[‘Maria moeder dinct op mij’] Die liedeken gaet op die wijse van een ridder en een meysken &c.  Maria moeder dinct op mij  Want ick ben hier gheuanghen  Mijn vrinden mijn maghen die laten mij  Oft sij mij niet en kanden.     Dat ick dus moet verscheyden sijn  Dat en rout mij niet soo seere  Als dat haer die edel ziele mijn  Ghekeert heeft van onsen heere.     Och edel ziel bedinct v wel  En volcht den Gheest van binnen  Blijft Godt ghetrow al ist vleesch rebel  Hij salt v helpen verwinnen.     Die werelt, die duyuel, en dat vleesch  En allen mijns herten thoren  Heeft die natuere al haren eesch  Soo blijft die ziele verloren.     Die Godt soo vrindelijck heeft verlost  Gheroepen wtten sonden  Keert v tot Godt, wat dat v cost  Hij sal v openen sijn wonden.     Daer ghij in moghet worden ghesont  En rusten in grooter vreden  O edel ziel tot alder stont [p. xcv]    Soeckt hier v salicheden.     Hij en sal v niet begheuen  Nv noch tot gheender stonden  Nv troost v in Iesus minnelijck leuen  En in sijn diepe wonden.