[p. cxix] [‘Solaes wil ick hanteren’] Een gheestelijck liedeken op die wijse: Met vreuchden willen wij singhen.  Solaes wil ick hanteren  Ende daer toe vrolijck sijn  Ende blijdelijck houeren  Met Iesus mijne minnekijn  Waerom soo willen wij trueren  Ten mach niet anders sijn  Ten sal niet langher dueren  Dat ick bedruckt sal sijn.     In alle die werelt wijde  En vinde ick niet soo goet  Dat mij mach maken blijde  Dan Iesus mijn minneken soet  Hier om wil ick mij gheuen  Hem te dienen tot alder tijt,  Soo worde ick van herten verheuen  Ende eewelijck verblijt.     Hij es een Heer der heeren  Die schoonste diemen vint  Ick wil mij tot hem keeren  Want hij ons soo zeere bemint  Gheen hert en mach versinnen  Die blijscap die hij heeft bereyt  Den genen die hem minnen  Soo ons die schrifture dat seyt.     Hij is een bloem gheheeten  Seer suyuerlijck ende claer  Hij is soo hooge gheseten  Al bouen der engelen schaer [p. cxx]    Gheboren tot onser baten  Van eender maghet bequaem  Al bouen honich raten Is soeter Iesus naem.     Wanneer sal ick aenschouwen  Sijn ouer claer aenschijn  Och mocht ick hem behouwen  Al in dat herte mijn,  Wat my mocht ouercomen  En soude ic achten niet  Waert soo, het soude my vromen  Soo en had ic geen verdriet.     O Godt wilt mijns ontfermen  Door uwen naeme fijn,  Ende wilt ons doch beschermen  Al vander hellen pijn.  Ende wilt ons doch geleyden  Ende bringen int eewich rijck  Als wij van hier al scheyden  Dat bidden wij alle gelijck, Amen.