[p. 241]
5
Het was een rudder wael ghedaen,
Voer spelen duer sijn lant.2
Hi vant in zinen weghe staen
Een joncfrauwe achemant,4
5
Hi namse bi der witzer hant,
Hi seide: ‘vrouwe mijn,
Nu wilwi trueren avelaen
Ende altoos vroilic zijn.’
Si sprac: ‘ghi moet onbiden,9
10
Vri edel rudder goet,
Waer salic met u riden?
[p. 242]
Des willic wesen vroet.
U trouwe ghi mi gheven moet,
Of ghi verliest u pijn!’
15
Nu wilwi etc.
Hi seide: ‘scone vrauwe,
Ghi staet in minen zin.
Al haddi mine trauwe,
Dat ware u een cranc ghewin.
20
Ic wil u geven int beghin
C. maerc guldijn.’21
Nu wilwi etc.
Met eenen grammen moede
Sprac soe den rudder an:
25
‘Met uwen groten goede
Ic mi niet ghehelpen can.
Ghevet mi u trauwe ende zijt mijn man,27
Dat es de wille, mijn!’
Nu wilwi etc.
30
Hi sprac: ‘wildi mi minnen
In trouwen ewentlijc,
Ghi sulter vele an winnen,
Want ic sal u maken rijc.
Ic blive dijn eighin minnenlijc,
35
Dat doet dijn wijflic scijn.’
Nu wilwi etc.
Hi nam de scone smale
Voren up sinen scoot.
[p. 243]
In eenen groenen dale
40
Voer hi met ghenouchten groot.
Hi cussetze an haer mondekin root,
Hi sprac: ‘nu bem ic dijn.’
Nu wilwi etc.
Hi bleef haer al sijn leven
45
Ghetrouwelike bi.
God moete hem eere geven.
Hi was van moede vry.47
Hi dede der vrouwen, dincke mi,
Gherechte minne anschijn.
50
Nu wilwi trueren avelaen
Ende altoos vroilic zijn.51
2voer spelen, ‘ging voor zijn genoegen uit rijden’.
4joncfrauwe (hs. joncf') achemant: traditionele uitdrukking uit de ridderromans, hier welbewust door de dichter gebruikt om de ridderlijke sfeer op te roepen; verg. r. 10: ‘vri edel rudder goet’, r. 37: ‘de scone smale’, r. 39: ‘in eenen groenen dale’; het woord achemant komt ook herhaaldelijk bij Jan Praet voor, bv. r. 57/8: ‘Ghi droecht den hoet ooc van der roze / die scone was ende achemant’.
9ghi moet onbiden, ‘wacht eens even’; ook ontbiden behoort tot de woordenschat van de ridderromans.
