[‘Wildy hooren lesen’] Hier nae volgen die xli. Leysenen vander Gheborten ons Heeren Iesu Christi.  Wildy hooren lesen  Hoe Christus geboren was  Van eender suyuer maget ionck  Dat ons groote salicheyt was  Dat die heere van hemelrijcke  Woude sijn geboren op aertrijcke        Kyrieleison,    [p. lvi]    Doen si alle ter hellen waeren  Die Iesum hadden gedint  Abraham Isaac, ende Iacob,  En Moyses ons Heeren vrint  Doen sij lagen in des duyuels slot  Sprack doen ons lieue Heere Godt.        Kyrieel.     Engel Gabriel compt tot my  Ende gaet daer ick v senden sal  Te Nazareth dat seg ick dij  Daer suldi vinden een maget smal  Gaet met alsoo goede moet,  Ende segt haer dat ickse seer groet.        Kijrieel.     Gabriel hadt schier verstaen  Hij dede dat hem sijn meester riedt  In Nazareth is hy gegaen  Des en wilde hij laten niet  Hij dede Maria soo wel verstaen  Dat sy den sone Godts soude ontfaen        Kyriel.     Doen Gabriel die Ingel quam  Daer hy Mariam vant alleyn  Hy seyde Godt gruete v vol gratien  Met Gode moet ghij syn gemeyn  Ghebenedyt sydi bouen alle wyf  Suyuer ende reyn is v lyf.        Kyrieel.     Doen Maria den Engel hoorde  Was sij veruaert ende docht  Wat die bootscap bedien mocht  Die haer die Engel brocht  Want sij was een ootmoedich wijf  Suyuer ende reyn was al haer lijf.    [p. lvij]    Die Engel sprack en twijfelt niet,  God die Heere is bouen al  Het moet al sijn dat hij gebiet  Wat oijt was oft wesen sal  Hij maeckt van een woordekijn  Vleesch ende bloet al sonder pijn        Kijrieel.     Die Engel sprack, en sijt niet veruaert  Dese waerde bootscap die breng ick v  Die Goddelijcke cracht is in v verbaert  Die heijlige Geest sal comen in v  Aldus suldij dat kint ontfaen  Ende maget blijuen sonder waen        Kijrieel.     Maria ghij sult den sone Gods baren  Sonder wee oft sonder pijn  Ende maget blijuen ghelooft die maren  Iesus sal wesen den name syn  Hij sal die sondaren bekeeren  Den wech ten hemelrijcke leeren.        Kijrieel.     Hij sal sijn coninck ende Heer  Ouer al die werelt wijt  Dat sal dueren emmermeer,  Dies sij Godt gebenedijt  Dat ghij daer toe sijt vercoren.  Dat Godt van v wilt sijn geboren.        Kirieel.     Maria sprack Godt ter eeren  Heer Engel heb ick v gesien  Siet hier die deerne des heeren  Naer vwen woorden moet my geschien  Met dien woorde si dat kint ontfinck  Dat was ons allen een salich dinck.        Kyrieel.    [p. lviij]    Maria ick sal v doen verstaen  Van uwer nichten Elizabeth  Sij heeft in haren lichaem ontfaen  Den genen die stercken sal Godts wet  Het gaet der sester maenden aen  Dat hem Zacharias gewan.        Kirieel.     Maria ginck met vreuchden rijck  Tot haerder nichten daer syse vant  Sij groettense wel ootmoedelijck  Elck dede den anderen vreucht bekant,  Tkint dat Elizabet droech,  Dat keerden hem om, ende het loech.        Kyrie.     Deus meus hoe moch dit zyn  Dat die moeder Godts mijns Heeren  Tot mij coempt die maget fijn,  Hoe mach ick Gode dancken ter eeren  Die vrucht daer ick me ben gebonden  Drijft groote vreucht tot deser stonden.        Kirie.     Maria droech die weerde dracht  Negen maenden alst wesen soude  Tot op den heyligen Kers nacht  Dat Iesus geboren wesen soude  Te Bethleem in eender schuren  Ten had wech, venster, oft muren.        Kirie.     Ioseph die was daer bij alleyn  Daer Maria vander vrucht genas  Sonder wee en sonder pijn  Van een kint dat schoone was  Hij is mensche ende Godt  Die daer aen twijfelt hy is sot    [p. lix]    Daer mochtmen bijder moeder sien  Tkint in arme doecken gewonden  Voor eenen oss, voor een eselkijn  die daer voor die cribbe stonden  Loofden tkint van grooter waerden  dat gecomen is op deser aerden,        Kyrieel.     Den asem van dese stomme beesten  die wt haren neusen ginck  dat was al die warmenisse  die onse Heere daer ontfinck  Al daer hij lach tusschen twee dieren,  Anders en quam hij bij geen viren.        Kijrie.     Op een luttel hoijs sijn hooft lach.  die herde plancken sijn wiege stroo  Iosephs cousen men daer sach  Hij isser mede gedeckt hij wilde alsoo  Die Heere is van hemelrijcke  Een geweldich God van aertrijcke.        Kirie.     Die Engelen werden haest gewaer,  Alsoo saen alst kint geboren was  Gloria in excelsis daer  Songen sij dat scoone was  Dat is inden hemel loff ende eere  Pays verleen ons hier Godt die Heere.     Die Engelen tot die herderkens spraken,  Herderkens groot en cleijn  Wij willen wachten vwe scapen  Loopt tot Bethleem gemeijn.  Wij brengen die eerste bootschap, v  Dat God is geboren nv        Kiriel.    [p. lx]    Daer suldi vinden een kint geboren  Ende in doecxkens gewonden  By hem die maget wtuercoren  Ende osse ende esel ten seluen stonden  Die herderkens werden geloouich daer  Dat Iesus Christus geboren waer.        Kyrieel.     Tot Bethleem liepen die herderkijns  Ten huyse daer sij tkint vonden  Van eender maget sonder pijne  Gheboren in doecxkens gewonden  Die herderkens vondent in een cribbe geleyt  Als hem die Engel hadde geseyt.        Kyrie.     Doen ginck op een lichte sterre  Dat noijt te voren was gesien  Drie Coningen quamen van verre  Sij wisten wel dat soude geschien  Dat geboren was een Heer.  Die Heere soude blijuen immermeer.        Kiriel.     Elck vanden heeren raet namen  Dat sij wilden varen soecken  Onuersienelyck sij te gader quamen  Alsoo wy vinden in die boecken  Op dromedarien dat sij reden  En presenteerden den Heere der vreden.        Kyrie.     Die sterre ginck vaste voren  Die Heeren reden nae wel seere  In een stadt daer sij herberge coren  Daer Herodes in was heere  Doen verloren sij die sterre  Dies waren die Heeren erre.        Kyrieleijs.    [p. lxi]    Herodes fel vol ongenaden  Dede vragen haestelijcke  Wat die Heeren al daer daden  Alsoo verre wt haren rijcke  Sij seyden Heere wildijt hooren  Daer is een ionck kint geboren        Kijrieel.     Als Herodes dat verstoet  Was hij droeuich ende in vaer  Hij dede vragen al metter spoet  Waer dat geboren waer:  Sij seijden te Bethleem Iude,  Dat dede Herodes wee.        Kirie eleyson.     Hij seijde wildi soeken varen  Haestelijck in veel steden  Vindijt wildyt my openbaren  Dat kint wil ick oock aenbeden  Dat dede hij dus die heeren verstaen  Hy meynden dat doot te slaen.        Kiriel.     Sij seyden dat kint willen wy gaen soeken  Dat alder werelt heeft gewout  Ons offerhande vintmen in boecken  Dat is mirre wieroock ende Gout  Dat sullen wij hem te gifte geuen  Dat hij ons breng int eewich leuen.     Die Heeren namen oorlof  Met haesten ruijmden sij die stadt  Maer als sij quamen buijtent hof  Ende wilden vragen naer den pat  Sagen sij die sterre claer  Die voor ginck sij volchden naer        Kijrieel.    [p. lxij]    Als die sterre quam bouent huijs  Daer dat soete kint geboren was  Bleef sij staen, alsoo wildet Iesus.  die heeren waren blijde das  Sij knielden neder al op die stat  Ende sij onteden haren schat        Kiriel.     Int huijs quamen die heeren rijck  dat kint sadt op der moeder schoot  Sij knielden seer ootmoedelijck  Ende offerden hem dat Gout bloot  daer toe wieroock, ende mijrre,  Aldaer hadse gebrocht die sterre.       Kijriel.     Oorlof nam elck heere vercoren  Ende wilde tot herodes waert,  Snachs quam haer eenen droom te voren  Soo dat achter bleef die vaert,  Eenen anderen wech sij daer namen  daer sij tot haren lande quamen        Kijrie.     Als Herodes vernam die maer  dat die heeren waren leden  Bij anderen wegen al openbaer  Tot haren lande sijn sij gereeen  Verloren was al sijn toeuerlaet  Hij peijsden om eenen valschen raet.        Kirie.     Hij geboot allen die ridders stout  Alle die knapen, kinderen te vaen  die onder twee iaren waren oudt  die dede hij al den doot ontfaen  dus meijnde hij dat kint te verdoen  dat hem in Egipten was ontvloen.       Kijriel.    [p. lxiij]    Wildijt hooren ick maeckt v vroet  Hoe veel der ionger kinderen waren  Xliiij duysent, die al storten haer bloot  Ende storuen martelaren,  Sij singen dagelycx den lof.        Kyrie.     Als die veertich dagen waren leden  Wilde Maria ter kercken gaen  Nae die wet, nae die seden,  dat soete kint nam sij saen  Ende turtelduyuen een paer  Offerde sij inden tempel daer.       Kijrie.     Als Sijmeon dat kint onfinck  Maecte hij den Nunc dimittis,  Ende voorseijde een waer dinck  de Passie ons liefs Heeren Christi,  dat lijden ende den swaren rouwe.  die soude hebben onse vrouwe.        Kijrie.     Nu weest willecom Iesu Christ,  Weest willecom lieue Heere  Want ghij onser alder heere bist.  Ghelooft soo sijt ghij immermeer  In hemelrijck eest alsoo schoone,  Ende ouer al in haren throone,        Kijrie.     Nu laet ons bidden tot allen dagen  Godt, ende die lieue moeder sijn  Dat sij ons van allen plagen  Behoeden in onser laetster pijn,  Ende ons nae dit corte leuen,  Hemelrijck wil gheuen.       Kijrieeleijs.