[p. 378]
70
Adieu, mijn troost, mijn liefste reine,
Van u te sceiden es mi leit!
Mijn herte blijft met u ghemeine,
So waer ic zi, hoet mi vergheit.
5
In ghere niet dan ghestadicheit.
Up minen heit, mijn vruecht es cleine
Als ic u niet bi mi en weit.
Du best mijn liefste ende liever gheine!
Adieu, mijn troost, mijn liefste reine,
10
Van u te sceiden es mi leit!
Mijn herte blijft met u ghemeine.
[p. 379]
12seine, ‘bescherme’ (lett. ‘zegene’).
13nl. van de zijde van de ‘niders’, de kwaadsprekers, die ‘aerch segghen’.
14onghereit: de geliefde van wie de dichter afscheid neemt wordt lichamelijk wel degelijk onbereikbaar, ‘onghereit’, voor hem; hij moet in deze regel dus denken aan de geestelijke bereikbaarheid, de innerlijke wederzijdse trouw ondanks de uiterlijke gescheidenheid (door kloostermuren).
