[p. 237]
3
Ich aen ghegeven hertze ende zin
An eene vrouwe goet.
Hoe verre dat ic van haer bin,
Soe es mi in den moet.
5
Ten vruechden anich cranken spoet,
Of ic en zie haer lievelic scijn.5-6
Dan mach mir nicht verghessen zijn.
Liever boel ic nie ghewan,
No nemmermeer en sal.
10
Eist dat soe mi der dueghet jan,10
Sone claghic gheen mesval.
Mijn hertkin es in vruechden al,
[p. 238]
Alsic aenzie de vrouwe mijn.
Dan mach mi niet etc.
15
Hoe soudic dat ghelaten connen!
Soe es so dueghdelijc!
Met gansen wille willix haer jonnen,
Soe maect mi vruechden rijc.
Nie en vandic haers ghelijc,
20
So goetlic es de vrouwe mijn.
Dan mach mi etc.
Al haddic allen weinch ghewolde,22
Sone gherdic nemmer bas23
Dan ich haer eewich dienen solde,
25
Want ich das nie vergas.
Vor al dat es of ye ghewas
Blivic in trauwen haer eighijn.
Dan mach mi nicht verghessen zijn.
Tekst: balladestrofen ababbcC
Melodie: αβγδεζ:|| doorgecomponeerd (hymnisch), met laatste regel in refrein-herhaling.
De melodie kan in baarvorm gegoten worden, maar in het hs. is geen stollenherhaling aangegeven; bovendien krijgt de eerste regel van het afgezang een surplus aan noten. De doorgecomponeerde vorm verdient in haar ongedwongenheid de voorkeur.
Andere transcriptie: van Duyse Het oude Nederlandsche lied II, 150.
Melodie: αβγδεζ:|| doorgecomponeerd (hymnisch), met laatste regel in refrein-herhaling.
De melodie kan in baarvorm gegoten worden, maar in het hs. is geen stollenherhaling aangegeven; bovendien krijgt de eerste regel van het afgezang een surplus aan noten. De doorgecomponeerde vorm verdient in haar ongedwongenheid de voorkeur.
Andere transcriptie: van Duyse Het oude Nederlandsche lied II, 150.
5-6‘in het genieten van de vreugden heb ik (anich) weinig succes, als ik haar liefeliik gezicht niet zie’; verg. r. 12/13.
10‘als zij mij het goede gunt, haar genegenheid schenkt’.
