DBNL . Liederen en gedichten uit het Gruuthuse-handschrift

[p. 251]

10

illustratie

 
Vrouwe, wilt des in dancke ontfaen1
 
Dat ich di sonder avelaen2
 
Dienen wille in trauwen reyn.
 
Mijn zin, mijn moet aenstu ghevaen,
5
Mijn hertze en can di nicht ontgaen.
 
Ic blive dijn eighin vry alleyn,
 
Up erde en anich liever ghein.
 
Ic blive di waerlijc onderdaen.
 
Du gheifs mir vruecht, want ich en aen
10
Ander vruechden groos no cleyn.
 
Mijn hope es sonder twifel waen,11

[p. 252]

 
Want al mijn leit constu verslaen.
 
Vrauwe, wilt des in danke ontfaen etc.
 
Doet mer anschijn, des ich vermaen,14
15
Een woort daer ic mach in verstaen
 
Troost up mijn hertzen weyn.16
 
Aenstu ghenade an mir ghedaen,
 
So woldic hertze ende zinnen dwaen,
 
Van alre vruecht? entrauwen neyn!18-19
20
Met vruechden eewelic gemeyn!
 
Vrouwe wilt des in danke ontfaen etc.

Rondeel. Het refrein is groter van omvang: A₈A₈B₇A₈A₈ B₈B₈ en beslaat de gehele doorgecomponeerde melodie. Couplet 1 en 2 worden op dezelfde wijze gezongen. Conjectuur finalisgroep zie 8 en 9; zie verder speciaal no. 18. De maatsoort C kan door 6/4 vervangen worden.

illustratie

1ontfaen: laatste drie letters weggesneden.

2sonder avelaen, ‘zonder ophouden’.

11sonder twifel waen, ‘zonder twijfelende bijgedachten’; het bnw. t(z)wifel komt ook voor in de liederen 36 en 138.

14des ich vermaen: verg. de verwante stoplap in lied 4.

16l. (terwille van het metrum) Troost up mijnre hertzen weyn?

18-19men verwacht ‘dwaen / van alre zorghen’ (verg. de liederen 36, 41, 75, 116) en de dichter geeft dus een verrassende wending aan de zin met ‘van alre vruecht’, dat meteen het slotakkoord van de laatste regel voorbereidt.