[p. 421]
89
Mijn boel, daer al mijn vruecht an steit,1
Doet mir onstede, al eist mi leit.
Daer up so acht hi cleine.
Riet dat metten winde gheit4
5
Heift vele met hem ghemeine.
Wat baedt ghezonghen of gheseit?6
Trauwe, scaemte ende stedicheit
Ontgaet hem scone ende reine.7-8
Mijn boel, daer al mijn vruecht an steit,
10
Doet mir onstede, al eist mi leit.
Daer up so acht hi cleine.
Wankel herte, onstedich pleit,12
Hets al verloren aerbeit,
Dat men om di beweine.
15
Du begheers der trauwen heit,
Maer dune does selve gheine.
Mijn boel etc.
1boel, ‘geliefde’; hier: ‘geliefde vriend’.
4verg. Maerlant, Martijn 1, 725/6: ‘ghi sijt alse tcranke riet / dat den winde volghet ende vliet’.
6‘wat helpt het mij, of ik het hem al zeg of er een lied van zing?’
7-8‘hij heeft nu eenmaal niet de minste trouw, welvoegelijkheid en standvastigheid in zich’.
12onstedich pleit, ‘dobberend bootje’ (?); een pleite is een platboomd vaartuig, vooral gebruikt als vrachtschip, maar ook wel als onderdeel van een schipbrug of als veerboot (zie WNT s.v.); het woord lijkt niet bijzonder raak gekozen, maar de rijmdwang kan een rol gespeeld hebben.
