[p. 463]
[p. 464]
Orlof, vrauwe, ende ic moet gaen!
Al wil ich bliven, ic en mach.
Dies moet de hertze mijn ontfaen
Groot verlanghen nacht ende dach.
5
Nochtan so gheift mi goet verdrach
Tverwaren dijnre eerlicheit.5-6
Adieu, mijn hoochste vroylicheit!
Al sceidic, lief, int zien van dir,8
Herte no zin ne blijft bi mir.
10
Dan can di ummer niet ontvlien.
Adieu, ic sal u varinc zien!11
Niet langher dan ich bi dir bin,
Sone es mijn hertze in mijn bedwanc.12-13
Daer toe so es mijn moet, mijn zin
15
Al dijn, ende blijft mijn leven lanc.14-15
Het dient al, vrauwe, om dinen danc,
Ghedochte, redene ende besceit.16-17
Adieu, mijn hoochste vroilicheit!
Orlof, vrauwe etc.
[p. 465]
20
Ghewerdicht, vrauwe, up rechte omoet
Dattu mich neims in dijn ghedacht.20-21
Ic ne liete u om gheen goet,
Al waert ooc wel in mijnre macht.
Om di so peinsic dach ende nacht,22-24
25
Ende eewich sal, hoet mi vergheit.
Adieu, mijn hoochste vroilicheit!
Al sceidic, lief, int zien etc.
Orlof, vrauwe etc.
Rondeel. Het schema is als in 102: AB a1A a2BAB. De strofen A, a1 en a2 zijn niet - zoals in 't rondeel gebruikelijk - doorgerijmd. Wel vormen ze gedrieën een ballade (of refereyn, daar er slechts één refreinregel volgt). Het volledige schema van dit balladen-rondeel is:
| { a } | stol | { f } | { h } | |||
| { b } | { g } | { i } | ||||
| { a } | tegenstol | { f } | { h } | |||
| A is: | { b } | a1 is: | { g } | a2 is: | { i } | |
| { b } | afgezang | { g } | { i } | |||
| { c } | { c } | { c } | ||||
| { C | refrein | { C | { C | |||
| B is: | d | |||||
| d | ||||||
| e | ||||||
| e |
Melodie doorgecomponeerd. De nietszeggende aeolische zangwijs kan bezwaarlijk door accidentia verbeterd worden, daar dan te veel tritoni optreden.In de 6de regel komen 5 (of 6; één onduidelijk) streepjes voor, die op een herhaling duiden. In de 10de regel na de dalende passage nog een streepje (niet bij Carton). In regel 7 in plaats van f′ ter vermijding van tritonus en naar analogie van regel 4 g′ gelezen.
+Afscheidslied voor Mergriete, nadat deze aan de dichter heeft meegedeeld dat zij in het klooster zal gaan.
5-6‘nochtans, ondanks het verdriet dat dit afscheid bij berokkent, geeft de gedachte dat ik (krachtens mijn belofte aan Egidius) uw eer moet beschermen, mij de kracht het te verdragen’; verg. voor de belofte, waarop in het lied niet expliciet gezinspeeld wordt, het 13de gedicht, r. 129-133 en r. 420-433, in het bijzonder r. 431-432: ‘Daer ic in helpen mach verwaren / Haer eere ende ooc haer waerdicheit’.
12-13‘alleen maar zolang ik bij u ben, bevindt mijn hart zich binnen mijn bereik’, d.w.z. als ik van u gescheiden ben, beschik ik niet meer over mijn hart, want het bevindt zich bij u.
14-15‘dat komt doordat mijn innerlijk helemaal van u is en dat levenslang blijft’.
16-17‘alles staat, vrouwe, geheel in uw (loon)dienst, (ook) mijn verstand en redelijk inzicht (dat mij in staat stelt nu afscheid van u te nemen)’.
