[‘Omnes nv laet ons Gode louen’]  Omnes nv laet ons Gode louen  Deum celestem van hier bouen  Qui non adorat, hij is verschouen quotidie  Hij is van eender maghet gheboren        Rex glorie.     Omnes nv meuchdy wonder hooren  De celo quam hij hier te voren  Propter quod voluit sijn geboren de virgine.     Si non venisset hier te voren  De celo om te sijn gheboren  Omnes fuissemus al verloren.       Illa nocte.     In domo en woonden niemant in  Passeres vloghen daer wt ende in  Natus voluit sijn daer in        certissime.     Domus habens parietes gheen,  Frigus erat alsoot wel scheen  Trepudabat al in een        pre frigore.     In presepe was hij gheleyt [p. xl]    Et ante a[sin]os was hij gespreyt  Sub feno der Godlijckheyt        dulcissime.     Quando puer habuit veertich dagen  Ad templum was hij gedragen,  Immolauerunt ten sijn geen sagen.       Symoni.     Par turturum offerden sij daer  Maria ende Ioseph op den outaer  Oues nec boues en hadden sij daer.       Erat pauper.     Quando puer yet mochte gaen  Ad studium deden sij hem saen  Velle matris deder hem gaen.       pro discere.     Maria nampt tkint op haren schoot  Qui nos redemit vander doot  Dixit ei saluyt wel goet        suo ore.     In brachio nam sij dat kint  Quem ipsa met goeder herten mint  Ius erat, want hij was Coninc        Omnis ville.     Tres Reges quamen wt verre landen.  Propter te doen offerande  Stella duxit eos te lande        valde recte.     Immolauerunt myrre Iasper,  Et aurum purum Balthazar,  Thus Melchior daer naer        Illa nocte.     Rogamus Christum sonder sneuen  Vt der nobis sonder begeuen  Vitam celestem, dat eewich leuen        Perpetue.  Hij es van eender maget geboren        Rex glorie.