[p. 246]
7
‘Ic groetu, vrouwe! op minen heit,1
Dijn goetlicheit
Die ghevet mi vruecht in alre tijt.
Hoet mer vergheit,4
5
Di es bereit
Mijn dienst in trauwen, des zeker zigt.’
‘Ich haen verhoort, gheselle vri,
Du aens een lief vor mi.
Des willic dijnre groeten nicht.
10
Dune blijfs mer nicht bi
In trauwen, als ic doe di.
Mijn hertze dies in trueren licht.’
‘O vrouwe, hoe solde dat moghen zijn!
[p. 247]
Du aens die hertze mijn
15
Vor al dat leift up erde.
In mire hertzen scrijn
So leicht die minne dijn
In also groter werde.’
Si sprac: ‘vindich dat also si,
20
So houti vort an mi.
Ic wille dijns al ghenadich zijn,21
Du blijfs mijn eighin vri.
Ich aen mer ghegheven di,
Dit blijft in gansen trauwen fijn.’
25
‘God danke u, vrouwe, der eerlicheit25.
Die du mi hebs bereit!
Mijn hertze es nu in vruechden vast,
Te mael mijn leit28
Es worden vrolicheit.29
30
Vor di sijn in mi vrauwen gast.’30
Chanson. Melodie doorgecomponeerd. Deze laat niet een voor alle coupletten bevredigende tekstplaatsing toe: de versregels verschillen in aantal versvoeten. Hierdoor zijn in het kortere 1ste couplet enkele woordherhalingen nodig. Het etbij opgenomen couplet 2 met meer versvoeten heeft een ongedwongener verloop.
1op minen heit, ‘op mijn eed’.
4hoet mer vergheit, ‘hoe 't mij verga’.
