[p. 365]
62
O wijf, dine wivelike ader1
Es so vul der reinicheit,
Dat ic di bliven moet ghestader
Dan een pael die eewich steit.
5
Es mi dijn jonst dan ongereit,5
Dat dinct mi zeker onghelijch.6
Dijn zien es mi een hemelrijch!
Voughen wi onsen zin te gader,
So es mi allen rauwe ontzeit.
10
Mijn god, mijn moeder ende mijn vader
Bestu allein, vor waer gheseit.
Du best doch al, dats woort besceit.12
[p. 366]
Hoe saltu mi dan doen bezwijch?13
Dijn zien es mi een hemelrijch!
15
Hoe mochtic emmer wesen quader15
Dan ic di dade ontrauwicheit!
Neen, minlic herte was nie verrader,
Ic blive dijn eighin, hoe dat gheit!
Du muechs mi gheven lief ende leit.19
20
Doet mi doch aen eens vruechts ghecrijch:20
Dijn zien es mi een hemelrijch!
O wijf etc.
1wivelike ader, ‘edele inborst’.
5‘onthoudt ge mij dan uw genegenheid’.
6onghelijch, ‘onrechtvaardig’.
12‘gij zijt immers álles, kort en klaar gezegd’; besceit lijkt mij een door het rijm ingegeven variant van besceiden, ‘duidelijk’.
