XIX. Van din dat die lichame slecht ende onbevlect was doe si verscheden was.
4075
Nu es der silen wel geplogen
Want sijs ter rasten wort gevlogen
Daer si der blischap sonder inde
Gebruken sal; want dat si minde
+Met vriër herten wilen eer,
4080
Dis es si nu ende emmermeer
Voert an sal in gebruke wesen.
Daeromme latic u van desen
Ende seggu voert van groten rowe,
Die wart verheven, doe die vrowe
4085
Van desen cranken live schit.
Mar harde en wondere u des nit,
Al was die maget wel gedegen
Tin paradise wert gekregen,
Dat si nochtan die bleven daer
4090
Ende dat verstonden over waer,
En consten nit al ongeelaget
Die doet beschowen van der maget.
Wat wondre? Want in allen saken,
So was Latgart, die hen gebraken,
4095
Vor alle wijf ende alle man
Har toeverlaet. Wat wondre dan
Dat si Lutgarden doet bescrowen?
Wat wondre dat si van der vrowen
Nit gerne en schiden? Sonder waen
4100
Wel mach dis wondrens ave staen
Die merken welt wat si verloren
Doe van der maget utverkoren
Hen dat gebenedijde leven
Ende die presentie wart ontgeven.
4105
Wat wondre dan al scrowen si
Ende owach! riepen ende owi!
Die sonder lijf daer liggen sagen
Lutgarden? Nu laett u gewagen
+Van din lichame en lettelkijn:
4110
Die vite ons seget dat so fijn,
So wit, so suver ende reene,
So mettin doden ongemeene
Der vrowen lijf was altemale
Van boven toten voeten dale
4115
Al daert gestrekt ter erden lach,
Dat noit man lichame en sach
Die doden mensche min geleec;
Want swart, noch ongedaen, no bleec
En was, noch donker die lichame;
4120
Mar snewit ende al sonder blame
Van ulre vlekken lach hi daer.
Dat scheen miracle oppenbar;
Want die dat menech disciplinen,
Dat vasten ende dat ander pinen
4125
Daer hi hem selven met versleet
So menech ijaer, ende ander leet
Dat hi noch dogde, merken woude,
Groet wonder hem dis hebben soude
Dat Got din doden live gaf,
4130
Sent dat die gheest verschit daeraf,
Dat cume levende enech man
Ochte enech wijf behouden can:
Dat was van ijogden die gedane.
Mar die besochten watter ane
4135
Geliggen mochte, hi soude vinden
Dat Got denghenen dine minden
Aldos met rechte weder loent,
Alse hi die silen boven croent
+Ende installeert met hem te sine,
4140
Dat hi van graciliken schine
Din live compensatie doet
Dat metter silen wederstoet
Al moetgemeene ende onvermeden
Die sonden daer si iegen streden.
4145
Aldos gevil Lutgarden oc:
Want si die ogen wide ontploec
Alse andre menschen hi naturen
Die luken moten, dats tire uren
Dat si die doet te deele ontfaen,
4150
Ende alse bleec ende ongedaen
Oc moten werden die lichamen,
Want daer si livechheit af namen
Dats hen ontgeven metter doet.
So wis Lutgarden an so groet
4155
Die Godes gracie daer si lach,
Dat igewelken, die si sach
Daer liggen, dochte al oppenbare
Dat si dis lijfs in inne ware
Bat dan si wilen was tevoren.
4160
Wat wondre? Want sent dat geboren
Die maget wart in erterike
So darr ic mi wel sekerlike
Vermeten das, dat si nontfinc
Nie plecht van schameliker dinc
4165
In din lichame ende al bidis
Die livechheit hem ane wis
Alse hem dis levens hir gebrac.
Mar wat die bruder noch vertrac
+Van din lichame in sijn bedit,
4170
En willie achterlaten nit.
Daer segt hi noch van din ijonfrowen
Dat selke dine quamen schowen,
Eer si van hem gescheeden sijn,
Van Gode ontlingen enen schijn
4175
En een gebruc int herte binnen
So groet van gheesteliker minnen,
[p. 188]
Dat oppenbare hen selven dochte
Dat hen bat wesen nit ne mochte,
Al hadden si van allen din
4180
Dat menschen oghe mach ghesin
Din wensch, ochte enech mont gewarden1;
Mar sijn versament met Lutgarden,
Hadt mogen sijn, tin selven tide
Al ongespart ende sonder mide
4185
Hadde igewelke ende sonder toren
Vor al der werelt goet verkoren:
So wel denghenen was te moede
Die sagen dat Lutgart, die goede,
Van schonre ijogde lach so clar.
4190
Dit was en teeken oppenbar
Dat Got ter hogster apoteken
Dar nemmermeer ne mach gebreken
Der vrowden die altoes gedurt,
Lutgarden gheest hadde op gevurt
4195
Ende in possessie daer gedaen.
Nu motons laten so gestaen
Got, die van niwte ons geboet,
Dor sine ontfarmechheide groet
+In dit verwatene erterike,
4200
Dat met Lutgarden eewelike
Int onverganghelike leven
Ons die possessie si gegeven!
