[‘Heere Godt leert ons beden’] Een nieu liedeken vant Pater noster op die wyse. O radt van auontueren.  Heere Godt leert ons beden  Wt vierigher minnen gront  Neempt af ons quade seden  Die wij hebben inden mont  Een liedeken willen wij singhen  Soo ghij ons hebt gheleert  Doet mij mijn herte ontspringhen  Dat ick mij leere bedwinghen  Soo wordet mijn vreucht vermeert.     O Heere Godt onse vader  Die daer inden hemel sijt  Nu helpt ons alle gader  Wt desen bedroefden tijt  Soo en worden wij niet bedrogen [p. ci]    Al van des duyuels serpent  Wij worden soo dickwils beloghen  Dus bidden wij Godt van hier bouen  Die alle herten kent.     Gheheylicht sij uwen naeme  Toecomende sij ons v rijck  Nv wilt ons toch maken bequaeme  Ons Christenen alle ghelijck  Dat wij v woort bewaren  Dach auont ende nacht  En laet ons niet veruaren  Al van die helsche scharen  Ghij hebbet die meeste macht.     Uwen wille gheschiede op der aerden  Als hy inden hemel doet  Dat wijt al nemen in waerden  Al waert oock teghenspoet  Gheeft ons verduldelijck lijden  Wat teghen uwen wille staet  O Heere wilt ons verblyden  Stelt uwen toorne besijden  Ons armen toch niet en versmaet.     Noch bid ick Heere wilt ons geuen  Dats huyden ons daghelycx broot  Daer die ziele bij moet leuen  Dat hebben wij meest van noot  Ghij hebbet selue ghesproken  Dat sal ons best versaen  Diet lesen wil die macht soecken  Het staet gheschreuen in boecken [p. cii]    En laet ons daer niet af gaen.     Wilt ons onse scult vergheuen  Ghelijck wij onse sculdenaers doen  Op dat wij niet en sneuen  Al in die helsche gloen  Daer wij souden moeten lijden  Ende eewich steruen die doot  O Heere wilt ons verblijden  In dese allendige tijden  V bermherticheyt is soo groot.     En leyt ons niet in becoren  Maer verlost ons van allen quaen  Ons vleesch is soo cranck gheboren  Ten can niet wederstaen,  Die werelt doet ons bedrieghen  Soo dickmael op eenen dach  Godts woort en mach niet lieghen  Laet tswerelts ghenuechte vlieghen  Die v niet helpen en mach.     O Heere wilt ontfanghen  Van ons dit schoone ghebet  Wij hebben soo groote verlanghen  Wij werden soo haest belet  Wij werden soo haest verwonne  Van alsoo cleynen saeck  Dus sijdij oudt oft ionghen,  Elck wacht hem van quade tonghen  Soo crijchdy in Godts woorden smaeck.     Die ons dit liedeken dichte  Die was vol fantazijen [p. ciij]    Ons Heere Godt wil hem verlichten  Inder eewicheyt verblijen  Ende dat hij mach verwinnen  Alle zijn lijden groot  Elck die wil hem versinnen  Laet ons met herten beminnen  Die voor ons sterff den doot.