[‘Noch heb ick een traech ezelken’] Een ander liedeken op die selue wijse.  Noch heb ick een traech ezelken  Dat valt mij suer om temmen  Dat is dat arme lichaem mijn  Hoe geerne soudic hem dwinghen.     Hij leuert mij soo menighen strijdt  Hij maket mij soo suere  Och lieue heer dat claegh ick dij  Helpt mij mijn ezelken vueren.     Ick wil gaen temmen dat ezelken mijn  En houden hem onder die roede  Dan sal hij mij ghehoorsaem sijn  Al doet hijt al soo noode.     Tot eten es hij wel bereet  Noode wilt hij sober wesen  Wanneer hem iemant iet misseet  Daer strijdt hij teghen met desen.     Wanneer hij de vol cribbe heeft voor  Dan is hij alsoo blijde  Hij gaet soo noode wt sijn spoor  Ghewelt soo moet hij lijden.     Sauonts als hij sal slapen gaen  Men derffen daer niet toe drijuen  Maer smorghens als hij op sal staen [p. xcvi]    Dan wilt hij noch langer blyuen.     Wanneer mijn eselken dus weeldich wert  Dan en doet hij niet dan clagen  Der minnen iock is hem te hert  Noode wilt hij iet verdragen     Och woude hier mijn eselken  Een weynich ongemax lijden  Al in de nieu Ierusalem  Daer soude hij naemels weyden.     Daer sijn die weyden alsoo soet.  En alsoo goet van smaeken  Daer soude hem mijn eselken goet  Och alsoo wel vermaeken     Die rieuierkens sijn daer alsoo claer  Die daer onder die bergen vlieten  Daer suldi aff drincken myn ezelken, maer  En laetet v hier niet verdrieten.     Die dit liet eerst gesongen heeft  Sy was seer cout van minnen  Sy slaet haer ezelken dick dat hy beeft,  Hoe geerne sou sij hem dwingen