[‘Ick wil my gaen vermeyden’] Een nieu Liedeken, en gaet op die wyse. Fortuyne wilt v keeren en vallet my niet soo suer.  Ick wil my gaen vermeyden  In Iesus lijden groot  Van daer en wil ick niet scheyden  Int leuen noch in die doot  Het is een prieel met bloemen  Bedaut met soo menighen traen  Och mocht ic daer in comen [p. cxxxvi]    Mijn trueren waer al gedaen.     Men hoorden den nachtegael singen  Al onder den scherpen doren  Sijn herteken was vol van minnen  Diet belieft die maecht gaen hooren  Een liet heeft hij geheuen  Al aen den cruycen boom  O vader willet hen vergeuen  Sij en weten niet wat sij doen     Die scheker bat om vreden  En hij mach wel hebben prijs  Den nachtegael sanc, ghij sult noch heden  Wesen bij mij int paradijs,  Vrouwe siet daer es dijn sone  Ioannes die moeder dijn  Ic hebse v beuolen  Wilt haer behoeder sijn     Hij riep wel alsoo hooge  Mijn Godt waerom soo laetti my  Sijn herteken en dat wert drooge  Te drincken begeerden hij  Men schanck hem daer te drincken  Den galle met edic gemingt  Sijn hoofdeken dat liet hij sinken  En hij sprack, veruult is alle dinck.     O Vader in uwen handen  Beuele ic mijnen gheest  Met alsoo soeten sange  Voer hij in een ander foreest  Hij liet die violette [p. cxxxvij]    Al onder des cruijcen boom staen  Die hem te Nazarette  Soo ootmoedelijck hadde ontfaen.     Hij liet die open roose  Aenden cruyce hanghen bloot  Syn bladerkens syn neder gheresen  Die nachtegael bleef daer van minnen doot  Hy en is niet doot ghebleuen  Dien edelen nachtegael fijn  Den derden dach es hij verresen  Iesus is den name sijn.