Een vrolijck nieuwe liet  Een vrolijck nieuwe liet  Tis beter iet dan niet  Te Bethleem ist gheschiet  Dat kindekijn dat Iesus hiet  In aermoede en in verdriet  Soomen daer mach aenschouwen  In alsoo grooten rouwen.     Die Coninc van grooter macht  Gesproten wt Dauidts gheslacht  Hij is soo langhe verwacht  Nv leet hij hier als ongheacht  Al inder duyster nacht  Die groot Heer was te voren  Die is nu knecht gheboren.     Dat costelijck kindekijn cleyn  Ghegheuen ons int ghemeyn  Der werelt heer alleyn  Die moeder is maghet reyn  Ick seg v dat certeyn  Grooten rouwe heeft hij verdraghen [p. xxv]    Met tranen mocht hijt wel claghen.     Daer was soo menighen winden stoot  Rym, hagel, sneeuw die wasser groot  Dat kindekijn lach daer al bloot  Sijn ledekens waren root  Peyst hoe die moeder verdroot  Dat sij hem niet en mocht winden  In doecxkens wullen oft lijnen.     Wat aermoede moest daer sijn  Daer dat soete kindekijn  Van coude leet groote pijn  Met Maria die maghet fijn  Daer en was noch geen sonneschijn  Noch vier om by te wermen  Och mensche laet v doch ontfermen.     Ioseph suyuer vat  Verdriet hebdi ghehadt  Als ghij moest lijden dat  Dat Maria opder aerden sadt  Met soo costelijcken schadt  In alsulcken couden wedere  Bij twee stomme beesten nedere.     Die vrinden ende maghen  In alsoo couden daghen  Ghij en mochtes niemant claghen  Ghij hebt die sorg ghedraghen  Voor die in tkinderbed laghen  Dat kindeken met sijn moedere  Ghij waert haer trouwe behoedere.     Dat weder was seer cout [p. xxvi]    Dat kindekijn en was niet oudt  Daer en was torf noch hout  V sorghe was menichfout  Cleyn was v siluer v gout  Want ghij den cost ghinct halen  Hoe mocht ghijt al betalen.     Dat kindekijn teer van leden  Dat bouen is in vreden  Al nae die Ioodtsche seden  Dat woude sijn besneden  Daer sij hem groote pijn deden  Sijn bloet wilde hij ons gheuen  In sijnen ionghen leuen.     Hoe heeft hij ons dat bedocht  In sijn heylich hert gheknocht  Een groot wonder ghewrocht  Heerlijck is hij versocht  Hem is grooten offer ghebrocht  Gout, wieroock, ende myrre  Sij vonden hem al byder sterre.     Laet ons te Bethleem gaen  Al die met sonden zijn beuaen  En voor dat cribbeken staen  En weenen soo menighen traen  Godts toorne is al ghedaen  Hij en wil ons niet verdoemen  Als wij ten oordeel comen.