[‘Een goet man had een dochterkijn’] Een gheestelyk Liedeken van die verloren siele. Op die wyse: een Ridder &c.  Een goet man had een dochterkijn  Die had hij wtuercoren  Sij en wou hem niet ghehoorsaem sijn  Dies had hij grooten toren.     En dat was Godt den vader goet  Hij maeckten smenschen ziel seer schoone  Hij settese int dat paradijs  Den Coninck vanden troone.     Doen den vyant dat vernam  Dat had hij alsoo noode  Hij gaf der zielen dien raet  Dat sij bracht tghebot van gode,     Doen nv den vader dit vernam  Dat alsoo was ghevaren  Noyt mensche al in den hemel en quam  Binnen vijfduysent iaren.     Die sone Godts sprack vader mijn  Ick heb soo grooten verlangen  Nae die edel siele mijn susterkijn  Die den vyant heeft ghevanghen.     Die vader sprack sone mijn  Wilt ghij daer nae gaen dalen  Soo moet ghij lijden druc en pijn  In alsoo grooter qualen.     Och vader ick ben daer toe bereet [p. cxliiij]    Sprack hij wt rechter minnen  Om haer te lijden druck en leet  Mocht ickse wederom vinden.     Tot Nazareth dat hij ierstmael quam  Daer vont hij een maghet ghepresen  Die ierste herberghe die hij daer nam  Lof moet haer altijt wesen.     Uan daer tooch hij tot Bethleem waert  Met soeter vrolicheden  Hij sochtse wel xxxiij. Iaer  Omtrint Ierusalem der steden.     Noch en vant hij die siele daer niet  Dies had hij grooten dooghen  Hij sochtse in alsoo grooten verdriet  En met weenenden ooghen.     Hij en vant die siel daer niet  Die hij soo droeuich sochte  Hij wilde ten berch van Caluarien gaen  Oft hijse daer vinden mochte.     Doen hij op den berch van Caluarien quam  Hij en heeftse daer nelders vonden  Des cruycen boom die hij opclam  Tot dier seluer stonden.     Hij riep met stemmen ouerluyt  Och wtuercoren vrindinne  Hoe mach dit comen, en hoe mach dit sijn  Dat ick v nergens en vinde.     Hij riep met stemmen alsoo hoogh  En alsoo ouerlijcke seere  Dat sij ontspranck, daer sij lach en sliep [p. cxlv]    Sij sprack o broeder, och heere.     Och wat es doch den wille van dij  Gheminde broeder vercoren  Niemant en mach doch behoeden mij  Want ick moet blijuen verloren.     O lieue suster dat doet mij pijne groot  Nv hoort nae mijn verclaren  Al sou ic voor v steruen die bitter doot  Soo moet ghij met mij varen.     Och heere ic ben in alsulcken noot  Ick ben in alsulcken lijden  Ten sij dat ghij sterft voor mij die doot  Soo en mach ick mij niet verblijden.     Och suster seyde hij dats geerne gedaen  Doen riep hij met stemmen schoone  Och vader het is nv al voldaen  Ontfanckt ons in uwen throone.     Aldus wert des menschen siel verlost  Van Iesus onsen Heere gepresen  Het heeft hem sijn dierbaer bloet ghecost  Loff moet hem altijt wesen.