[‘Met vreuchden willen wij singhen’]  Met vreuchden willen wij singhen.  In desen blijden tijt  Heer Iesus wil ons brenghen  Al in sijn eewich rijck  Daer toe is hij geboren  Van eender maghet fijn [p. xlvij]    Hij stelpt des vaders thoren  Dat soete kindekijn.     Wt Yesse is ghesproten  Een edel bloeme lofsam  Daer is ons wt ghevloten  Een edel bloeme dat Goddelijc lam  Hij bracht ons offerande  Dat dede dat leuen sijn  Hij brack der hellen banden  Dat soete kindekijn.     Die oude vaders allen,  Die laghen inden noot  Met soo grooten gheschalle  Ende met versuchten groot  Terstont dat sij begheerden  Dat soude geboren zijn  Al van die suyuer geerde  Dat soete kindekijn.     Maria die suyuer gaerde,  Diemen noyt ghenomt en vandt,  Eer sij noyt quam op daerde,  Was zij met Godt bekant,  Van minnen om ons te troosten  Dat dede sij wel aent schijn  Loff hebt ghij, die ons verloste  Dat soete kindekijn.     Die Enghel van den throone  Ende al dat oyt leuen ghewan  Bekende Marien sone  Sonder die wreede man [p. xlviij]    Herodes valsche heere  Dat dede hi wel aent schijn  Want hij benijde seere  Dat soete kindekijn:     Herodes wat baet v sorghen  Ghij sijt van herten blint  Gheen dinck en is verborgen  Al voor dat ionghe kint  Hy en mint geen aertsche dingen  Sijn rijck es sonder termijn,  Wat wilt ghij dan verdringhen  Dat soete kindekijn     Sal ick nv moeten verliesen  Mijn eere, myn goet, myn lant  Het sal daerom verkiesen  Die doot van mijnder hant  Ende kinderen van veel wijuen  Al inden lande mijn  Het salder oock mede blijuen  Dat soete kindekijn.     Herodes heeft voorwaren  Van sinnen wel gemist  Dat kint es hem ontvaren  Met goddelijcker list.  Daer moesten sijt besteruen  Veel kinderen dat is wel aenschijn  Om dat hij wilde bederuen        Dat soete kindekijn.     Drij Coningen wt Orienten  Die hadden des kints gewout,  Sij brachten hem in presenten, [p. xlix]    Myrre, wieroock ende Gout:  Daer mede dat sij bewesen  Syn macht, syn ryck, sijn pijn  Daer mede heeft hij ons genesen        dat soete,     Een Ingel quam ter spraken  Ioseph den ouden man,  Ghij meucht v wel henen maken  Ende varen nu hier van,  Herodes wilt doen dooden  Den soeten schepper dijn  Behoet hem, van allen nooden    dat soete kindekyn.     Een Esel ginck hij bereijden  Hy en lette niet een twint,  Daer op sette hijse beyde  Die Moeder ende dat Kint  Te Egipten voeren sij henen  Al door die wilde woestijn,  Syn macht heeft daer gheschenen,        dat soete.     In deser suyuer feesten  Sijn sy geuaren voort  Al door die wilde foreesten  Sy deden haer confoort  Sij quamen daer visiteren  Al sonder fel begrijp  Den Heere alder heeren dat soete kindekijn.     Doen sy quamen met allen  Al in Egipten lant  Daer sijn die Afgoden geuallen  Al diemen daer vant  Sij en en conden niet verdragen [p. l]    dat Goddelijck aenschijn,  dat sij comen sagen  dat soete kindekijn.