna maecte hi scaren neghene:
D'ierste gaf hi te beweghene
Van Diest, van Assche, van Bierbeke,
Ende van Wemle in haer gereke;
Ende in hare scare, wet wale,
Was selve die here van Wesemale.
1390.
D'ander scare, als ic u leere,
Gaf hi van Arscot den here;
Die vierde den here van Edinghen;
Die vijfde, in waren dinghen,
Van Gaesbeke den heren beide.
Die .vie. gaf hi in synen gheleide
Van den Roes, heer Geraerde. 1398
Die .viie. gaf hi, in deser vaerde,
1400.
Te geleidene den grave van Namen;
De achtste scare hadde te samen
| | | |
T'achterwaerne de grave van Loen,
Die bystaen woude sonder hoen
Van Brabant den jongen hertoghe.
Die .ix. scare in dit orloghe
Hadde van Oudenarde die here,
Ende met hem, die prijs ende ere
Dat was van Gavere mijn heer Jan,
1410.
Die here van Gistele heer Diderijc,
Ende van Nevele, ende diesgelijc
Van Rode die here ende van Masmijn,
Ende van Axele die here fijn,
Ende van Scorsse, heb ic vernomen. 1414
Dese acht baenroetsen waren comen
Uit Vlaenderen, want sy hier ave 1416
Ghesent waren van den grave
Met .DCC. platen voorwair
Tot hulpe des hertogen dair, 1419
1420.
Wel gewapent, doe ic u weten,
Op stercke orsse opgeseten,
Groet van leden; ende tier uren
Verdect met rikeliken covertueren.
| | | |
In elc van den anderen scaren,
Gewapent met helmen, met scilden,
Die hem des daigs also hilden,
Dat sy ontfingen prijs ende ere,
Dies men vergeet nemmermere. 1429
1430.
Alse die geledene gescaert
Waren, ginc men ter vaert
Scaren alle die voetliede,
Diere wel, als ik u bediede,
Oic gaf men hem enen lantshere, aant.
Die vrome was ende coene,
Wair ridderscap was te doene. 1437
Hy hiet heer Jan van Haspegouwe, 1438
Die gewapent was in goeder trouwe 1439
1440.
Van sable met ere duven wit
Van goude ghecroont, verstaet dit.
Dat voetvolc, groot ende smal,
Dat hy 't soude achterwaren. 1444
Doen beval men sonder sparen
| | | |
Den standaert den here van Craynhem,
Die sijn maighe hadde by hem
Optien dach ten selven stride,
1450.
Den standaert nam hi t'achterwaerne,
Ende sijn leven niet te spaerne.
Alse die here van Wesemale
Dat volc hadde gescaert wale,
Dede hi halen, sonder liegen,
Den jongen hertoge metter wiegen,
Ende hangen, des sijt goem, aant.
Aen enen groten wilgenboom,
Soe dat menne sach in 't ander heere,
Die hem stelden sere ter were,
1460.
Also ic u sal seggen te hant.
Alse dat here van Brabant
Al gereet waren ende gescaert,
Tegen sy henen wel bewaert, aant.
D'een schare voor, d'ander naer, 1464
Te dien van Grimbergen waert aldaer,
Met groten geruchte gesinnichlike,
Ende met staden wiselike.
| | | |
Van hem laet ic die tale bliven;
Ende hoort nu wat bedriven
1470.
Die van Grimbergen, ende hoe si voeren.
Des morgens vroech wert in roeren
Dat here van Grimberghen al te male,
Ende vingen ten wapenen, wet wale, 1473
Arme ende rijcke, dat daer was;
Daer wert gheblasen, sijt seker das,
Menighe trompe, menighen horen;
Daer wert menich ors vercoren, aant.
Ghesadelt ende gedect wale 1478
Met samite ende met sindale;
1480.
Menich baniere wert daer ontwonden, 1480
En menich helm op 't hooft gebonden,
En menich sweert gegort aen side,
Dat ontwee brac in den stride.
Saten sy op, groot ende smal,
Ende daden al te hopen houden. 1486
Die banieren daden si ontvouden,
Als te stridene op dat stat. aant.
| | | |
1490.
Van Grimbergen heer Arnout
Met sine sonen sterc ende stout,
Ende voeren die luden bestieren.
Heer Wouter Berthout sijn scaren,
Ende maecter .viij., sonder sparen,
Sonder 't volc dat was te voet.
In elc scare, des sijt vroet,
Waren twee dusent man, wale
Gewapent met ysere ende met stale.
1500.
D'ierste scare wel ten harnassche
Gaf hi her Gerarde van Assche;
D'ander scare gaf hi te hant
Den here van Keple uit Gelderlant.
Den here te leidene van Bosi.
Van Cochi die here voirwaer
Hadde die vierde scare daer;
Van Moy die here uit Artoys
Leide met menigen Francoys
| | | |
1510.
Die vijfde scare, ende dair na
Die .vie. die here van Breda.
Die .viie. gaf men voirt ane
Te geleidene den here van Viane;
Ende heer Gerart sinen broeder met,
Ende hem selven, dat wet.
Den standaert beval hi met love
Her Paridaen van Massenhove,
1520.
Ende her Gerarde sijn oom van Liere,
Ende daertoe twee knapen fiere;
D'eene hiet Jan van den Dale,
D'ander Geeraert, wet wale,
Van der Biest, een vrom man.
Desen vieren wert voirt an 1525
Bevolen die standaert op haer ere,
Des si blide waren herde sere,
Omdat men hem dede die ere groot,
Ende dat groote voordeel boot.
1530.
Hierna her Wouter Berthout
Scaerde 't voetvolc, jonc ende out.
| | | |
Vijf dusent man rasch ende snel,
Wel gewapent, willich ten stride.
Elcker scare gaf men tien tide 1535
Enen goeden leytsman dair,
Stout ende vrome al openbaer;
D'eene was van Beyghem heer Alaert,
D'ander was een ridder vermaert, 1539
1540.
Van Eppeghem her Paridaen,
Een baenrots, doe ic u verstaen,
Van Grimberghen ende een vroom here, 1542
Ende al sijn maghen, minder ende mere,
Waren oic gescaert met hem,
Diere vele was, als ic vernem.
Ende als 't volc wide ende side
Wel ghescaert was ten stride,
Ende wel ghewapent onder sijn baniere, 1548
Doen beval heer Wouter sciere
Tween vromen ridderen ende goeden,
(D'een was van den Male heer Segerman,
D'ander was van Calmont mijn heer Jan):
| | | |
's Daighs te wesen by sire siden,
Ende te behoedene in den stride.
Hem selven beval hi sekerlike
Van Oyenbrugge her Heinricke,
Ende van den Male heer Symoene,
Mijns heren Seghermans soene.
1560.
Twee ridderen van grooter waerde 1560
Beval hi sinen broeder Gerarde,
Den jongen ridder stout ende fier:
D'een was Van Damme heer Gaultier,
D'ander was heer Willem Tant,
Een stout rudder, sy u becant,
Ende geduerich in allen stride. 1566
Men bat daerna in corten tide
1570.
Ende overslaen der Brabanders scaren, 1571
Ende sien of sy ghereet waren, 1572
Ende hoe vele datter sijn
Mochte harer liede ende ridders fijn.
Hi doet geerne, ende voer derwaert,
Ende oversloech 't heer ongespaert,
| | | |
Oec was een ander waersman
Uter Brabanders heer gesent,
Die die van Grimbergen al omtrent
1580.
Oversloech verre ende naer,
Ende die hiet heer Gosen van Pollair.
Elc keerde ten sinen weder,
Ende vertelde op ende neder
Dat der vianden wesen mochte;
Vore te trecken sijn conroet
Ende dat sy streden vromelike:
1590.
Men soudse rike maken gemeene. 1590
Doen riepen si, groot ende cleene:
‘Wy selen vechten also sere
Dat wy behouden selen d'ere.’
Hierna trocken sy sonder sparen,
| | | |
Den Grimberchsen nog bat ane,
Ende heer Godevaert Screyhane
Quam te sinen here her Arnoude,
Ende vertelde hem also houde
1600.
Dat die Brabanders tier steden
Wel gewapent, wel gereden
Quamen. ‘Oic dunct mijn in schijn
Haers volcs wel twintich dusent sijn,
Ende hebben .ix. scaren groot;
Te voet esser een conroet
Beide met staven ende met piken;
Men machse t' onswert nu sien striken,
Sy hebben nu teser orloghe aant.
Doen halen den jongen hertoghe,
1610.
Ende hebbene, sonder lieghen, 1610
Aen eenen boom al metter wieghen
Doen hangen, dat wet wale; 1612
Hadden wy ons aen her Arnouts tale
Van Oyenbrugge ende aen sinen raet
Lange gehouden, dat verstaet, 1615
| | | |
Wy hadden lettel deser onraste
Te doene, ende deser orloghe vaste,
Daer wy nu ane sijn comen.
Noch sou 't ons, wanic, meer vromen,
1620.
Dat wy om den pays nu spraken,
Ende dat orloghe algader verbraken, 1621
Ende wie andere meest mesdaen
Hadde, dat hy 't beterde saen
Ende hierop maecte vaste soene,
Ende bleven gevrienden voirt mere; 1626
Want ick segge u, lieve here, 1627
Dat wy den hertoghe doen onrecht;
Ende comen wy in dit gevecht 1629
1630.
Jegen d'ander nu ten stride,
Het sal gescien in wederside
Jammer groot ende scade.’
Heer Arnout sprac: ‘Het's te spade; 1633
Wy hebben te lange ghebeit hier met,
En helpe nu niet, dat wet, 1635
Dat wy hier of hilden sprake;
Maer trecken wy voort met ghemake
| | | |
Ten vianden wert sonder vaer, 1638
Dat men ons verre noch naer
1640.
Hierna, over cort noch lanc,
En singe genen quaden sanc
Van blootheide, noch van vaere;
Want die ghene, wet openbare, 1643
Hebben gheweest ridderen fijn,
Coene, werende ende milde,
Goet van spere ende van scilde, 1647
Ende die hem noyt t' ontsiene
Plaghen ende om anxte te vliene,
1650.
Al waren si aen d'arger ende.
Ic sal my selven oic gheen scende
Doen, daer ic's my gewagten can;
Socht ic peis ende soene voirt an
Aen die heren ende genoete,
Sy souden wanen, cleine ende groote,
Dat ic't dade van verveertheden,
Ende dat wy quamen van blootheden,
Ende souden's vele te fierer wesen. 1658
Wet die waerheit nu van desen,
| | | |
1660.
Al schijn ic an d'arger boort,
Ic wille emmer pleghen voort,
Dat mijn voirders hebben geploghen, 1662
Of ic segge u dat ongeloghen,
Dat ic eer sterve in dien wille, 1664
Eer icker uytgae lude of stille.’ 1665
Doen sprac hi t' sinen lude dair:
‘Ghy heren, sijt sonder vaer,
Ende en versaegt u niet des,
Datter ander hoop meer es;
1670.
Want sy sijn van verre comen,
Ende sijn vremde, hebbe ic vernomen,
Malckanderen; dat en sijn wy nie, 1672
Wy sijn alle hier, hoe 't ons ghescie, 1673
Maghe ende vriende uit enen lande,
Ende wel bekent, dat wet te hande,
Ende sijns andre te vriende vele.
Ooc hebben sy ons te desen spele
Versocht buten haren palen. 1678
Ic weet wat vromen dat si halen aant.
1680.
Aen ons selen hier op 't velt;
Want men in proverbien telt:
| | | |
Die hont es coender vele, seldi weten,
Die op sijn messie is geseten,
Dan enige andere vremde sijn.
Dies vertroest u, vrienden mijn,
Ende strijt so vromelike,
T'harer lachter met oneren
1690.
Alsoe wy twee werven hebben gedaen.
Want eyst dat wy t' onder gaen,
En wy den strijt verliesen nu,
Wy werden eyghen, des hoet u, 1693
Ende selen moeten te haren gebode
Staen, dat ic soude doen node
Den tijt dat ic ben levende man.
Ende verwinnen wy mede voertan
Desen strijt, wy werden te hant
1700.
Dies vecht met stouten moede.’
Doen riepen domme ende vroede:
‘Vairt voirt, her Arnout,
Die duvel hebbe sijns ghewout, 1703
| | | |
Die u lieden sal begeven,
Die wile dat hi mogte leven, 1705
Hine sal u bystaen totter doot,
Ende slaen slagen groot, 1707
Dies hem die viande selen ontsien.’
1710.
Dat elc here voert sal varen
Sonder letten met sire scaren
Den vianden in haer ghemoet.
Doen porde 't here, des sijt vroet, 1713
Ende reden, als ic versta, 1714
Ten vianden op een scoetmael na.
Daer ontbeiden sy te samen
Den anderen, die achter quamen.
Als die Brabanders hebben vernomen
So coenlic die vianden comen
1720.
Gescaert, gewapent, stout ende snel,
En was daer niemant, dat wet wel,
Hine was daer een deel of ontdaen, aant.
Ende beiden haers geselscaps saen.
|
1398Dien heere van Roos, heere Geeraerde. Die .vii e. schaere gaf hy te waerde Dien stouten heere, den grave van Namen. Die .viii e. gaf hy alte saemen
Den goeden heere, den grave van Loon, Die daer commen was met menighen baroen Ten hulpe des jonghen hertoghen. De .ix e. schaere van dese oorloghe Gaf hy van Audenaerde dien stouten heere; Ende met hem, by mijnder eeren, Die heere van Gavere, mijn heere Jan, Ende die heere van Ghistele mede aen, Ende van Neele mijn heere Diederick, Ende die heere van Rode sekerlick, Ende oock die heere van Massemin.
1414Insghelijx van Schorisse die vrome heere, Dat segghe ick u, by mijnder eere.
1416Hebbe ick vernomen, ende hadde se ghesonden die grave daer.
1419Wel ghewapent ende opgheseten Op groote orssen, doen ick u weten, Verdeckt met couverteuren heerlicke. Sy brachten menighen man te lijcke Eer die dach ten avende quam. Sy hadden menighen helt loefsaem, Die des daeghs seere street; Elck van den anderen schaeren, God weet, Hadden nu .xxv. hondert man, Wel ghereden met plaeten aen, Beyde met helme ende met schilde, Die hem daeghs alsoo hilden.
1429Die vergheten weert nummermeere. Doen die gheredene waeren gheschaert, Ginck men schaeren onghespaert Die voetlieden, dat segghe ick u, Alle in eene schaere, verstaet my nu, Die wel thien duusent was ende meere, Ende gaf men hem eenen leytsheere.
1439Hy was ghewapent in goeder trouwe Van sable met eenre duyve wit.
1444Dat hy 't achterwaeren soude. Hierna weert bevolen boude
Dien heere van Craynhem met syne maeghen Dat hy den standaert soude draeghen, Op dien dach te dyen stryde, Dies so was hy herde blyde, ende seyde hy sout gheerne doen; Ende als van Wesemael die baroen Wel gheschaert hadde alle die lieden, Dedi halen, alsoo ick bediede, Den jonghen hertoghe haestelijck Met vele lieden sekerlijck, Diene brachten, sonder lieghen. Doen deden hy hanghen metter wyeghen, So dat men daer brochte, neemt goom. Aen eenen grooten wulghenboom, Soo dat men sach in dander herre, Die hem seere ghereyden ter werre, Also ick u nu segghen sal; Nu hoort dan al over al. Doen die Brabanders waeren geschaert Toghen.
1464Nae, Ten anderen weert, als ick verstae, Met goeden staden wijsselicke, Met grooten gheruchte sekerlicke. Nu laet ick van desen bliven, Ende wille van die van Grimberghen scriven Wat sy daeden.
1473Ende deden hen wapenen, wet wale, Aerme ende rijcke en al dat daer was.
1480Daer weert oock menighe banniere ontwonden, Ende menich helm op 't hoot ghebonden, Ende ghegort menich sweert, Dat dien daeghe in twee gheslaeghen weert, Ende als sy waeren ghewapent al.
1486Ende voeren al te hoope houden, Ende deden die bannieren ontvouden Als te strydene op dier stat. Doen quam daer ghereden naer dat Van Grimberghen heer Aernoult Met syne sonen, die waeren stout, Ende met syne naeste maeghen, Ende ginck die lieden, hoor ick saghen, Berechten, wysen ende bestieren. Daer naer ginck, sonder vieren, Heer Wouter Berthout saen Alle die lieden sonder waen, Schaeren herde wijsselijcke Ende maeckte acht schaeren sekerlijcke, Sonder die waeren te voet. Ende in elck schaere was, sijt vroet, Een duusent mannen ghewapent wale. D'eerste gaf hy, sonder hale, Den heere van Assche, heer Geeraerde, D'ander gaf hy met grooter weerde Den heere van Keppelle uyt Gelderland; Die derde gaf hy, sy u becant, Dien heere van Bosi uyt Henegouwe; Die vierde gaf hy in goeder trouwen Dien vromen heere van Couchy; Die .v e. gaf hy, gheloves my, Dien heere van Moy uyt Arthois, Die daer quam met menighen Franchois
Den heere te hulpe van Grimberghen; Die .vi e. gaf hy sonder verberghen Den goeden heere van Breda; De .vii e. gaf hy, als ick verstae, Den stouten grave van Vianden; Die achtste gaf hy te hande Van Grimbergen heere Aernoude Synen vaedre met ghewoude. Oock schaerde hy met hem heere Geeraerde Synen broedre met grooter weerden Ende hem selven daer oock met. Hiernae beval hy, dat wet, T'achterwaerne den standaert Heer Paridaen, eenen ruddere waert, Die men van Massenhove hiet, Ende met hem, en lieghe u niet, Synen oem, heer Geeraert van Liere.
1525Desen vieren weert bevolen dan Den standaert te houdene op haere eere, Dies sy blyde waeren seere Om dat men hen die eere dede. Daernae schaerdi op die stede, Mijn heere Woultre, die voetlieden In twee schaeren, als ick bediede. In elcke schaere was, wet wel, Vijf duysent mannen rasch ende snel.
1535Ende elcker schaere te dien tyde Gaf hy eenen leytsman daer, Die vrom ende stout was voorwaer.
1539Een edel baenrotse ende een waert Ende al sijn maeschap met hemme; D'ander was, als ick verneme, Van Heppeghem mijn heere Paridaen.
1542Ende een vrome heere, Ende alle syne maeghen min no meere Waeren oock gheschaert met hem, Dier vele was, ick seker bem, Ende als al 't volck wyde ende syde.
1548Ende elck hielt onder syne banniere Wel ghewapent, beval hy schiere Synen vaedre te nemen in hoeden Twee vromen ridderen, wilt ghevroeden; D'eene was heer Seghere van der Maele; D'ander was, dat wet wale, Myn heere Jan van Caelmont, Dat syne souden, sy u cont, Des dachs behouden in den stryde; Hem selven beval hy te dien tyde T'achterwaerne heer Hendricke Van Oyenbrugghe sekerlijcke.
1560Oock beval hy met grooter waerde T'achterwaerne heer Geeraerde Synen broedere, twee ruddren fier.
1566Ende ghedeurich in bataille. Hierna weert, sonder faille, Ghebeden heer Godevaert Screyhane.
1572Ende ofte daer lieden waeren vele. Doen antwoorde sonder helen Dat hy dat gheerne soude doen. Doen sloech met spooren de baroen, Ende reet ten anderen heere waert, Ende oversloech onghespaert
So hy alderbest mochte; Oock so was [hy] sonder gherochte Uyt den Brabander herre ghesent Een waertsman, sy u bekent, Hiet heer Gosen van Pollaere, Ende oversloech verre ende naere Die heeren van Grimberghen, segghe ick u. Daernae keerdy weder nu Aen den Brabanderen heeren saen, Ende den heeren dede hy verstaen Hoe vele de andere mochten sijn. Hiernae gheboden die heeren fijn, Als sy die maeren hadden ghehoort, Dat sy wijsselijcke toghen voort Den anderen waert met ghemake, D'een schaere nae d'andere in wacren saeken.
1590Men soude se alle maeken rijcke, Die uyt den stryde levende ontginghen, Ende wonnen sy oock eenighe dinghen Dat sy 't hilden, groot ende cleene. Doen riepen sy alle ghemeene: ‘Wy sullen vechten alsoo seere, Dat wy sullen's hebben eere Soe langhe als die weerelt steet. Daernae toghen sy henen ghereet Ten vianden weert, segghe ick u. Hier laete ick van hem staen nu, Ende segghe van Screyhanen heer Godevaerde, Die wederkeerde met grooter waerde, Doen hy die herre hadde oversien, Ende quam tot synen heere met dien, Mijn heere Aernoult van Grimberghen, Ende seyde tot hem sonder bergen: ‘Heere, ick comme van ghenen herre, Dat heerwaert compt met grooten gheere, Wel ghewapent ende wel ghereden, Ende heb 't al ghesien by waerheden; Het mach wel .xx m. mannen sijn, My ne bedrieghe dat waenen mijn, Ende sijn ghescaert in .ix. schaeren. Oock commen daer lieden te waeren Eenen grooten hoop te voet, Daer esser, alsoo my dreecht mijn moet Thien duusent, ofte alsoo vele. Sy hebben oock al sonder hele Doen haelen.
1612Oock mach menre sien sonder lieghen Aen den boom hanghen van hier. Hadden wy ons sonder dangier Ghehouden langhe aen die taele Van heer Aernoult, wet wale.
1615Wy hadden luttel te doene, verstaet, Met deser grooter onraste Ende met die oorloghe, daer wy vaste Inne ligghen, dat segghe ick u nu; Noch soude raeden, dochte goet u.
1621Ende die oorloghe daermede braken, Ende die den anderen yet schuldich waere Dat hy hem geliefde daer naere, Ende die meest hadde misdaen Dat het hy beterde sonder waen, By vonnisse der hooghen baroenen.
1629Ende commen wy nu in 't ghevecht Jeghen d'andere ende ten stryde, Daer sal gheschien in wedersyden, Dat segghe ick u, jammer ende schade.’
1635Ende en hulpe u niet, dat wel wet, Dat wy hieromme hielden spraeke.
1638Den vianden in haere ooghen, Ende doen alsoo ongheloghen Dat men van ons geenen quaden sanck En moghe singhen overlanck.
1643Want ick segghe u over waere Dat ghene daer wy af commen sijn.
1647Goet ten sperre ende ten schilde, Ende hem noyent en plaeghen t' ontsiene, Nochte in anxt oock te vliene Al waeren sy ane d'arger eynde, Ende en sal my selven oock niet schinden Doen, daer ick my 's ghewachten can. Sochte ick nu soene, by Sint Jan, Aen die heeren ende die ghenooten.
1658Ende souden veele te fierer wesen. Ick wille u dat ter waerheyt lesen, Al scinckt nu aen arger boordt.
1662Dat myne voorders hebben gheploghen, Ofte, ick segghe.
1665Eer ick derwaert gae luyde ofte stille,’ Hy sprack tot synen lieden daernaer, Ende seyde: ‘Ghy heeren, sijt sonder vaer, Ende en ontsiet u niet des Dat der anderen meer es; Want.
1673Want wy sijn alle, wats gheschiet, Vrienden ende maeghen nyt eenen lande, Ende wel bekent, weet te hande, Ende sijns elcanderen.
1678Verre versocht in ons lant Buyten haeren paelen, sijt becant, Dies wy te coenre moghen zijn; Men segt oock dicwels dit proverbekin: ‘Als die hont es op syne messye, Soe es hy te coenre, als ick lye, Ende willes oock te beter sijn.’ Daeromme bidde ick u, vrienden mijn, Dat ghy strijt so vromelijcke, Dat wy moghen dese heeren rijcke Tot haeren lachtere weder doen keeren, Ghelijck wy hebben, met grooter eeren, Hier voormaels tweewerf ghedaen.
1693Wy werden al eyghen, segghe ick u, Ende moeten staen tot haeren ghebode, Dat ick noode soude doen, by Gode, Den tijt dat ick levende waere. Moghen wy den strijt openbaere Op die Brabanders nu winnen, Wy weerden noch heeren, doe ick u kinnen, Van den lande ghemeenlijcke, Dat Brabant toebehoort sekerlijcke; Daeromme vecht alle met stouten moede.’ Doen riepen sy alle vromme ende vroede: Vaert voorwaert, heem Aernoult.
1707Ende die slaeghen slaen so groot, Dat hen die vianden sullen ontsien. Hier naer weert gheboden met dyen Dat elck heere voorewaert rede Met syne schaeren, dat's waerhede.
1713Doen porden die heeren.
1714Ten vianden weert met staden, Ende voeren henen met liever laden, D'een schaere voore ende d'andere nae Tot dat sy quaemen, als ick verstae, Den anderen in een schutmael by. Doen bleven sy houdende, segghe ick dy, Ende beyden den anderen die achter quaemen, Ende doen die Brabanders vernamen Die vianden so coenelick commen Ende so wel, hebbe ick vernomen, Gheschaert, ghewapent ende bereet; En was daer nietmant, God weet, Hy was een deel te varenteert, Ende hilden oock stille, als men my leert, Ende ontbeiden den anderen daer; Dat segghe ick u al over waer. Dit was op Onser Vrouwendach, Die in midden den ouste lach, Dat die lieden sijn allegader blyde Van den lievelijcken tyde Dat 't cooren.
|
|