terug  begin  verderprepost
[p. 30]origineel

[Varijs viden' sic illecebris Cupidinem]

 
't Ghesicht / 't Ghehoor / 't Ghereuck / 't Ghepraet /
 
Brenghen de Minn' ter rechter daet.

 
VVilt ghy dickmael aensien, een Maechdelijck ghesicht.
 
'tsy tusschen het Ghedans, ofwel in der vvijcken;
 
Wilt ghy hooren 'tgheklanck, der konstigher Musijcken,
 
't Welck 't Keelken, eender Maecht, klaghende brenght int licht.
 
Wilt ghy riecken den geur der Blommen, daer de Schicht;
 
Der Liefden, onder schuylt, door Vrouw'lijcke practijcken;
 
Wilt by de Vrijsters schoon, u wel-sprake doen blijcken,
 
Door 't Minn'lijcke praet, oft Rethorijcx Ghedicht.
 
Wilt ghy (seggh' ic) sulcx doen, ghy blijft seer saen ghevanghen,
 
Onder Cupidos joc, 'tvvelc altijt open staet,
 
Om d'onbedachte Luyd', te brenghen in verstranghen.
 
Wacht u dan Minnaer Ionc, neemt mijn Lesse te baet,
 
Maticht den heeten lust, in de vreucht, die vergaet,
 
En denct dat tot het quaet, zijn veelloose toeghanghen.

 
Sentant,, oyant,, ivoyant,, parlant
 
De lourdou, l on de vient amant.

[p. 31]origineel



illustratie


 
Varijs viden' sic illecebris Cupidinem
 
Posse allici, vtpote nariƫ suauissima
 
Dulcique pastura auriƫ vel ludicris
 
Fixam petendo auem jaculationibus
 
Aut otiosis ambulationibus,
 
Confabulationibusque friuolis

[p. 32]origineel
Rondeel.
 
By de Ionghe Ioffrouvven myn Gheest verfraeyt,
 
VVant ick sonder Liefde niet en kan leven,
 
Cupido in my ghesaeyt heeft syn saet.
 
By de Ionghe Ioffrouvven myn Gheest verfraeyt,
 
Die dan myn ghetrouvvicheyt niet en versmaet
 
Die zal ick myn eerbaer Liefden gheven.
 
By de Ionghe Ioffrouvven myn Gheest verfraeyt.
 
VVant ick sonder Liefde niet en kan leven.

Nieu Liedeken,
Op de vvijse: Alzoo 't beghint.
 
LEstmael met blyde zinne
 
Quam ick in het groene Wout /
 
Daer vant ick Venus de Goddinne
 
Met gheselschap menichfout:
 
Elck bracht daer vreuchde voort /
 
Singhende met soet accoort /
 
Komt ghy Ghesellekens by /
 
Komt met u schoon Lief int groene /
 
Maect jolijt // wie dat ghy zijt
 
Nu in desen blyden tijt.
 
Pallas en Diana schoone
 
Waren oock in dit rogier /
 
Iuno sat daer in den Troone /
 
Iupiter was haren Vryer:
 
Doen sloech daer een Trompette klaer /
 
Singhende was sy voorwaer /
 
Komt ghy Ghesellekens by / etc.
 
Venus ghinck al verholen
 
Lustich op hanghen eenen Krans /
 
Ghewrocht van Blomkens en Fiolen /
 
Daer vergaerden sy eenen Dans:
 
Doen Sanck daer een al van Artoys /
 
Met soet ende klaren voys /
 
Komt ghy Ghesellekens by / etc.
 
Als sy aldus lustich songhen /
 
Vreucht bedreven delicaet /
 
Quam daer een door-ghedronghen
[p. 33]origineel
 
Seer out berompelt / end' quaet /
 
Haet en wasser niet gheacht /
 
Want men rieper metter macht /
 
Komt ghy Ghesellekens by / etc.
 
't Ware goet al hier te wesen /
 
Sprack een Edel Prince jent /
 
Kreegh ick tot myn wil ghepresen
 
Myn Lief al hier present.
 
Dewijl ick stont in dit ghepeys /
 
Songh Venus noch een reys /
 
Komt ghy Ghesellekens by /
 
Komt met u schoon Lief int groene /
 
Maect jolijt // wie dat ghy zijt
 
Nu in desen blyden tijt.

 
Liefde die niet en mindert, maer altijt vvast
 
Na sulcke Liefde, myn Herteken tast.

Der Minnaren A.B.C.
 
A erdich zoo is de Liefste mijn /
 
B lyde van Herten is haer aenschijn.
 
C laer ghelick den Dagheraet /
 
D euchdelick in haren Ionckvrouwen staet.
 
E erweerdich syn haer reden /
 
F risch in haer Leden.
 
G oedich in haer dinghen /
 
H eus in haer wandelinghen.
 
I verich in den Dinst des Heeren /
 
K onstich om alle dinck te leeren.
 
L ieffelijck om te aenschouwen /
 
M innelijck boven alle Ionckvrouwen.
 
N eerstich in haer wercken /
 
O otmoedich in de Kercken.
 
P untich is sy en smal /
 
Q uaet schout sy over al.
 
R eyn hout sy haren staet /
 
S tatich waer dat sy henen gaet.
 
T rou van Handen en heus van Monde /
 
W aerachtich tot allen stonde.
 
X cellent is sy by desen /
 
Y euchdich in al haer wesen.
 
Z achtmoedich met groot verstant /
 
Edelder dan een Diamant.

 
By Nacht spelen de Vrijers en Vrijsterkens nau,
 
Sy dencken by de Nacht, syn alle Katten grau.

[p. 34]origineel
Nieu Liedeken,
Op de VVijse: Alst beghint.
 
M Inzaem Beeldeken amoureus
 
Die 't Heyrkracht overwint /
 
Troostbaer Herteken gratius
 
Ghy zijt een zeedbaer Kint /
 
Ghemint // en wtghelesen /
 
Int wesen // gheen als ghy /
 
Daeromme
 
Reyn Blomme
 
Ick komme // tot dy /
 
Myn plaghen
 
En klaghen
 
Helpt draghen // met my.
 
A erdich Edel besneden // rijs
 
Ghesproten magnifijc /
 
Hesther sydy in zeden // wijs
 
Waer is doch uws ghelijc?
 
't Aertrijck // vervult dyn fame /
 
Eersame // Maghet smal:
 
O puere
 
Figuere
 
De Fluere // van al /
 
V schoone
 
Persoone
 
De Kroone // zijn zal.
 
R eyct my heden dyn witte // Hant
 
Dus langhe niet en toeft /
 
Myn teer Herte door hitte // brant
 
d'Welck meer dan troost behoeft /
 
Bedroeft // ligh ick te neder /
 
Keert weder // zoet Aenschijn:
 
Oorsake
 
Dyn sprake /
 
Heeft smake // zoo fijn
 
Dat heden
 
Dyn Reden
 
Ghebeden // moet zijn.
 
I s bewesen Vrouwen // recht
 
Aen my / in voller macht /
 
Dat ick uwen ghetrouwen // Knecht
 
Ben aenghenaem verwacht /
 
Den Nacht is dan verdwenen
 
Vaert henen // valsch krackeel /
 
Gheen perten
 
En smerten
 
Twee Herten // gheheel
 
Met zinnen
 
Wy winnen
 
Der Minnen // Kasteel.
 
A dieu minnelijck // royael
 
Ionck Herte / heusch en vry:
[p. 35]origineel
 
Die Goddinnelijck // teenemael
 
Myn vreucht zijt even by
 
Zoo bly // als wy // nu scheyden
 
Verbeyden // wilt my zaen
 
T'onvroede
 
Int goede
 
Ten bloede // neemt aen
 
Hout stede
 
In vrede
 
Hier mede // wy gaen.

Op de VVijse: Monverle.
 
GHelijck 't Hert vermoeyt van jaghen
 
Seer verlanght na een Fonteyn:
 
Zoo verlanght myn Hert verslaghen
 
Na myn Lief / en troost alleyn /
 
Om wien ick moet veel plaghen // draghen
 
En verdriet /
 
Ick kan haer niet behaghen // 't klaghen
 
Is om niet.
 
Want sy en wilt na my niet hooren /
 
Dies blijf ick met druck belaen:
 
Al myn klaghen is verlooren /
 
Sy laet my gheen troost ontfaen /
 
Dies mach my niet als treuren // beuren
 
In den noot /
 
't Welck zal tot aller uren // duren
 
Tot den Doot.
 
Maer wou sy my eens troost schincken
 
Door een vriendelick ghesicht /
 
Van haer Ooghskens die klaer blincken
 
Zoo waer ick van druck verlicht /
 
En dan souden myn zinnen // binnen
 
Zijn verheucht.
 
En ick sou door het minnen // winnen
 
Veel gheneucht.
 
O Princes weest zoo beradich
 
G'nadich // gheeft u dienaer loon.
 
Hy zal voor u deucht wel-dadich
 
Stadich // dienen u Persoon:
 
En zal tot allen tyden // stryden
 
Voor u eer:
 
Dus wilt hem wt het lyden // vryden
 
Dat's 't begheer.

FINIS.


prepostterug  begin  verder