[‘Hoe minlijc is ons des cruycen boom ontdaen’] Dit liedeken gaet op die wyse Hoe lustelijcken is ons de coelen Mey gedaen.  Hoe minlijc is ons des cruycen boom ontdaen  Het spruyten gelue bloemkens aen der heyden  Soo wie met druck met lyden is beuaen  In Iesus wonden sal hij hem vermeyden     De Mey die is alby den wech gheset  Op eenen berch, ende die staet alsoo hooge [p. cxxvi]    Om dat een iegelijck sonde bet  Des Cruycen Mey aenschouwen moghen     Nv staen des Meys tacken wtgespreyt  Ende bloyen schoon ghelijck die roode roosen  Zoo wie sijn sonden hier bescreijt  Onder desen boom sal hij hem verpoosen     Recht opghewassen is dat edel greyn  Ende is geplant in alsoo diepen dale  Dat is Maria die suyuer maghet reijn  Van minnen zo sterf die fiere nachtegale     Die fiere nachtegale des Cruycen boom op vlooch  Hij heeft sijn vederkens soo wijt ontloken  Hij sanc soo luyde op die seuen noten hooch  Soo dat zyn edel herteken is gebroken     Nv is die fiere nachtegale gebleuen doot  Tot salicheyt van alle mans ende vrouwen,  Hij quam soo wt sijns vaders schoot  Wie hoorde oijt gelijcke deser trouwen     Soo wien sijn sinnen ongestadich sijn,  Ende tleuen sedt op aertsche creaturen  Die mercke aen den nachtegael fijn  Hoe hij den doot om ons woude besueren