[‘Och heere van hemelrijcke’] Dit Liedeken gaet op die wyse. Och ligt ghij nv en slaept. Van S. Maria Magdalena.  Och heere van hemelrijcke  Recht eest dat wij haer louen  Sij en heeft geen gelijcke  Al in den troon hier bouen  Tot haerder weirdicheyt [p. clix]    Soo eest dat ick beginne  Mijnen troost dat aen haer leyt  Loff Godts Apostolinne.     Haren naem es sonder waen  Maria Magdaleene  Penitentie heeft sij ghedaen  En wert van sonden reene  Nae Magdalena dat casteel  Hiet sij Godts liefste minne  Sij vercoos dat beste deel  Loff Godts Apostolinne     Daer Iesus sadt en adt  Quam sij met saluen binnen  Met traenen maectense nat  Sijn voeten wt grooter minnen  Die salue goot sij op sijn hoot  Also ick wel bekinne  Sij bleef bij hem al totter doot  Loff Godts Apostolinne.     Sij verlosten vander doot  Als wij beschreuen vinden  Des Princen vrouwe groot  Die sterf in zee van kinde  Te Roomen als ick vernam  Track hij bedroeft van sinne  Verblijt hij weder quam  Loff Godts Apostolinne.     Ghelijck die roose root  Is sy vol minnen schoone  Sij helpt in alder noot [p. clxi]    Sij blinct nv inden throone  Sij verlicht den hemel claer  Ghelijck een Seraphinne  Mijn siel geue ic haer  Loff Gods Apostolinne.     Uander vrouwen men niet en leest  Die Godt soo had vercoren  Ten had Maria gheweest  Daer hij af wert gheboren,  Groote eere hij haer bewees  Sij was sijn lieue vrindinne  Want hijse selue prees  Loff Godts Apostolinne.     Inde woestynen daer sij was  Wert sij alle daghe verheuen  Vanden Inghelen als ick las  Die altijt bij haer leuen  Dies ick Godt louen moet  Hoe wel ickx niet weerdich en binne  O weerdighe vrouwe soet  Loff Godts Apostolinne.     O weerdighe vrouwe soet  Van Godt soo hooghe ghepresen  Mijn siel na v begheert  Dat sij bij v mach wesen  Bidt voor ons suyuer ieucht  Dat wij Godts rijcke ghewinnen  Want ghij aen hem veel vermeucht  Loff Godts Apostolinne.