Vanden leeraer opter tinnen.  Hoe luyde sanck die leeraer opter tinnen  Soo wie met sonden is beswaert  Godt laet hem wel verwinnen  Ende keere zyn herte tot Gode waert  Eer hem de doot den wech ondergaet  Sij zyn wijs diet connen versinnen     Och edel mensche denct dat ghij moet steruen  En maect ghij v niet van sonden quijt  Godts rijcke moet ghij deruen  Ghij hebt dicwijls versuymt den tijt  Ten sij door Gods genadicheyt  Die helle moet v eruen.     En dat verhoorde een iongelinc ionc van iaren  Leeraer seyt hij doet mij ghewach  Hoe moochdy dus gebaren.  Ick sal noch eenen menighen dach  Ende hebben blijschap als ick plach  Daer nae met gode varen.     Die leeraer sprack, dat is seer hooge vermeten  Waer zijn v ghesellen nv  Die bij v waren gheseten  Sij hadden der iaren soo veel als ghij  Waer zijn sij nv berechtes mij [p. lxxxvij]    Die wormen hebbense gheten.     Die iongelinck sprack, men can mij niet ontbringhen  Ick wil ghebruycken dat leuen mijn  Met dansen ende springhen  Sij moeten steruen die veyghe zijn  Laet ons gaen drincken den coelen wijn  Godt salt ons wel ghehinghen.     Die leeraer sprack dit leuen en mach niet dueren  Maer het verkeert soo menichsins  In alsoo corten uren  Waerdy vanden sinne mijn  { Want ghij mij dunct vol sonden zijn }  Ghij en sout niet doen dan truren.     Die iongelinc sprac men can mij niet ontraden  Dat ick dese werelt soude scheyden van  Ende leuen in versmaden  Ick sal mij beteren als ick can  Der werelt vreucht, ende haer ghespan  En can ick niet versaden.     Die leeraer sprack, ghij dunct mij buyten keere  Dat ghy der werelt vreuchden kiest  Voor dat leuen van onsen Heere  Siet dat ghij soo niet en riest  Dat ghij dat rijcke Gods verliest  Dat dueren sal ymmermeere.     Die iongelinck sprack sal ick Godts rijcke deruen  Soo claegh ic mijnder armer zielen misual  Dat ick sal moeten steruen  Ick hebbe ghemist den rechten pat  Wat sal ick doen, berecht mij dat [p. lxxxviij]    Dat ic schouwe der hellen eruen.     Die leeraer sprack wildij in deuchden rijsen  Den rechten wech te gode waert  Wil ick v gaerne wijsen  Daer nemmermeer en es verdriet  Doet altoos wel en twijfelt niet  God sal v siele spijsen.     Die iongelinck sprack sal ic sijn verloren  Soo mach mij wel rouwen dat leuen mijn  Dat ick oyt was geboren  Ick wil gaen schouwen der hellen pijn  Soo dat myn arm ziele mach sijn  Hier nae met Gode vercoren     Die leeraer sprack, wildi v sonden bedincken  Ende leuen op Godes ghenadicheyt  Sijn rijcke sal hij v schincken  Siet dat ghij v daer toe beteyt  Oft neen ghij moet voorwaer geseyt  In die eewige allende sincken.     Die iongelinc sprack, die werelt wil ic laten  En ick wil gode dienen altijt  In minnen en charitaten  Ende dragen eenen grauwen rock  Al waer ick al der werelt sock  Ick hope het sal mi baten     Die leeraer sprack ghij segget alte wale?  Doe dan der werelt sonden af  Het bringet u in die sale  Daer alle Gods Engelen singen lof  Doet altoos wel, [quijt u beloft] [p. lxxxix]    Ende schouwet der hellen quale.     Die iongelinck sprac, die quale moet ic schouwen  Ick wil gode dienen altijt  Die werelt wil ick verdouwen  Ende maken mij van sonden quyt  Dat ick van Gode niet en hoore verwijt  Ick duchte het soude my rouwen.     Die leeraer sprac, ouerdencken wij onse sonden  Ende dienen den Heere met herten deuoot  Die doorsiet alle gronden  Ende beteren ons met haesten groot  Eer ons compt aen die bitter doot  Wij worden salich vonden.