XXXI. Van din dat en sondere die sprac iegen hare sach enen groten schijn blaken boven hare.
Hort noch en ander dat Lutgarden
Geschide, alse ons met waren warden
Vertoegt die vite noch van hare,
10810
Dat goet verswegen nit ne ware;
Want allen, die in sonden leven,
Exempel es daeran gegeven
Van goeden hope, indin dat si
Van sonden willen werden vri.
10815
Ter vrowen tide was en man
Din ic genoemen nit ne can,
+Want sinen name ic nit ne weet,
Die was ten sonden so gereet,
Ende oc met commerliken daden
10820
So sere binnen was verladen,
Dat hem die hope onssonken was.
Want, alsic van din mensche las,
Dat alremeest der silen derde,
Dat was dat alremeest begerde
10825
Sijn herte; want hi din viant
Al willens was gegaen in hant,
Die hem te doene al evel rit.
Mar Got, die alle dinge sit
Ende alre menschen herten kinnet
10830
Ende oc so sere ons allen minnet
Dat hem ontfarmet onser noet,
Hi togde ontfarmechheide groet
Oc an dengenen, dis ic u
Gewagen hebbe al tote nu.
10835
Nu hort in welkerhande wise:
Die coninc van din paradise,
Die nit ne welt dat imen sterve
In sonden, mar dat lijf verwerve
Dat emmermeer geduren sal,
10840
Din mensche, die so sere qual
Van groten sonden ende swaren,
Sent teenen stonden dede varen
T Aiwires, dar Lutgart, die fine,
Versochtt tin tiden plach te sine;
10845
Want sal hem imen staen in staden
Of terre saken it geraden,
+Dat sal Lutgart, die maget, wesen
Die men(e)gen hevet don genesen
Van groten sonden, die wel sere
10850
Geverret was van onsen Here.
Ende alse hi tote Aiwires quam,
Lutgart, die vrowe, die vernam
Dat hise gerne soude spreken,
Es tin parlore wert gestreken;
10855
Ende alse quam die maget rene
Daer si din mensche vant allene,
Hir mogdi horen wis si plach:
Si boet hem schire goeden dach
Ende din festeerde alse of hi hare
10860
Te rechte willecome ware.
So was hi oe, dat seldi weten;
Want vrindelike es si geseten
Bi hem daer neder omme don
Met staden hem en cort sermon
10865
Ende hem vermanen sire baten.
Daer hevet si in karitaten
Met corten warden hem mespriset
Die sonden ende wech gewiset
Al welken hi sal moten gaen,
10870
Welt hi der sonden ave staen
Ende oc ter Gods genaden comen,
Die emmermeer sal sijn benomen
Dengenen die in hovetsonden
Na desen live werden vonden,
10875
Gelikerwijs dat dese was.
Mar hoe hi sider dis genas,
+Wel recht es dat ic u ontbinde
Na din dat iet gescreven vinde.
Nu hort marakle harde schone,
[p. 107]
10880
Die Got, die coninc van den trone,
Der maget teeren lit geschin
Ende oc te groter vromen din
Die was geseten daer bi hare:
Eer Godes brut, Lutgart, die kare,
10885
Ten inde quam van harre spraken,
Begonste lichten ende blaken
Omtrent die vrowe, aldaer si sat,
En schijn so groet, dat al die stat
Verclart daeraf began te sine
10890
Gelijc van enen sonneschine.
Oc wart die Godes brut, Lutgart,
Van desen lichte so verclart,
Dat nit ne conde wel beschowen
Dat clure ansichte van der vrowen
10895
Die mensche, die da(e)r sat beneven.
Oe hadde hi enen crijt gegeven
Van vreesen, so was hi verssaget,
En hadt gedaen die fine maget,
Die hem vertroestte sinen moet.
10900
Mar eer hi van der stede opstoet
Ende eer vergangen was die schijn,
Wart hem berurt dat herte sijn
So crachtechlike ende utermaten,
Dat hi ne wiste hem hoe gelaten;
10905
Want een berowenesse groet
Gaf hem ter herten selken stoet
+Bi Godes wille tirst dat hi
Die maget, dire hi sat so bi,
Sach mettin schine also verclart,
10910
Dat hi die sonden nit gespart
En heft te vloekene an din tide;
Mar rivelike al sonder mide
Began hi suchten ende karmen
So dats der vrowen oc ontfarmen
10915
Begonste; want si wel vernam
Dat het van groten rowe quam,
Die hem tin stonden ane wis.
So lange was geplogen dis
Aldaer hi bi der vrowen sat
10920
Ende op die namelike stat
Daer hi began din rowe doegen,
Dat hem oc sprongen uten ogen
Wel groet die betterlike trane,
Daer hi begonste met te dwane
10925
Die sile itoe van din mesdaden
Daer si noch sere af was verladen.
Mar eer dat scheeden was gedaen,
Heft hi din goeden hope ontfaen
Van beternessen, die tevoren
10930
In hem algader was verloren.
Dat heft hi sent wel cont gemakt;
Want sider dat hi was gerakt
T Aiwires, daerne dede varen
Got, dine wilde noch gesparen,
10935
So hevet hi van haren sonden
Die sile ontcommert ende ontbonden,
+Want hi te biechten es gegaen;
Aldaer so hevet hi ontfaen
Die penitencie ende in vromen
10940
Heft hi oc sent so toegenomen,
Dat hi an sijn gerakde leven
Wel goet exempel heft gegeven
Hen allen diene sagen sent
Ende daer hi mede was bekent.
10945
Dos wart die goede mensche ontladen
Van sonden ende oc van mesdaden,
Daer hi tevoren lange met
Al sonder redene ende wet
Gebesegt hadde sinen tijt.
10950
Mar dat hire ave was gevrijt,
Dis plach hi danken ende loven
Den hogsten coninc van daerboven;
So heft hi oc met goeder trowen
Gedaen Lutgarden, der ijonfrowen,
10955
Die hem materie gaf warbi
Hi wart ontcommert ende vri
Van lachtere ende van meswenden,
Ende oc van swaren hovetsenden
Daer hi masschin ware in bedorven
10960
En hadde hem gracie nit verworven,
Daer sine dede met bekiren,
Lutgart, die maget goedertiren.
