4620Doen quam ghereden tot dyer stonden, Die heere van Moroel heer Jan.

4624Sijn schilt ende tournekeel was al een, Ende syne couverteure mede Van laseure, dat's waerhede, Met lelien daer inne ghesayt van goude, Alsoo als het wesen soude.

4630Oock brachmen voor hem, sy u becant, Van den selven syne banniere, Die hem onder den stryde hiere Sijn lieden hilden, die hy brachte Heeren Aernoult te hulpe met crachte Jeghen die heeren van Lotrijcke. Sy hadden des daechs rudderlijcke Ghevochten op dien wichstat. Op d'ander syde, wet wel dat, Quam ghereden dweers door den strijt Die heere van Leefdaele, dat seker sijt, Ende veele syne maeghen met hem, Die hem hadden, ick seker bem, Alle gaedre onder syne vaene.

4646Sijn andere wapene, verstaet nu, Was syne banniere al ghelijck. Ick sach oock commen sekerlijck
Die heere van Mornel ghevaren.

4653Doen quam heere Godevaert ghereet, Ende nam in sijn hant eene sperre, Ende liet loopen met grooten gerre Sijn ors ten heeren van Mornel waert; Hem volgden nae onghespaert Syne maeghen alle ghemeene. Men sach hem commen derwaert reene, Ende ginck jeghen hem poingieren. Hy rechte het sperre mette banniere, Ende sloech sijn ors met spooren, Ende quaemen te gaedre, doe ick u hooren, Alle beyde vlieghende in dier wysen, Als eenen havick vliegt naer die patrisen. Als d'eene den anderen quam by So lieten sincken die heeren vry Haere sperren beyde ende staken Op die schilden dat sy braecken, Ende men hoorde se te dyen tyde craken Over eene roepmael verre. Oock leden die sperren sonder merre Door plate ende halsberch met Dat sy hen maeckten, dat wet, Grooten wonden in haer lijf, Dat hen het bloet, sonder blijf, Over de voeten nederliep. D'een en crochte, no d'andere en riep; Maer sy bleven in onmachte beyde Stille ligghende op haer ghereyde, Dat sy niet en wisten wat hen gheschiede. Doen quam daertoe hen beyder liede, Ende holpen haere heeren, als ick bediede; Elck veurde synen heere te saemen Tot dat sy op die stat quaemen, Daer sy verbonden werden met staeden. Daer naer werden sy so beraeden Dat sy ten stryde keerden wedere.

4685Die ghedaen hadde sijn eynde. Doen quam ghereden met ghenende Mijn heere Jan van Campenhout. (Hier ontbr. 1 v.) Met wapenen die hem wel stoeden, Ende syne banniere, wilt ghevroeden, Bracht hy gheveurt voor hem daer, Die van sinopre was voorwaer.

4694Hy sat op een ors, verstaet dit, Dat swerter was als een rave, Ende liet vaste henen draeven.

4698Oock sach hem commen onghevreest Die heere van Hercle daer hy hilt, Wel verdeckt onder synen schilt.

4702Van den selven voerde hy, no min no meere, Den schilt met fasschen twee van keelen ghecasselleert min no meer. Selck was oock die banniere sijn, Daer hem by hielt die banrotse fijn, Ende het eerste dat hy hem versach, Nam hy eene sperre sonder verdrach, Ende liet loopen op hem met nyde, Ende gheraecte hem in sijn syde Dat het sperre gaf eenen crack Op die plate; want hy se doorstack, Ende brack in stucken aldermeest; Anders hadde hy doot gheweest, Doen maer haddi eene wonde smal. Oock gheraecktene sonder gheschal Mijn heere Jan van Campenhout, Dat hy nederviel onghewout, Ende hy spranck weder op syne voeten, Ende greep sijn ors met goede moyte, Ende spranck daerop, ghelooft my das, In syne saedele, die schoone was, Ende track sijn sweert uyt die schoe, Ende heer Jan keerde weder doe, Ende woude hem met het sperre steken; Maer die heere van Hercle es ontweken, So dat hy hem daer miste; Maer eenen anderen hy daer veste Metter sperre die doorestack hy Dat hy doot viel, segghe ick dy, Ende daer hy het sperre waende trecken uyt Brack 't in tween overluyt. Doen ginck hy tot synen sweerde saen, Ende waenhet trecken, sonder waen; Maer die heere van Hercle es op hem commen, Ende sloech hem, hebbe ick vernomen, Op den helm metten sweerde, Dat een stuck viel op d'eerde, Ende het ors es.

4734Ontdrongen.

4735Datter.

4736Doen quam daer, als ick vernam, Die grave van Loon met menighen mensche, Die wel gestreden hadden ten weynsche Jeghen die lieden van Grimberghen, Ende stack daer eenen zonder berghen, Die van Postele gheboren was, Ende was ruddre, sijt seker das, Ende van heer Woulter Berthoude ghemint. Die grave gheraeckten, sy u bekint, Op syne schouderen boven Datter het hoot af quam ghevloghen, Ende doot viel, by Sinte Marie. Doen quaemen daer, als ick lye, Twee rudders toe ghevaeren, Die van Grimberghen gheboren waeren, Ende waeren den heeren maghen nae; Den eenen was, als ick verstae, Mijn heere Segerman Van den Male.

4756Elck sat op sijn peert.

4758Haer wapenrock diesghelijcke, Waeren van sinopre, segghe ick dy, Met eenen hoode, verstaet my, Van silvere ghecaseleert; Maer synen sone, als men my leert, Droech van sable eene violette In 't hoot van silvere, sonder lette, Ende elcke hielt eene stercke sperre, Ende lieten loopen met grooter gerre.

4766Ende heere Seghere, die ruddere coen, Stack eenen knaepe, die hiet heer Gheeraert, Dat hy op d'eerde viel ter vaert, Ende heere Simoen, syne sone vrome, Stack op den grave, als ick gomme, Dat hy was ghevallen bynae.

4773Ende heeft sijn sweert schier ghetoghen, Ende es op heer Simoen ghevloghen, Ende gaf hem eenen seer grooten slach Op den helm, wat hy mach, So dat hy ruymde sijn ghereyde.

4780Dat's een groot stuck viel nedre Van den schilde, die hy droeg. Die grave hadde hem meer dan ghenouch Gheloont, en hadde 't heer Seghere ghedaen, Dyer toe quam ghereden saen, Ende den twist daer benam Van hem beyden, als ick vernam; Want hy se met crachte scheyden dede. Doen weert daer, dat's waerhede, Ghevochten uyter maeten seere, Ende menich knaepe ende heere Seere ghequetst ende seere ghewondt. Die orsse hielden tot dier stont Over haer cnoesselen in dat bloet. Daer liep menich ors goet Sonder heere op dien velde, Daer men luttel op telde; Want daer en was bloode no coene, Hy en hadde ghenoech met hem selven te doene: Sulcken anxt hadden sy allen. Doen quam dreyghende met gheschalle Heer Philips van Wavre door den strijt Met menighen man, des seker sijt, Die hem volgde onder syne banniere, Die al was van silvere diere Met dry baeren van sable daer in. Sijn tournekeel was no meer no min Der bannieren al ghelijck; Maer het was sekerlijck Van bloede alle gaedre bestoven. Hy bereet een ors, dat men mochte loven, Met syne wapenen al verdeckt, Ende hadde sijn sweert baer ghetreckt, Ende sloech eenen vromen man, Die hiet van Hombeke Jan, Ende was van maeschap nae, Dien hy gheraeckte, als ick verstae.

4824Dat sijn hoot viel ter eerden, Den buyck hortte hy neder met. Daer heer Aernoult dat sach, dat wet, Van Hombeke, die 't swert (l. swaer) verdroeg, Die synen neve versloech; Want hy hadden lief in trouwen.

4831Hy soude't vreken ofte bliven doot.

4833Met syne wapenen verdeckt wel. Oock hilden (hen) neven hem in dit spel Viere syne sonen ghewapent waele, Daer die twee af sonder haele Ruddren waeren ende d'andre knaepen. Syne banniere in waere saeken Was wit met eenre fasche van keele, Van goude gheferteleert sonder helen; Sijn tournekeel was diesghelijcke. Syne viere kinderen sekerlijcke: D'ouste droech een palesteen, Die van goeden lasure scheen; D'ander droeg eenen rant van lasure; Dese twee waeren ruddren tot dyer uren. D'ander twee wapenen willick niet scriven: Sy waeren knaepen, ick laet se blyven. Elck hilt in sijn hant eenen spriet Ende lieten loopen, wats gheschiet, D'orssen ten heere(n) van Wavre weert, Die se commen sach ter vaert, Ende reet hen jeghens, segghe ick u, Wat sijn ors mochte loopen nu, Ende nam eene sperre in sijn hant. Op d'ander syde quam gherant Mijn heere Aernoult van Hombeke, Ende gaf eene groote steke Heer Philipse op synen schilt; Dien hy hem met ghewilt Alle te maele van synen halse reet. Oock gheraeckten weder ghereet Die heere van Wavre op die borst, Ende heeft hem soo metter sperren ghetorst, Dat hyne reet van orsse nedre; Maer hy spranck op sijn voeten wedre, Ende hevet sijn sweert uyte ghetoghen. Ende heer Hendrick, dat's ongheloghen, Mijn heere Aernoults jonxste sone, Quam slaende met spooren coene, Doen hy synen vaedre vallen sach, Ende gaf eenen grooten slach Den heere van Wavre op het hoot boven, Dat hy hem den helm heeft ghecloven; Maer anders en dede hy hem gheene deere, Ende heer Phelips van Wavre die heere Hief op sijn sweert willelijcke.

4877't Sweert schoot totten ooghen toe, Ende hy viel neder doot doe, Dat heer Aernoult sach sijn vaedre, Ende syne broeders alle gaedre, Die daeromme waeren droeve, Ende sloeghen met spooren, als ick proeve. Mijn heere Jan, die oudste broeder, Om te wreken, sv's vroets (l. vroeder), Synen broedre, die doot was, Ende stack heer Phelipse nae dats Eer hy hem ghehoeden mochte, Dat hy op d'eerde viel onsochte.

4891Quam heer Aernoult te hem ghegaen Van Hombeke, als ick lye, Ghetooghen het sweert, by Sinte Marie, Ende gaf hem eenen slach op synen hals, Dat hy knielde als ende als. Anderwerf heeft hy het sweert verheven.

4898Dat 't sweert schoot al dore, Ende doer het beckeneel mede, Ende het sweert voer, dat's waerhede.

4900Doen viel hy nedre, als ick versinne, Ende bleef op die eerde doot.

4903Vrome.

4904Ende heere Aernoult, die heere vroet, es ghegaen tot synen orsse.

4907Ende es in den strijt ghesleghen. Sijn vader volgde hem in weghen.

4910Ende lieten heer Phelips doot ter mouden, Die heere van Wavre, segghe ick u, Ende ginghen seer stryden nu Metten vaedre wyllelijcken. Doen quam ghereden rudderlijcke Die heere van Bueren heere Coenraert.

4917Mijn heere Bernaert, heere van Ysselsteyne.

4919