[‘Het daget inden oosten’] Dit Liedeken gaet op die wyse: warent alle vyanden, dat ghoy ghesellekens syn.  Het daget inden oosten  Die maen schijnt ouer al  Hoe geerne soude ick weten  Waer mijn ziel varen sal  Hoe geerne soude ick weten.     Och siele vrij edel siele  Nv gaghet eenen ganck  Al tot den boom des cruycen  Aenmerckt wij daer aen hangt  Al tot den boom des cruycen.     Die siele die keerden haer omme  In alsoo corter stont  Daer sach sij haeren gheminden  Bebloet soo seer doorwont.        Daer sach.     O Iesus soete Heere  Hoe sijdij aldus ontdaen [p. cxxxviij]    Dat ghy dat bitter lyden  Om mynent wil hebt ontfaen.        Dat ghij.     Och ziel vry edel siele  Tis al om v geschiet  Dus moochdy allen v lyden  Om my achten voor niet.     Nv gaget tot mynen handen  Ontfangt myn gratie daer  En steltse badt te wercke  En leefter beter naer.        En steltse.     Nv gaet tot mynen voeten  Aenmerct die wonden soo groot  Ick vergeue v allen v sonden  Al door mijn bitter doot,        Ic vergheef.     Nv gaet tot mijnder sijden  Aenmerct die wonden soo diep  Wilt daer altijt in blyuen  Mijn alderliefste lief.        Wilt daer.     Nv gaet tot mynen hoofde  Aenmerct die croone soo groot  Sij is bespreyt met bloede  Met mijnen bloede soo root        Sij es.     Die croone die suldy draeghen  In uwer herten diep  Daer aen soo salmen mercken  Ghij syt myn liefste lief        Daer aen.     Al aen den boom des cruycen  Soo hinc die Iongelinck  Hy riep soo luy van binnen  Veruult es alle dinck.        Hy riep.    [p. cxxxix]    Soo wij met swaren sonden  Met sonden es beuaen  En willet v niet versaghen  Maer wilt tot hem ghaen  En wilt v niet versaghen.