terug  begin  verder
[p. 221]

[Guy Tirolien: Gebed van een kleine negerjongen]

Gebed van een kleine negerjongen

 
Heer ik ben heel moe.
 
Ik ben moe geboren.
 
En ik heb veel gelopen sinds het kraaien van de haan
 
En de heuvel is wel hoog, die naar hun school toe leidt.
 
Heer, ik wil niet meer naar hun school gaan,
 
Ik bid u, maak dat ik er niet meer heen ga.
 
Ik wil mijn vader volgen in de frisse ravijnen
 
Als de nacht nog zweeft in het mysterie van de bossen
 
Waar geesten voortglijden die de dageraad komt verjagen.
 
Ik wil barrevoets gaan over de rode paden
 
Die verzengen in de middaghitte,
 
Ik wil mijn middagrust verslapen aan de voet van de zware mangabomen,
 
Ik wil ontwaken
 
Wanneer daar beneden de sirene van de blanken loeit...
 
En de Fabriek
 
Op de oceaan van suikerriet
 
Als een verankerd schip
 
In de landouwen zijn negerbemanning uitbraakt...
 
Heer, ik wil niet meer naar hun school gaan,
 
Ik bid u, maak dat ik er niet meer heen ga.
 
Zij vertellen dat het nodig is dat een kleine neger er heen gaat
 
Opdat hij gelijk wordt
 
Aan de mijnheren van de stad
 
Aan de keurige mijnheren.
 
Maar ik wil niet
 
Worden, zoals zij zeggen,
 
Een mijnheer van de stad,
 
Een keurige mijnheer.
 
Ik slenter liever langs de suikerfabriek
 
Waar de zakken gevuld worden
 
Tot zij bol staan van suiker zo bruin als mijn bruine huid.
 
Ik luister liever tegen de tijd dat de verliefde maan
 
Fluistert in het oor van de neigende klapperbomen
 
Naar wat in de nacht de gebroken stem te zeggen heeft
 
Van een oude man, die al rokende vertelt
 
De geschiedenis van Zamba en van vadertje Konijn
 
En heel wat andere dingen nog
[p. 222]
 
Die niet staan in de boeken.
 
De negers, gij weet het, hebben maar al te veel gewerkt.
 
Waarom is het nodig nog meer te leren in boeken
 
Die ons vertellen over dingen die niets met hier te maken hebben?
 
En bovendien is zij waarlijk te naargeestig hun school,
 
Naargeestig als
 
Die mijnheren van de stad,
 
Die keurige mijnheren
 
Die niet meer kunnen dansen 's avonds in het licht der maan
 
Die niet meer kunnen lopen op hun blote voeten
 
Die niet meer verhalen kunnen vertellen in de nachtwake.
 
Heer, ik wil niet meer naar hun school gaan.
 
 
 
Guy Tirolien, 1943
 
geb. 1917 Guadeloupe
 
(vert. Margrit de Sablonière)
terug  begin  verder