[p. 296]
30 +
Lucht des edels wivelics aert,1
Als ic di zie, ic bem verclaert,
Vroilic inde zinnen mijn.
Wanneer ich bi di ben verwaert,
5
Eighin vri ende onghespaert,
Roofstu uut mi der zorghen pijn.4-6
Een wort dire jonst es medicijn,
Troost dat al liden can verdriven.
Toocht mi ghenaden, wijflic schijn,
10
Ende ic wil u ghestade bliven.
Lief alre liefst vor al dat leift,
[p. 297]
Als u ghelieft dat ghi mi gheift
Van uwen monde een woort allein,
Weinsch van vruechden mi aen cleift,14
15
Ende wes ic daer om haen ghesneift,15
Recht eist vergheten, groot ende clein.
Een onrein dincken ic niet en mein,17
Trouwe es mijn meenen ende mijn scriven18
Tot in mijn ende, in trouwen rein,
20
Ende wilt mi ooc ghestade bliven.
Laes dir ghenoughen, vrouwe goet!21
An di staet al mijn zin, mijn moet,
Vri eighin, steidich, ongesceiden.
Wiltu mi jonnen dijn behoet,
25
Eer mi nature sterven doet,
Reinlic wil ic des verbeiden.
Eer ic mi van di liete ontleden,27
Ter doot het ic mi eer ontliven.
Tot u wil ic mi geel bereiden,29
30
Ende wilt mi ooc etc.
+Acrostichon: Lauwerette.
1‘licht van het edele vrouwelijke geslacht’.
4-6‘wanneer gij mij als lijfeigene onder uw hoede hebt genomen en ik zonder voorbehoud de uwe ben, bevrijdt gij mij van mijn verdrietelijke onzekerheid (nl. of ik wel door u geaccepteerd word)’.
14‘heb ik zoveel vreugden als ik maar kan wensen’.
15ghesneift, ‘moeiten verdragen’.
17‘ik heb geen onhoofse bijbedoelingen’; waarschijnlijk een toespeling op de - ook in die tijd waarschijnlijk niet alledaagse - hoofse driehoeksverhouding: de hoofse huisvriend geeft uitdrukkelijk te kennen dat hij de grenzen eerbiedigt en zich niet in de plaats van de eigenlijke minnaar (Egidius) wil stellen.
18‘wat ik denk en dicht is enkel hoofse trouw’.
21laes, l. laets, d.i. laet des.
27ontleden, l. ontleiden, ‘afbrengen, scheiden’.
29geel, ‘geheel’.
