[‘O lieue heere, danc, loff en eer’] Dit na volghende Liedeken gaet op die wyse. O Venus bant, o vierich brant. Van Sint Vrsula.  O lieue heere, danc, loff en eer  Soo moet v wesen emmermeer [p. clvi]    Loff, eer, moet ghij gewinnen  Dat ghij dese ionghe maechden teer  Hebt ontsteken also seer  Van binnen  Met uwer soeter minnen.     Wt Betanien soo ick verstae  Soo was gheboren Vrsula  Die weerdighe maghet gepresen  Sij wort versocht voor ende nae  Van eens Conincx sone vroech en spae  Als wij lesen  Loff moet haer altijt wesen.     Als dit verstont die maghet soet  Soo dachte sij in haren moet  Hoe sij hem mocht bekeeren  Godt sant in haren sinne goet  Dat sij den edelen iongelinc soet  Soude leeren  Hoe dat hij Godt sou eeren.     Dat maechdeken sprac o vader mijn  Wij sullen ontbieden den Coninc fijn.  Dat hij drij iaer moet beyden  Dwelck hem sal duncken groote pijn  En dat hij mij tien duysent maechden fijn  Moet bereyden  Die ic tot gode mach leyden.     Als dat heeft verstaen die Coninc saen  Heeft hij die maechden vergaderen gaen  Als hij die heeft gheuonden  Dwelck hij oock gherne heeft ghedaen [p. clviij]    En heeftse tot Bethanien aen  Ghesonden  Tot dien seluen stonden.     Dese schaer vermaert voer metter vaert  Lancx den rijn te Roomen waert  Alsoomen vint bescreuen  Godts Ingel heeft geopenbaert  Des Conincx sone van hooger aert  Verheuen  Dat sij alle sonden laten haer leuen.     Nv hoort doch hoe sij quamen doe  Totter stede van Ceulen toe  Die vonden sij beleghen  Al van die Hunnen wreet van moe  En die liepen als verwoede honden  Hen teghen  En hebbense daer al verslegen     Een wreet tyran alst is bekant  Liep daer hij Vrsula die maget vant  En wildense met hem vueren  Maer sij versmaden hem als vyant  En hij doorschootse al te hant  Tot dier uren  Moeste sy die doot besueren.     Een Coninck vrij die was daer bij  Die heeft Cuneram ghelooues mij  Ghenomen wt den strijden  Hij voerdese te Reenen daer woonde hij  Daer nae wert sij gedoyt wt nijt  Soo wij lesen [p. clix]    Loff sij haer eewich ghepresen.     Cordula vloot het scheen wel noot  Des anderen daechs hoort wonder groot  Soo quam sij voorts alleene  Een vreet tyran haer oock doorschoot  Dus bleef sij metten anderen doot  Ghemeene  Loff sij v maghet reyne.     Weest allen verblijt in groot iolijt  O suyuer maechden ghebenedijt  Slaet op ons v gesichte  Want ghij mijn patroonerssen sijt  Bidt voor ons tot alder tijt  Die dit liedeken dichte  Dat Godt sijn ziele verlichte.     O weerdighe schaer, o maechden eerbaer  Bidt voor ons Godts moeder claer  O suyuer maechden schoone  Bidt voor ons, en neemt ons waer  Op dat wij moghen comen  Daer ghij sijt en spant die croone  Ghedinct ons inden troone. Amen.