[p. 249]origineel
Van Grimberghen, wat si daden,
Ende wies sy waren beraden.
Tierst dat wort versien de dach,
Deden si sonder verdrach
Blasen enen groten horen;
Sy waren gewapent wel te voren,
Ende daden hare poerten ontstulen,
Ende reden in 't here daer buten,
5500.
Scilt om hals, spere in hant,
Gemonteert met stouten moede.5502
D'ander waren op hoer hoede,
Die dair laghen op den velde;
Daer mocht men sien met ghewelde,
Die orssen nopen metten sporen:
Elc heeft sinen man vercoren
Ende lieten haer glavien sincken.
Men sach daer steken ende vermincken;
5510.
Ende selcke horte so ontsoete
Uten sadele, dat hy de voete5511
Opwaert keerde, ende in dat gras
Also lanc viel als hy was.
Oic sach men selliken geraken
Soe felliken, hem dochte craken
[p. 250]origineel
Die ribben in den lichame sijn;
Menighen glavie bruin stalijn
Sach men beverwen met bloede,
Dus hem die heren, met overmoede,
5520.
So vreselike onderhorten:
Men sach daer dan menighen storten
Van den orsse bi ongewelt.
Die glavien vlogen over 't velt
In cleinen stucken ende trinsoene.
Met overmoet als lioene
Sach men die Grimberchse heren
Aldus op haer vianden keren;
Als die speren gebroken waren,
Trocken si, al sonder sparen,
5530.
Hare sweerde uten scoe,
En elckerlijc reet anderen toe.
Daer wert gestreden anxtelike,
Ende van slagen vreselike
Gedient op die wijchstat;aant.
Dus maecte elc anderen van bloede nat,
End elkerlijc woude met gewelde
Den prijs voeren van den velde,
[p. 251]origineel
Ocht op de stat bliven doot.
Daer was menich in groter noot:
5540.
Elc riep sijn teken en sinen cri.
Van Grimberghen die heren vri
Vochten daer met selken nide,
Dat die van in 's hertogen side5543
Erselen moesten eer die strijt
Gestreden waer; ter selver tijt
Menich gereden man bleef er doot,
Ende der voetgangeren een conroot,
Daer men niet vele op en gist.
In dat orloghe, in desen twist5549
5550.
Waren die Brabanters geheel
Al te seer in 't achterdeel;
Want si die meeste scade namen.
Te haren tenten dat si quamen5553
In haer slote, in haer behout,
Ende van Grimbergen die heren stout
Keerden weder ter borcht waert
Stoutelic end onvervaert,5557
Ende waren luttel in sorgen dies
Dat hem was so groot verlies
[p. 252]origineel
5560.
Nakende ende so sware scaden.
Leeft menich man in overdaden,
In hoverden, in onmaten;
Maer wilt hi hem niet gematen,
Hine es so hoge, no so rike,
Hine wort genedert sekerlike
Van sire grote overdade,
Weder het vroech si of spade:
Grote overdaet noyt lange stont.
Nu wil ic u voirt maken cont
5570.
Van her Heinric die er in porre
Hy ende her Boudewijn van den Torre
Gekeert te haren lieden waert.aant.
Die grave heeft hem ane de vaert
Gelooft te senden vijf hondert platen,
De beste die in Vlaenderen saten,
So dat si 's anderdages by tide5576
Haer viant souden bestaen met stride,
Ende van achter op hem comen,
So dat si den strijt met vromen
5580.
Liden souden ende vechten seghe.
Dus voeren dese twee heren weghe,
[p. 253]origineel
Die lettel wisten, seker sijt,5582
Dat haer lieden selken strijt
En selken scade hadden leden.
So langhe hebben si ghereden,
Dat si in hair here sijn comen,5586
Daer grote scade was genomen;
Want si vonden daer tiere stont,
Menighen man doot ende gewont,
5590.
Daer si an dreven rouwe groot;
Doch versaemden si haer conroot,
Ende troosten wel na haer behoeve,5592
Die om haer vrienden waren droeve.
Sy ontboden, dat verstaet,
Haren heymelicken raet,
Ende vertelden hem dat belof,5596
Daer si wel seker waren of,
Dat hem die grave hadde ghedaen
Van Vlaenderen. Hier na wel saen5599
5600.
Dede men 't hem alle verclaren,
Die in hare hulpe waren,
Ende beval met groten ghere
Hem alle die waren in 't here,
Dat si hem wapenen souden:5604
Want si des morgens striden wouden,
[p. 254]origineel
Ende maken des orloghs een einde.
Mijnheer Heinric die seinde5607
Om enen riddere, hiet her Pollaer,
Ende cosene t'enen sovereine daer.
5610.
Oec maecten si leitsmanne,
't Volc te beleidene voirtanne,
Vijf of ses in hare partie.
Daer sach men menighen ridder vrie
Gewapent ende geartseneert,aant.
Ter orsse hoge gemonteert,
Die haren jonchere bystaen wouden,
Ende Brabant in eren houden,
Ofte haer lijf daer vore waghen.
Die heren van Grimbergen plaghen
5620.
Haers ghemachs, als si best mochten;5620
Want si hadden moede ghevochten,
Ende rusten hem te dier wile5622
Tote voer den daghe een wile.
Doen blies die wachte een horen,
Die hy geblasen hadde dicke te voren,
Ende die heren sprongen rasch
Van haren bedde in dat harnasch;
[p. 255]origineel
Die knapen sadelden hare paerden.
Hierenbinnen so verbaerde
5630.
Die dach, ende die heren spronghen
Op haer orsse die sy met sporen dwonghen.5631
Elc nam een spere in sijn hant;
Menich ridder, menich serjant
Rumede dair met bliden sinne
Die borch, die daer weder inne
Voirt ane nemmermeer en keerde.
Mijn heer Aert, die wel geleerde
Van Grimbergen, die ridder vermaert,
Ende sijn sone, her Geraert,
5640.
Waren in d'ierste scare algader,
Dat was sone ende vader,
Die op tshertogen conroot
Toonden manlichede groot.
Her Paridaen van Massenhoven
Mochte men ooc te rechte loven,
Ende van Oyenbrugge her Heinric,
Die hem proefde ridderlic;
So dede her Wouter Berthout,
Her Willem van Morsele, een ridder stout,
[p. 256]origineel
5650.
Ende her Geraert van der Spleet,
Die ridder waert, daer men street,
Want ridderlijc waren sine daden.
Oic help wreken met groter scade
Her Heinric d'onverveerde,
Die geheten was van Weerde,
Ende her Wouter van der Heiden.
Ooc reet mede, sonder beiden,
Van Scoudenbroec her Heinric,5658
Die hem proefde riddelic,
5660.
Ende her Willem van den Hove;
Dese waren ridders van groten love.
Ooc hadden van Grimberghen die heren
Den menigen die hem met eren5663
Om vrientscap dienden ende om scout;
Van Berbelgen die here stout
Was in haer hulpe comen dare.
Men maekte in haer scare5667
Baenroetsen vier tien tide,
Eer dat men quam ten stride.
5670.
Van desen baenroetsen was een,
Also ons telt in 't gemeen
D'historie van wilen ere,
Van Baron, die stoute here,
[p. 257]origineel
Dien men heet van Aspremont;
Die heer met van Cleermont,
Van Baufermont oic, dat 's ware sake,
Ende die borchgrave van Montenake:
Dese viere bonden baniere
Met dien van Grimberghen hiere.
5680.
Voirt sijn gereden die heren5680
Behendeliken ende met eren
Tot dat si haer vianden saghen,
Die van prisse wel gescaert laghen.5683
Doen ginghen van Grimberghen die heren
Ridderen maken met groter eren.
Daer wert ridder in die vaert
Van Beyghem heer Alaert,5687
Ende Obbin, sijn neve waert,
Ende van Lembosch her Godevaert,
5690.
Ende her Aert van Oyenbrugge,
Die jonge, die ooc over rugge
Menighen stac, ende so sloech
Dat hijs in .vij. daghen en loech.
Dus waert ridder, also men vint,
Mijn her Heinric van Lint,
Ende her Wouter Ysenbaert,5696
Die stout was ende onvervaert,
[p. 258]origineel
Ende oic ene met hem,5698
Her Adam, die men hiet Heusken;
5700.
So dede her Wouter van der Thommen.
Al heb ic u dese t' ere sommen
Genoemt, ic hebber lichte
Vergeten in mijn ghedichte,
Die ridders namen dair ontfinghen.5704
Deus! hoe mocht men dair sien springhen
Orssen met wapenen overtoghen,
Daer die heren wel vermoghen
Op saten, in haer diere parementen.
Daer mocht men wonderlike achementen
5710.
Sien van silver ende van goude,
Ende van lasuere, also elc woude5711
Hem selven daer bekenlic maken.
Daer sach men eerlijc blaken
Ende wapenroc ende baniere,
Daer tekenen aen stonden menichtiere.aant.
Aldus behagelike quamen
Die van Grimberghen te samen,
Beide t'ors ende te voet,5718
Den Brabanters in 't ghemoet,
[p. 259]origineel
5720.
Daer drie baenroetsen tien stonden5720
In worden die baniere bonden:
Van Kuyc, van Tornebosch, van Merckem.
Dus worden vele ridders onder hem,aant.
Diere namen ic u niet en berghe:
Her Wouter was een van Hildenberghe,
Ende her Wouter van Pollair.
Dese ridderen worden dair:aant.
Her Reinere van Baleer, wet wale,
Ende Gerart van Dormale,
5730.
Her Wouter met van Risinghem,
Ende mijn her Aert van Wingen,
Her Wouter van Torre, her Gosewijn
Van Wange. Dese wouden ridders sijn;aant.
Her Adolf van Harpen, ende her Willem
Van Nielle; her Wouter met hem,
Die men hiet van Werfugijs.
Daer wert oic ridder, des sijt wijs,
Ende her Wouter, die teser vaertaant.
5740.
Hem wel proefden van den standaert,aant.
Ende her Walraven, geseit voirwaer
[p. 260]origineel
Van der Screyen, wert ridder vorwaeren.
Soe dede her Peter ooc van Haren,
Ende twee sire broederen teser vaert,5744
Mijn her Jan ende mijn her Aert.
Daer wert oic ridder menich man,
Dien ic genoemen niet en can,
In der Brabanters partie.
Scoender volc en sach men nie,
5750.
Even vele dan daer was
Vergadert op dat groene gras.
Alse die ridders ghemaict waren,
Ordonneerden sy haer scaren
In beide siden met stouten moede.
Mijn heer Heinric, die vroede,
Van Brabant, ende heer Pollaer
Troosten wel haer lieden daer
Ende heer Bouden van den Torre.
Die van Grimberghen waren in porre,5759
5760.
Ende sloegen haer orsse mettic sporen.5760
Daer hoerde men blasen menighen hoeren,
Ende trompen oic in elken side,5762
Daer die heren met groten nide
Metten glavien vergaderen souden.
Men sach dus cort op de mouden
[p. 261]origineel
D'orsse lopen d'een tegen d'ander.
Ic wane dat noyt Alexander
Soe herden strijt en began.5768
Elc vercoes daer sinen man5769
5770.
Mettien stercken glavien stijf;
Elc speelde daer om anders lijf
Te nemen op dat hy mochte.
Daer was al te groot gerochte:
Men hoerde daer die scachte craken,
Daer hem de heren met onderstaken
Op de scilde ende op de platen,
Dus moeste menich sijn leven laten;
Selc wert vertreden in den porsse,
Ende selc overreden met den orsse;
5780.
Selc was gesteken in der joesten,
Dat hi hem moeste des vals getroesten;
Maer eer hy op conste comen
So wert hem sijn leven ghenomen5783
Van den voetvolcke, sonder sparen,
Die ten stride comen waren,
Selc met bilen, selc met staven,
Daer si slagen groot met gaven5787
[p. 262]origineel
Op de Brabanters partie,aant.
Die lettel voetganghers jegen die
5790.
Van Grimberghen hadden daer.
T'ierst dat die glavien claer5791
Gebroken waren, vonc men ten sweerde.
Menigen ridder van grooter weerde
Hadden die Grimberchsen bracht,
Die also vromelijc vacht
Dat mer lange af mach tellen.
Die sweerden cloncken daer als bellen,
Daer moesten erselen twee battaeljen;
5800.
In d'ene was leitsman, si u becant,
Mijn heer Heinric van Brabant;
D'ander van den Torre her Bouden,
Die haer volc behoeden wouden
Tote hem hulpe quame mere.
Nu hoirt van Pollair den here,
Die drie baenrotsen bracht met hem:
Van Kuyc, van Coudenborch, van Merckhem,
Met menigen ridder es waer
Uyt Brabant: her Willem van Wespelaer,
[p. 263]origineel
5810.
Van Hildenberghe heer Walteer,5810
Ende her Reinere van Baleer;
Die here van Diest, van Trasengijs,
Van Hoerne, van Reve, des sijt wijs,
Rotselaer, Heusdene, Wesemale,
Bierbeke, Marbais, Leefdale,
Van Wavre, van Campenhout;
So langhe reden dese heren stout,
Ende oic die here van Dongelbergen,5818
Dat si den here van Grimbergen
5820.
Hebben doe die sonne ondergaen.
Doen riep mijn heer Pollaer saen:
‘Slaet toe, ghy heren, het's gewonnen5822
Wy hebben die rayen van der sonnen.’
Daer voeren si steken ende slaen;5824
Maer si werden so ontfaen
In der Grimberchser scaren
Dat si wel worden ghewaren
Dat heur wasdom cleine soude wesen.5828
En es clerc die soude gelesen
5830.
Die mortorie die sy wrochten.aant.
Daer wert anxtelijc gevochten;
[p. 264]origineel
Daer woude elc sinen toorn wreken;
Menigen scilt sach men dorsteken,
Ende verslaen menichs helms rant.
Mijn her Heinric van Brabant
Ende mijn her Bouden van den Torre
Sijn elc ten stride waert in porre.
Doen si her Pollair vechten sagen
Voeren si dienen van groten slaghen;
5840.
Want si hadden in hare scare
Menighen eerliken riddare
Die hem die grave van Vlaenderlant
Ten anderen stride hadde ghesant.
Derre was wel twee honderd bleven,5844
Die avonturen wouden 't leven;
Onder hem .viij. baenrotsen waerde:
Van Axele, van Rode die heren fine,
5850.
Ende die daer ridders name ontfinghen:5850
Mijn her Wouter van Risinghen,
Her Gosen van Wanghe, ende van Dormale
Her Geraert; dese vochten wale
[p. 265]origineel
Met her Heinric van Brabant,
Ende die stoute her Willem Tant,5855
Her Aert van Winge, her Adolf van Harpen;
Hem sach men uten sadele werpen
Menighen man met sulcken nide
5860.
Moesten bughen ende craken;
Men sach daer moort met sweerden maken
Mijn here Wouter van den Torre;
Daer was menighe trage gorreaant.
Ghemaect, die men daer hoorde neyen;
Daer was her Walraven van den Screyen5865
Ridderlike, des sijt wijs,
Ende mijn her Wouter van Warfugijs.
Her Peter van Haren, ridder waert,
Ende twee sire broeder, her Jan ende Aert,
5870.
Proefden hem wale, voor waer gheseit;
Ende mijn her Jan van der Condeit5871
Vachte vromelijc ter selver stont,
Ende mijn her Jan van Berlemont.
Daer was ghestreden ridderlike;
Men sach daer dakeren heerlike
Menighe baniere op den velde.
Die heren streden met gewelde5877
[p. 266]origineel
Van Grimbergen, dat si u cont;
Sy hebben menigen gewont
5880.
Ende doot geslagen metten sweerden,
So wat hem die Brabanters weerden
Ende haer hulperen, si moesten wiken.
Niet wel en begant geliken
Mijn her Heinrike van Brabant,
Dat 's graven hulpe van Vlaenderlant
Dus merde ende hem stont t'ontsiene;
Doch scaemden si hem te vliene,
Ende wederstonden die Grimberchschen.
Daer sach men menighen keeren
5890.
Uten sadele so gewont,5890
Dat hy sterf in corter stont.
Daer was die strijt sterc ende groot
Ende menich man in grooten noot,
Beide te ors ende te voet;
Dus storte neder in dat bloet
Selc die sinen inde nam;
Eer hi weder op gheclam5897
Bleef hi vertorden ende versmacht.
Daer was groote moort ghewracht.5899
5900.
Binnen dien dat men daer
Dus vocht metten sweerden baer,5901
[p. 267]origineel
Die ridders beverwden met bloede,
So sijn comen met stouten moede5903
Herde wale gewaerneert,
Op orsse hoge gemonteert,
Gereden uyt eren euselkine,aant.
Die van den grave Boudewine
Te hulpe daer waren ghesant
Den jongen kinde van Brabant;5909
5910.
Dese hebben met behendicheden
Die van Grimbergen ommereden
Dapperlike met haer conrote,
Ende ondergaen borcht en slote.
Dus sach men dakeren baniere viere,
Die rikelijc waren ende diere:
Van Steenhuysen, van Maldeghem,
Ende daer onder die heren houden,
Als die d'andre beleiden wouden;5919
5920.
Wantse die grave dair toe gecoren
Hadde; dus mocht men hooren
Trompen blasen ende hoorne met.
Doen sloeghen die Vlaminghen onghelet
[p. 268]origineel
D'orssen met sporen sonder wincken,
Ende lieten hare glavien sincken,
Die ghebruneert waren claer,
Op die Grimberchse, die daer5927
Ontstoeden menige sware steke.
Noyt sach men so vreseleke
5930.
Ontmoet, als si daer begonnen.
Die Vlaminghen die doorronnen
Metten glavien menigen man,
Die metter joesten die doot wan;5933
Want het waren al edele liede.
Ic wane noyt en gesciede5935
Selc jammer als daer gevel
In beide siden in dat nijtspel.
Daer viel menich onder voet,
Die nemmer meer levent op stoet.
5940.
Als dese joesten reden waren
Wert daer getrocken, sonder sparen,
Van den Vleminghen menich sweert.
Vromelike ende onverveert
Ginghen hen ter were keren
Van Grimberghen die heren;5945
Nochtans waren si alomme bestaen.
Elc ginc steken ende slaen
[p. 269]origineel
Elc op anderen met groter cracht.5948
Ic wane noyt men so sere en vacht,
5950.
Alse van Grimberghen mijn heer Aert,
Ende sijn sone mijn heer Geraert;
So dede her Wouter Berthout.
Her Willem Tant, die ridder stout,5953
Street dus, ende mijn heer Heinric
Van Oyenbrugge sekerlijc,
Ende sijn broeder, mijn heer Aert;
Dus vacht oic als een libaert5957
Her Paridaen van Massenhoven;
Men mochte wel te rechte loven5959
5960.
Den here van Kepple uyt Gelrelant,
Die vacht vromelike metter hant.5961
Die edel grave van Vierson,
Coedsi, Harcourt, Tsasteljon,
Van Bronchorst, van Ercle mede,
Ende menich andere die 't wel dede.
Hoe soudic se u genoemen al?5966
Daer was geruchte groot sonder getal,
Ende van sweerden groot geclanc,
Daer d'een teghen den anderen dranc;
5970.
Vlaminghen ende Brabantsoenen5970
Vochten daer alse lioenen
[p. 270]origineel
Ende reden den Grimberchsen ane,5972
Die so moede worden van slane,
Ende so verladen in dien stride,
Dat si moesten ten selven tide
Eerselen in de persse groot;5976
Want men sloech voere hem doot
Menich man van haren gesellen.
'k En mochte nieman vertellenaant.
5980.
Die mortorie die men daer wrachte.
Daer verloor dat edel gheslachte
Mijn heer Aert van Oyenbrugghe.5982
Hy wert doot geslagen over rugghe
Ende ghewont so vreeselijc;
Want hi hadde sinen sone Henrijc5985
Gherne geholpen uter noot,
Die voer hem was geslagen doot;
Want hine woude hem niet opgeven.
Dus waer oic mijn her Aert blevenaant.
5990.
By sinen sone op 't velt;
Maer het quam, met groter gewelt,
Een convers, horic lien,
Ende was sijn sone van bastaerdien,
[p. 271]origineel
Broeder Henric was hi ghenant;
Met hem was comen Gielijs Brulant,5995
Ende Aert van der Wesenhaghen,
Die holpen hem sinen vader draghen5997
In den cloester uten stride;
Dies her Arnout was onblide,
6000.
T'ierst dat hy becomen was;
Want hi oic op den selven tijt in 't grasaant.
Liever vele waer bleven doot.
Hi sprac: ‘Ghi heren, bloetheit groot
Mach elkerlijc van my nu seggen;
Dor Gode doet my nu leggen6005
Weder, daer ghy my yerst naemt:
Minen geslachte niet en betaemt
Te vliene aldus lachterlijc.’
Doen sprac broeder Henrijc:
6010.
‘Vader, wat wildy aengaen?
Ghine sout gesitten noch gestaen,6011
So vele wonden sijn u ghegheven;
Onlanghe seldy mogen leven,6013
Des clagic Gode, Onsen Here,
Dat aldus met groten sere
[p. 272]origineel
Die strijt einden sal noch heden.’
Nu keere ic weder daer si streden
Van Grimberghen die heren groot,
Die menighen slach ende stoot
6020.
Van den Vlaminghen daer ontfingen.
Moesten daer menighe die doot ontfaen.
Als her Arnout heeft verstaen6023
Van Oyenbrugghe, die jonghe man,
Dat hy ghesien niet en can
In den strijt sinen goeden vader,
Ende sijn vrienden verslegen algader,6027
Ende her Heinric was bleven doot,
Sijn broeder, doen dreef hi groot
6030.
Mesbaer ende serichede;
Met rouwen groot sprac hi ter stede:
‘O wy! wats jammer zal hier gescien!
Nu eerst mogen wy ontsienaant.
Dat ons vader dicke seide;
Dat vinden wy ter waerheide.
Nu mogen wy verstaen overwaer:
Dat d'oude hout vast is ende waer;aant.
[p. 273]origineel
Noyt wouden wire ons houden ane.
Mijn broeder Heinric ende her Screyhane
6040.
Riepen op ons altoos ende seyden
Dat die van Brabant niet verbeiden
Strijts en souden te ghere tijt;6042
Dat schijnt qualic in desen tijt.
Waren si hier bleven dood allene,
Dat was cleine scade oft ghene;
Wat duvele hebben si ons gheweten!’
Met tornen moede es hi gesmeten6047
Aldair in sire vianden scare.
Aldus men sach die swerde bare
6050.
Geverwen met roden bloede.
Ach lasen! dat die ridderen goede
Ghenen peys en lieten maken,
Ende elc anderen dair doerstaken,
Ende versloegen metten swerden,
Met overmoet ende met hoverden;6055
Dat was scade ende jammer groet.
Die groene beemden werden root
Ende die velden met haren bloede.
Daer op streden die ridderen goede6059
6060.
Met crachte ende met gewelt;
Want elc woude behouden 't velt,
[p. 274]origineel
Dus sach men onder voeten tumen
In beiden siden menighen man,
Die aldaer die doot ghewan.
Elc maecte anderen strijts sat,6066
Eer si wouden die wijchstat
Rumen, of laten haer striden.6068
Daer bleven die besten in beiden siden
6070.
Onder doot ende gevaen.
En had die hulpe niet gedaen,
Die den jonchere van Brabant
Was gesant uut Vlaenderlant,
Die Grimberchsen hadden tien tiden
Sege gevochten in den stride,aant.
Die nu sere bleven beswaert;
Want van Grimberghen mijn her Aertaant.
Was in den stride so sere ghewont,6078
Dat hi meer en wert gesont.
6080.
Hy gaf hem op, daerne toe dreefaant.
De noot, want voere hem bleef
Mijn heer Gerart, sijn sone, verslegen.
Godt moet sire sielen plegen,aant.
[p. 275]origineel
Die daer bleven in den strijt;
Daer bleef doot ter selver tijt
Die here van Keppele uyt Gelderlant,
Ende van Yselsteine die wigant;6087
Soe dede die grave van Virson,
Heer Cort van Montbason,
6090.
Van Satilion, dese heren vri,
Van Scoudenbroec, van Barbelghem;
Dese bleven alle doot met hem.
Her Wouter Berthout bleef ghevaen,
Ende van Massenhove her Paridaen,
Ende her Willem van den Hove,
Ende menich ridder van love
Ende knapen, bleven daer ghevaen
Ende versleghen, na mijn verstaen.
Daer was geruchte, groot gescal,
Ende in den strijt groot ingerande,aant.
Daer die Grimberchsen in den hande
Gaen moesten dor den noot;
Want sere gemint was haer conroet.aant.
Men vincse daer by vier, by viven.
Ic mocht u qualic bescriven
[p. 276]origineel
Al die daer doot bleven of gevaen.
Al mochten si t' ondergaen
6110.
Ende van den stride den segen verliesen,
Men sach daer bander side kiesen
Menigen eerliken man die doot
In der Vlamingen conroot,
Ende in der Brabanters scare.
Van Vlaenderen bleef aldaere
Van Gavere doot, die edel here,
Ende menich ridder die met sere6117
Beclaget ende beweent waren.
Daer bleef in der Vlamingen scaren
6120.
Menich ridder doot ende serjant,
Daer die grave van Vlaenderlant
Namaels rouwe groot om dreef.6122
Uut Brabant dat dair menigen bleef,
Dat wist men wel aen hare scaren,
Die al te sere gemindert waren.6125
Dair bleven doot die heren fier,
Die ic u sal noemen hier:
Van Diest, Rotselaer, Wesemale,