[p. lxiiij] [‘Met vreuchden willen wij singen’] Dit liedeken gaet op die wyse van Cleue, Hoorne, ende Batenborch.    Met vreuchden willen wij singen.  Ende louen die Triniteyt  Dat hij ons wilt brengen  Ter eewiger salicheijt,  Die eewelijck sal dueren  Eewelijck sonder verganck  Och mocht ons dat gebeuren  Och eewelijck es soo lanck.     Leefden wij naer Godts geboden  Alsoo wij leuen souden  Ende dienden altoos Gode  Ende onser lieuer vrouwen. Ende lieten ouerlijden,  Die werelt in haer verganck,  Soo souden wij hier nae verblyden,        Och eewel.     Die blydtscap es sonder eynde  Hier bouen in hemelrijck  Die wij daer sullen vinden  Sij en heeft geen gelijck  Dat is dat Goddelijck wesen  Het schinckt ons goeden dranck  Alsoo wij hooren lesen,        Och eewelijck es.     Die Engelen van hier bouen  Sij maken groote chier  Laet ons hem allen louen, Het gelt ons euen dier,  Soo mogen wij verblijden  Ende singen den Ingelen sanck,  Tot eewelijcke tyden,        Och eewelyck es.    [p. lxv]    Die heylighen alle gadere  Sij maken groote feest  Sij louen Godt den vadere  Den Sone, den heylighen Gheest  Als wij die sonden laten  Sij wetens ons grooten danck  Sij verblijden hen bouen maren,        Och eewelijck.     Maria die moeder ons Heeren  Sij es van ons verblijt  Wanneer wij ons bekeeren  In desen ellendighen tijt  Maria maghet reyne  O edel wijngaert ranck  Bidt voor ons alle ghemeyne,        Och eewelijck es.     Nv laet ons dienen Gode  Dat rade ick ionck ende out  Ende houden sijn gheboden  Ende bidden menich fout  Dat hij ons wil beschermen  Al vander hellen stanck  Ende van dat eewich kermen        Och eewelijck.