terug  begin  verderprepost

Dit es de conclusie van desen boeken.

 
+Nu es dit boec ten inde comen.
 
Got gheve dat het mote vromen
5775
Hen allegadren die dat lesen,
 
Also dat si gebetret wesen
 
Van din exemplen die daer in
 
Bescreven sijn om har gewin!
 
Nu hebbic u met goeder trowen
5780
Die vite van der heilger vrowen
 
Ten inde brachtt al sonder crink.
 
Din selven wech din wilen ginc
 
Die welgerakde Iacobijn
 
Diese eer bescreef al in latijn,
5785
Hebbic gehouden overal,
 
Alse igewelc wel lijen sal
 
Die hem op dat latijn verstact;
 
So dat ic sonder loes beraet
 
Al dis geloves volcomen ben
5790
Dat ic eer dede in dat begen:
 
Dat was dat ic volbrengen soude,
 
Waert dats mi Got gehingen woude,
 
Der vrowen leven, dat ic u
 
In didsche al hebbe ontbonden nu.
5795
Nu dankie u, geweldech vader,
 
Die hebt in u behout algader
 
Dat leeft ende dat onlevende es,
 
Geweldech Got, u dankic des,
 
Dat gi mi hebt din spoet gegeven,
5800
Dat ic en ben nit achter bleven
 
+So noch van din gelover mijn
 
Ine waens wel al volcomen sijn.
 
Oc dankie u, vrieëdele magt,
 
Die nu met allen salegen dragt
5805
Daer boven dat gebloijde rijs1
 
In dat verwende paradijs
 
Ende oc selt dragen emmermere,
 
Wel schone magt, u dankic sere
 
Dat gi mi hebt in allen stonden,
5810
Alsic altoes hebbe ondervonden,
 
In desen werke bigestaen,
 
Dat ic te makene hadde ontfaen
 
Dor uwen wille, maget rene,
 
Want ghi sijt, vrowe, die allene
5815
Mine herte boven alle nonnen
 
Met uwer minnen hebt verwonnen!
 
Ghi sijt degene, vrowe goet,
 
Die mi in minnen leven doet
 
Ende die mine herte heft utverkoren,
5820
Ende die ic minne al sonder toren,
 
Ende sonder kir ende sonder wanc
 
Altoes sal minnen even lanc
 
Dat ic in dese werelt blive,
 
Ende sal noch meer na desen live,
5825
Kanic geraken, maget schone,
 
Dar gi met eeren spannet crone,
 
Daer boven, daer ghi sijt gerakt,
 
Daer goede minne werdt volmakt!
 
Mar dis ic noch mi selven weet
5830
Aldaer te comene ongereet.
 
+Daer gi sijt, vrowe, die ic minne,
 
Dis ic onwerdech mi bekinne,
 
Dis biddic u genendelike,
 
Want ic u weet van wille rike,
5835
Vrieëdele magt gebenedijde,
 
Dat ghi mi gheft in minen tide
 
Kracht ende macht, wille ende stade
 
Also te levene sonder schade
 
Dat ic tire eweliker vromen
5840
Van ghinder boven mote comen,
[p. 204]
 
Waaneer dat mi dit broche leven
 
In derre werelt sal begeven.
 
Oc biddic dat si mede wesen
 
Die dese vite selen lesen,
5845
Altoes met mi in din gebede,
 
Ende dat deghene oc plechten mede
 
Ende alre vromen met genieten
 
Die hen en laten nit verdrieten
 
Daer si die vite lesen horen,
5850
Also dar toe te ghevene oren
 
Dat sise mogen wel verstaen.
 
Ghot gheve dat si moten saen
 
Hare werke also ten besten kiren,
 
Dat si ne moten nit failliren
5855
Si(ne) moten oc aldaer geraken,
 
Daer si der hogster vrocht gesmaken
 
Daer boven in dat lange leven
 
Alse hen dit corte werdt on(t)geven,
 
Dat es ter feesten ghinder boven
5860
Daer alle sante Gode loven.
 
Daer motewi comen altesamen!
 
Nu segget allegader: Amen.

5801 l. gelove. - 5802 l. In (?).
+f.354vo.
+f.355ro.
1Vgl. Flor. 1250; OVl. Ged. 2, 115, 94. Bedoeld is de palmtak.
+f.355vo.
5841 l. brosche. Vgl. III, 5019.
5852 l. Got.
prepostterug  begin  verder