terug  begin  verderprepost
[p. 374]

68



illustratie

 
Ic hoorde claghen enen jonghen1
 
Tote sijnre liefster vrauwen reine,
 
Dat hi van haer so was bedwonghen:
 
Aldinc dochte hem wesen cleine
5
In hem jeghen haer alleine.4-5
 
Hi sprac: ‘in aen der vruechden gheine,
 
Want ghi mi toocht so vreimde ghelaet,7
 
In weet mijns varinc ghenen raet!’8
 
 
 
Doe sprac dat wivelike beilde:
10
‘Des muechdi wel begheven.10
 
Wat mocht u baten dat iet heilde?
 
Mi twifelt an u leven!
[p. 375]
 
Dat ghi een ander hebt verheven,
 
Dies es mijn herte in zoorghen bleven.
15
Ho salic u gheloven dan?15
 
Want men maer een gheminnen can.’
 
 
 
‘O vrauwe, dat nemic up mijn heit:
 
Mijn herte, mijn zin ende ghi,
 
Daer tusschen was nie ondersceit,
20
Sint ic u eerst cam bi.
 
Wat ic doe of waer ic zi,
 
Ic blive altoos dijn eighin vri.
 
Betraudi mi dan eenich quaet,
 
Sone weet ic mijns ne ghenen raet!’24
 
 
25
Doe sprac die wivelike vrucht:25
 
‘Ic maecht gheloven leeren,
 
Maer het es mi alden ducht
 
Dat in u mach verkeeren.27-28
 
Mi selven soudic dan onneeren.29
30
Liever soudics mi ombeeren.30
 
Want en es no wijf no man
 
Die meer dan een gheminnen can.’
 
 
 
‘O minlic troost, mijn hoochste gaer,
 
Wilt twivel van di driven!
35
Ghelooft mi das: al mine jaer
 
Willic dijn eighin bliven!’
 
Die twee ne wilden nemmeer kiven.37
[p. 376]
 
God jonne hem heil, ende alle wiven!38
 
Eist dat mi die minne of gaet,39
40
Sone weetic mijns ne ghenen raet.
Chanson met balladische strofen; 1, 3 en 5 met ongeveer gelijk R.; 2 en 4 met een ander ongeveer gelijk R. Van dit chanson zijn 2 melodieën, grotendeels gelijk, maar in 't midden varianten, opgetekend, waarvan de eerste zich het best tot tekstplaatsing leent. Mogelijk heeft de 2de melodie ter afwisseling voor strofen 2 en 4 gediend.
1jonghen, ‘jonge man’.
4-5‘alle dingen schenen hem van geringe waarde te zijn in vergelijking met haar alleen’.
7‘gij betoont u zo weinig tegemoetkomend tegenover mij’.
8varinc, ‘hasst’.
10‘gij kunt uw pogingen (tot toenadering) wel opgeven’.
15ho, l. hoe.
24verg. Jan Praet: ‘dat ic mijns weet gheenen raet’ (ed. Bormans r. 4757).
25die wivelike vrucht, ‘de edele vrouw’.
27-28‘ik vrees met grote vrees dat het (nl. uw liefde voor mij) in u zou kunnen veranderen’.
29onneeren, ‘te schande maken’.
30‘dat zou ik liever niet doen’.
37nemmeer kiven, ‘nooit meer onenigheid hebben’.
38ende alle wiven: ook een impliciete heilwens voor 's dichters eigen geliefde, met wie hij moeilijkheden heeft!
39‘als ik de liefde (van Mergriete) kwijtraak’.
prepostterug  begin  verder