[‘Heft op mijn cruys wel soete bruijt’] Dit liedeken gaet op de wyse. Christe qui lux es & dies.  Heft op mijn cruys wel soete bruijt  Volcht mij, en gaet v seluen wt  Want ick ghedraghen heb voor dij  Hebdi mij lief soo volcht nae mij.     O Iesus mijn alderliefste heer  Ick ben noch ionc en daer toe teer  Ick heb v lief dats immer waer  Maer tcruys te draghen, valt mij swaer.     Waendij altijt in die roosen te baden  Ghij moet noch in die doornen waden  Siet aen v cruys, en oock het mijn  Hoe onghelijck sij beyde sijn.     Wij lesen inder heyligher schrift  Dijn iock is soet, dijn last is licht  Hoe valdi mij dus anxtelijck hert  Mijn alderliefste bruydegom weert.     Onghewoonte beswaert den moet  Heft op het sal noch worden soet  Mijn cruys is eenen dieren pant  Dat ickt niemant dan mijn vrinden en gan.     U vrinden geefdi weenich rast [p. xcix]    Mij grouwelt voor den grooten last  Ick sorg ick en sals niet mogen herden  O Heer wat sals mij noch ghewerden.     Ick ben swaer maer seer suyuerlijck  Ick ben suer, maer alte minnelijck  Ick gheue arbeyt en daer toe rast  Betrout op mij soo stadi vast.     O Heer oft immers wesen mach  Des cruyce naem ick geerne verdrach  Maer wilt ghijt hebben, en moetet sijn  Vwen wille geschiede en niet den mijn.     Ten hemel en leet maer eenen wech  Dat is alleen des cruycen wech  Al v welvaert aent cruyce staet  Dus siet wat wech dat ghij ingaet.     Soude ick dijn heyl, dijn rijck verliesen  Drij hondert cruycen sijn lieuer te kiesen  O heer gheeft macht ende lidtsaemheyt  Ende cruyst mij tsij mij lief oft leyt.