[p. xx] [‘Met desen nieuwen Iare’] Dese liedekens singtmen op den Iaerdach.  Met desen nieuwen Iare  Soo wort ons openbaere  Hoe dat een maghet vruchtbaere  Die werelt heeft verblijt  Ghelouet moet sijn dat soete kindekijn  Geeert moet syn dat soete maechdekijn  Nv en eewelijck in alder tyt.     Hoe wel was haer te moede  Doen sij in vleesch ende bloede  Aensach haers herten hoede  Den Heere der werelt wijt.       Gelouet.     Sij baerde hem sonder pijne.  Ende bleef een maghet fijne,  Des sondaers medecijne  Des hebben die Ioden nijt.       Gelouet.     Die Enghelen songhen schoone,  Glorie inden troone,  Ter eeren ende ten loue  Den kindeken ghebenedijt.       Gelouet.     Als die acht dagen waren geleden,  Doen wert Iesus besneden,  Al nae der Ioden seden,  Dwelck ons van sonden vrijt.       Gelouet.     Wt Orienten lande,  Quamen ter offerhande,  Drij Coninghen ombekande,  Gode ghebenedijt.       Gelouet.     Des derthien daechs zijt vroeder, [p. xxi]    Vonden zij hem bij sijnder moeder,  Ioseph was haer behoeder,  Soo ons die scriftuere belijt.       Gelouet.     Als die ses weken omme quamen,  Soo ginck zij naert betamen,  Ombeulect van alder vlamen,  Dwelck was ons profijt.       Ghelouet.     Aldus ginck die maghet simpel,  Ende droech haer kint ten tempel,  Alle vrouwen tot een exempel,  Dies haer niet en vermijt.       Ghelouet.